» Constantin hakkında arşivlenen resim, video, animasyon vs. gibi kayıtlar görüntüleniyor.

AVLAD RAHMUN

AVLAD RAHMUN hakkında diğer dizin sayfaları >>AVLAD RAHMUN

Özet:

AVLAD RAHMUN, Cezayir’de komün (Constantine idari bölgesi ve idarî çevresi), Constantine’in güneydoğusunda; 6 100 nüf. Ulaşım merkezi, (L)

AUREUS

AUREUS hakkında diğer dizin sayfaları >>AUREUS

Özet:

AUREUS i. (lat. k.). Roma’da altın para birimi.

Devamı >>

Aurum coronarium

Aurum coronarium hakkında diğer dizin sayfaları >>Aurum coronarium

Özet:

Aurum coronarium (taş altını anlamına ge­len lat. k.), müttefik veya mağlup milletler tarafından muzaffer romalı generallere veri­lirdi.

Devamı >>

Augusta Historia

Augusta Historia hakkında diğer dizin sayfaları >>Augusta Historia

Özet:

Augusta Historia, Hadrianus’tan Probus’a kadar 34 Roma imparatoruna ait monografi­ler serisi.

Devamı >>

AUGUSTAMNİCA

AUGUSTAMNİCA hakkında diğer dizin sayfaları >>AUGUSTAMNİCA

Özet:

AUGUSTAMNİCA. Esk. coğ. Constantinus devrinde, Mısır piskoposluğunun yedi eya­letinden biri; Nil deltasının doğusunda; başkenti Pelusium. (L)

AUDE (Joseph)

AUDE (Joseph) hakkında diğer dizin sayfaları >>AUDE (Joseph)

Özet:

AUDE (Joseph), fransız oyun yazarı (Apt 1755-Paris 1841). Malta şövalyesi.

Devamı >>

AT

AT hakkında diğer dizin sayfaları >>AT

Özet:

AT i. Toynaklıların tekparmaklı alttakımından, binme, yük çekme ve taşıma hiz­metlerinde kullanılan hayvan (equus caballus): At ikide bir sürçüyor, kapanıyor, soluyor, yine ilerlemeğe çabalıyor (R. H. Ka­ray). Yiğit yiğidin yoldaşı / At yiğidin öz kardaşı (Karacaoğlan). Bk. ansİkl.

Devamı >>

ASYA piskoposluğu

ASYA piskoposluğu hakkında diğer dizin sayfaları >>ASYA piskoposluğu

Özet:

ASYA piskoposluğu. Esk. coğ. Constantinus I tarafından Roma imparatorluğunun ye­niden düzenlendiği sırada, 330 yılında, Kü­çük Asya’da kurulan üç piskoposluktan bi­ri. Şu eyaletleri içine alıyordu: Hellespontos, Lydia, Karia, Lykaonİa, Pisidia, Pamphylia ve Frigya. (L)

AFRİKA VE ROMA

AFRİKA VE ROMA hakkında diğer dizin sayfaları >>AFRİKA VE ROMA

Özet:

AFRİKA VE ROMA

— Roma nüfuzu. Kartaca’yı yenen (M.Ö. 146), mahallî prensleri (Numidia’da Masinis-sa, Mısır’da Kleopatra) başından savan Ro­ma, Kuzey Afrika’yı Kızıldenİz’den Akdeniz’e kadar işgal etti. Magrıp’a yerleşmesi oldukça uzun sürdü ve hiç bir zaman tam bir işgal halini almadı. Sahra’ya karşı, «limes» dedik­leri sınır tahkimatıyle ve göçebeleri durduran sürekli polis harekâtıyle kendini korumak zo­runda kalan Roma, bu bölgeyi hâkimiyet sa­hasının dışında bırakmıştı. II. yy. ın sonun­dan itibaren, İmparatorluğu sarsan siyasî ve iktisadî buhran, Afrika eyaletlerinin iflâ­sına yol açtı. (Bk. Afrika-Roma eyaleti). İçi­ne sosyal davaların da karıştığı dinî kargaşa­lıkların tesiriyle, bu eyaletler Roma’dan bir bir kopmağa başladı. Bu kopmada, berberi kabilelerinin ayaklanmaları ve yeni güçlen­meğe başlayan büyük deveci göçmenlerin hü­cumları da rol oynadı.

Devamı >>

San Pietro in Vaticano

San Pietro in Vaticano hakkında diğer dizin sayfaları >>San Pietro in Vaticano

Özet:

San Pietro in Vaticano, Vatikan bazili­kası da denir, hıristiyan tapınaklarının en genişi, Tevere’nin sağ kıyısında, Vatikan’­ın yanında. 1940-1949 Arasında yapılan ka­zılarda Hıristiyanlık öncesi dönemden kal­ma zengin bir yeraltı mezarlığı ortaya çı­karıldı:

Devamı >>

San Marco bazilikası veya kilisesi

San Marco bazilikası veya kilisesi hakkında diğer dizin sayfaları >>San Marco bazilikası veya kilisesi

Özet:

San Marco bazilikası veya kilisesi, Ve­nedik’te San Marco meydanında kilise. Aziz Markos’un 829′da İskenderiye’den ge­tirilen kutsal kalıntılarını muhafaza için yapılan kiliseye 830′da başlandı.

Devamı >>

Sancta Sanctorum

Sancta Sanctorum hakkında diğer dizin sayfaları >>Sancta Sanctorum

Özet:

Sancta Sanctorum, Laterano (Roma) sa­rayının son kalıntısı olan kapella. Constantinus, Laterano sarayını Aziz Sylvester’e verdiği sırada, papa bu sarayda Aziz Laurentius’a adanan küçük bir kilise inşa et­tirdi.

Devamı >>

Salerno okulu

Salerno okulu hakkında diğer dizin sayfaları >>Salerno okulu

Özet:

Salerno okulu, IX. yy.dan beıi var olan ve Ortaçağ boyunca görevini başarıyle sür­düren ünlü tıp okulu. Kurucuları arasında Afrikalı Constantinus yer almaktaydı.

Devamı >>

ROSSİ

ROSSİ hakkında diğer dizin sayfaları >>ROSSİ

Özet:

ROSSİ (Constantin, Tino — denir), fransız şarkıcısı (Ajaccio 1907). Tatlı tenor sesi sayesinde kısa zamanda büyük başarı elde etti. Birçok filim çevirdi.

Devamı >>

ROSETTi (Constantin)

ROSETTi (Constantin) hakkında diğer dizin sayfaları >>ROSETTi (Constantin)

Özet:

ROSETTi (Constantin), rumen siyaset ada­mı ve yazarı (Bükreş 1816 – ay.y. 1885). 1848 Devrimine katıldı.

Devamı >>

Romulus tapınağı

Romulus tapınağı hakkında diğer dizin sayfaları >>Romulus tapınağı

Özet:

Romulus tapınağı, Roma forumunda, Kut­sal yolun kenarında, planı daire biçimin­de kubbeli yapı.

Devamı >>

ROMANYADA GÜZEL SANATLAR

ROMANYADA GÜZEL SANATLAR hakkında diğer dizin sayfaları >>ROMANYADA GÜZEL SANATLAR

Özet:

ROMANYADA GÜZEL SANATLAR

• Eski rumen sanatı. Bugünkü romanya toprakları üzerinde daha Paleolitik devirde halklar yaşıyordu. Habeşeşti’de Neolitik de­virden kalıntılar bulundu. Yunan şehirleri (Histria, Tomi [Tomoi], Kallatis) ve daçya (Gradiştea, Muncelului, Coştesti, Piatra Roşie) yapıları ortaya çıkarıldı (Romalıların sömürgeleştirme devrinden ancak birkaç küçük kalıntı ayaktadır: özellikle Tuna üzerinde Demirkapı geçidi yakınında kuru­lan bir köprünün temelleri ve Dobruca’da Trajanus zafer lahdi (Trop a e um Trajani) sayılabilir; bu sonuncusu, eski arkeologların sandığı gibi bir mezar değil, Turbia’dakine benzer bir zafer takıdır; üzerinde öç. tanrısı Mars’a adanan bir yazıt bu kanıyı belgele­mektedir.

Devamı >>

ROMANYADA EDEBİYAT

ROMANYADA EDEBİYAT hakkında diğer dizin sayfaları >>ROMANYADA EDEBİYAT

Özet:

ROMANYADA EDEBİYAT

Eflak prensliği XIV. yy.ın başında, Boğdan prensliği ise aynı yüzyılın ortalarında ku­ruldu. Bu rumen prensliklerinin manevî ha­yatları önce güney islav dünyası içinde yer aldı. Bunun içindir ki, bazı efsane ve töre­lerde «bogomil» geleneklerinin etkisine rastlanır. Âyinler bakımından Bizans’a bağlı olan kilise törenleri (kilise, istanbul patrikli­ğine bağlıydı) Bulgar Slavoncasını kullanırdı. Bununla birlikte millî bir edebiyatın doğmasına yol açan ilk etkiler (bu etkiler başlangıçta pek önemli değildi) Kutsal Kitap’ın halk diline çevrilmesi yoluyle Batı’dan geldi.

Devamı >>

ROMANYA TARİH

ROMANYA TARİH hakkında diğer dizin sayfaları >>ROMANYA TARİH

Özet:

ROMANYA TARİH

Rumen halkının menşei

Devamı >>

ROMA Arkeoloji ve güzel sanatlar

ROMA Arkeoloji ve güzel sanatlar hakkında diğer dizin sayfaları >>ROMA Arkeoloji ve güzel sanatlar

Özet:

ROMA Arkeoloji ve güzel sanatlar

Roma şehrinde, biri diğerini takip eden çe­şitli medeniyetlerin izlerini bugün bir arada görmek mümkündür. 80 Yılında Titus tarafından açılan Colosseum’dan ve Montenori ile Calini’nin eseri olan modern mimarî şaheseri Gar binasına (1952) kadar her yerde büyük bir ihtişam kendini gös­terir. Via del İmpero (1932), Colosseum’u Venedik meydanına (piazza Venezia) bağlayarak, yalnız Roma forumu ile Constantinus bazilikasını değil, üst yanlarındaki Palatium kalıntılarıyle Capitolium’un ya­nı sıra Sezar, Trajanus forumlarını ve Mars tapınağını da gerektiği gibi değerlendirmek imkânını sağladı.

Devamı >>

ROMA Tarih

ROMA Tarih hakkında diğer dizin sayfaları >>ROMA Tarih

Özet:

ROMA Tarih

• Roma’nın kurulması ve büyümesi (M.Ö. VIII.-II. yy.). Kıyıdan otuz kilometre kadar içeride yer alan Roma, tepeler (sol kıyıda Quirinale, Viminale, Esquilinus, Caeluis, Aventinus, Capitolium ve Palatium, sağ kı­yıda Janiculum ve monte Mario) üstündeki ari öncesi (Sabinler), hint-avrupa (Latinler) ve etrüsk tesislerinin birleşmesiyle meydana geldi. Bu tepeler, Etruria’yı Campania’ya (sefere pek elverişli olmayan Tevere’nin üs­tündeki Sublicius köprüsü) ve Orta Apenninler’i kıyıya (tuz yolu) bağlayan iki büyük yolun kesiştiği noktaya hâkimdi.

Devamı >>

Roma imparatorları

Roma imparatorları hakkında diğer dizin sayfaları >>Roma imparatorları

Özet:

Roma imparatorları

Eski Roma’da Augustus’tan (M. ö. 27) Ba-tı imparatorluğunun batışına kadar (M.S. 476) en yüksek iktidar mevkiinde bulunan­lar bu adla anılırdı.

Devamı >>

Roma sanatı

Roma sanatı hakkında diğer dizin sayfaları >>Roma sanatı

Özet:

Roma sanatı

• Roma’da sanatın doğuşu. Cumhuriyet. Eski roma tarihinde sanata az rastlanır. Ro­ma efsanenin söylediği ve arkelojinin kanıt­ladığı gibi M.ö. VIII. yy. ortasında doğdu. Oysa, şehrin etrüsk görünüşü ve kültürünü kazandığı Toscana dönemi bir yana bıra­kılırsa M.ö. II. yy.dan eski bir roma sana­tından söz edilemez. Güney İtalya’nın, Si­cilya’nın, Yunanistan’ın ve doğu ülkelerinin fethi sırasında helenizmle doğrudan doğru­ya ilişki kurulması, enerjik ama estetik a-raştırmalara ve zevklere pek yatkın olma­yan Latinlerin edebiyat ve sanatlarla ger­çekten ilgilenmeleri için gerekliydi.

Devamı >>

ROMA Geç İmparatorluk

ROMA Geç İmparatorluk hakkında diğer dizin sayfaları >>ROMA Geç İmparatorluk

Özet:

ROMA Geç İmparatorluk

Bütün yetkisini kaybeden senatoya, ordu istediğini imparator seçtiriyordu. Yavaş ya­vaş mutlak bir monarşi kuruldu. Augustus zamanındaki principatus sistemininin yerini kesinlikle dominat aldı. ikinci İmparatorluk dönemi Commodus’­un ölümünden (192), Diocletianus’un tah­ta çıkmasına (284) kadar süren bir buh­ranla başladı. İmparatorluk Ren sınırın­da Germenlerin (Alamanlar, Franklar, Saksonlar, Burgondlar, Vandallar), Fırat sınırında Parth’ların yerine kurulan Pers imparatorluğunun baskısıyle karşılaştı. Ro­ma orduları ve çeşitli eyaletlerin ken­di imparatorları olmasını istemeleri iç sa­vaşlara ve çoğunlukla anarşiye yol açtı.

Devamı >>

ROHAN (Louis Armand Constantin DE)

ROHAN (Louis Armand Constantin DE) hakkında diğer dizin sayfaları >>ROHAN (Louis Armand Constantin DE)

Özet:

ROHAN (Louis Armand Constantin DE), Montbazon prensi, fransız amirali (Paris 1730-ay.y. 1794). 1758′de albay oldu; az sonra İngilizlerle yaptığı bir savaşta esir düştü. 1766′da Rüzgâraltı adaları valiliği­ne getirildi. Amerika Kurtuluş savaşına ka­tıldı, 1784′te tümamiralliğe yükseldi. Fran­sız devrimine karşı olduğu için ölüme mah­kûm edildi ve Terör devrinde boynu vurul­du. (L)

RİCCOBONİ (Luigi)

RİCCOBONİ (Luigi) hakkında diğer dizin sayfaları >>RİCCOBONİ (Luigi)

Özet:

RİCCOBONİ (Luigi), italyan oyuncusu ve yazarı (Modena 1675′e doğr.- Paris 1753), Venedik’li Antonio Riccoboni’nin oğlu. J.-B. Constantini’nin karısı Diana’nın topluluğunda sahneye çıktı, LELiO adını aldı, Paris Comedie İtalienne’inde ilk âşık rol­leri ile tanındı. Naip tarafından bu tiyat­ronun yeniden kurulmasıyle görevlendirildi (1716).

Devamı >>

REVAK

REVAK hakkında diğer dizin sayfaları >>REVAK

Özet:

REVAK i. (ar. revk’ten revâk). Mim. Esk. Binaların, önlerinde, üstü örtülü, önü açık yer, sundurma. || Çardak.

Devamı >>

RESSMAN (Constantino)

RESSMAN (Constantino) hakkında diğer dizin sayfaları >>RESSMAN (Constantino)

Özet:

RESSMAN (Constantino), italyan diploma­tı (Trieste 1832-Paris 1899), İstria ve Trieste’nin Risorgimento hareketine katılmasını sağlayan milliyetçilerden.

Devamı >>

REGAMEY (Constantin)

REGAMEY (Constantin) hakkında diğer dizin sayfaları >>REGAMEY (Constantin)

Özet:

REGAMEY (Constantin), isviçreli besteci (Kiev 1907).

Devamı >>

RAFİNESQUE (Constantine Samuel)

RAFİNESQUE (Constantine Samuel) hakkında diğer dizin sayfaları >>RAFİNESQUE (Constantine Samuel)

Özet:

RAFİNESQUE (Constantine Samuel), amerikalı botanikçi (Galata, İstanbul 1783-Philadelphia, Pennsylvania 1840). Pennsylvania ve Delaware’de botanik araştırmaları yaptı.

Devamı >>

Quirinale tepesi

Quirinale tepesi hakkında diğer dizin sayfaları >>Quirinale tepesi

Özet:

Quirinale tepesi, Roma’nın tepelerinden biri, adını Mars ile eşdeğerli olan ve Romulus ile bir tutulan Sabin tanrısı Quirinus’tan aldı; tepede bir revakla çevrili çok eski bir Romulus tapınağı vardı. Servius’un semtlere bölmesinden önce Collis (tepe) denen Quirinale tepesi, Augustus zamanın­da VI. bölge haline getirildi ve Alta Semita adını aldı. Sallustus bahçeleri bu tepedeydi; Diocletianus ve Constantinus hamamları da burada inşa edildi. (L)

Quirinale meydanı

Quirinale meydanı hakkında diğer dizin sayfaları >>Quirinale meydanı

Özet:

Quirinale meydanı, Roma’da meydan. Dioskuros heykelleriyle süslüdür (bu hey­keller Constantinus hamamlarındaki yunan eserlerinin Romalılar tarafından yapılmış birer kopyasıdır). Dikilitaş Augustus’un me­zarından, havuz ise Forum’dan getirilmiştir. Meydan Quirinale sarayı önünde uzanır. (L)

PRYMNESSOS veya PRYMNESİA

PRYMNESSOS veya PRYMNESİA hakkında diğer dizin sayfaları >>PRYMNESSOS veya PRYMNESİA

Özet:

PRYMNESSOS veya PRYMNESİA. Esk. coğ. Anadolu’da (Frigya bölgesi) şehir. Af­yon ili yakınlarında Sülün adlı yerdedir. Stephanos Byzantios, Hierokles ve Ptolemaios gibi eski yazarlar eserlerinde şehirden söz ederler. Şehrin varlığı ilk defa Sülün’de bulunan ve roma imparatoru Antoninus Pius’un şerefine düzenlenmiş bir yazıttan anlaşıldı. Şehir, 80 m yükseklikte küçük bir tepe üzerinde kurulmuştur. Tepenin doğu yamacında bulunan tiyatronun cavea’sı ile sahne kısmının 30 m kadar devam eden te­melleri bugün de görülür. Esas şehrin yerleşme alanı olarak Akarçay’ın güneyindeki Afyon düzlüğü kabul edilir. Burada oldukça dik trakit bir tepe üzerinde bulunan kale, Bizans çağında yapılmıştır. Esas iskân ye­rinin tarihöncesi çağlara kadar gittiği tespit edildi. Akarçay’ın yakınında Tarihöncesine ait bir yerleşmeye rastlandı. Şehrin adındaki ss’li sonek de, Prymnessos’un M. ö. 3000′-de var olduğunu gösterir. Kalıntılarından büyük bir kısmının Afyon şehrinin yapımın­da kullanıldığı anlaşıldı. Eski yazarlara göre Prymnessos’lu Nikostratos adlı biri, çocukken kaçırılarak Kilikya bölgesinde yer alan Aigai şehrine satıldı; serbest bırakılın­ca, M. S. 37′de Olympia’daki yarışlara ka­tıldı ve özellikle güreş yarışmalarındaki ba­şarıları üzerine «Kilikyaîı» lakabını aldı. Roma imparatorluk çağında, Antoninus Pius, Commodus, Septimus Severus ve Cara-calla şehre geldiler. Septimus Severus, 195′te şehrin yöneticilerine ve halkına bir mek­tup yazdı, özellikle bu imparator ve Constantinus devrinde şehre giden yollar sürek­li olarak onarıldı veya yenileri yapıldı. Prymnessos, Eskiçağda önemli yolların dü­ğüm noktasında bulunuyordu. Ramsay, bu­radaki bizans kalesinin lustinianos devrin­de yapıldığını ileri sürer. Yerleşmenin tarihi henüz kesinlikle tespit edilemedi; yalnız tiyatronun M. S. II. yy.a ait olduğu sanılıyor. (M)

PİGANİOL (Andre)

PİGANİOL (Andre) hakkında diğer dizin sayfaları >>PİGANİOL (Andre)

Özet:

PİGANİOL (Andre), fransız tarihçisi (Le Havre 1883). Strasbourg üniversitesinde (1925), Sorbonne’da (1928-1942), College de France’ta (1942-1945) ders verdi, roma ta­rihinde uzmanlaştı: Essai sur les Origines de Roma (Roma’nın Doğuşu Üstüne De­neme) [1916], Halphen ile Sagnac’ın «Peuples et Civilisations» (Halklar ve Medeni­yetler) dizisinde çıkan Conquete Romaine (Roma Fetihleri) [1927], Empereur Constantin (İmparator Constantinus) [1932], «Clio» koleksiyonunda yayımlanan Histoire de Rome (Roma Tarihi) [1939], Glotz’un «His­toire Generale»inde (Genel Tarih) L’Empire Chretien 325-395 (Hıristiyan İmparator­luğu 325-395) [1947] v.b. (L)

PETRUS Aziz

PETRUS Aziz hakkında diğer dizin sayfaları >>PETRUS Aziz

Özet:

PETRUS Aziz (Caramca Kepha’nın yun. transkripsiyonu Kephas’dan taş anlamında lat. k.). [Latince tercüme Petrus buradan gelmiştir], isa’nın havarisi (Beytsayda, Celile-öl. Roma M.S. 64). İsa tarafından ha­varilerin başı olarak seçildi. Babası Yuhanna, gerçek adı da Simun’dur. Petrus, tak­ma adı, Simun’un Hıristiyanlıkta oynaya­cağı sağlam temel rolü belirtmek için isa tarafından özellikle seçilmiştir. «Sen Petrus’sun (taş’sın) ve ben kilisemi bu taş üze­rine kuracağım» (Matta, XVI, 18). Simun’­un Andreas adında bir kardeşi vardı. Her­halde evliydi, çünkü İncil kaynanasından söz eder. Kefernahum’da yaşar ve balık­çılıkla geçinirdi. Hıristiyanların inancına göre, İsa’nın başlıca mucizelerine görgü ta­nığı olmuştu. Çile’den az önce Isa tarafın­dan, dindaşlarının imanını güçlendirmekle görevlendirildi. Tam bir bağlılık sözü ver­mesine rağmen, isa, Gethsemani’de tutukla­nacağı sırada Petrus onu terk etti ve üç de­fa inkâr etti. Hıristiyanlar İsa’nın dirilip Petrus’a göründüğüne ve ona kiliseyi ema­net ettiğine inanırlar. Petrus o zamanlar­dan beri ilk papa sayılır. Hamsin günü Petrus, İsa’nın dirildiğini yahudilere açıkça bildirdi ve İsa dinini ilkkabul edenleri vaftiz etti. Yahudi ihtiyar­lar meclisinin emri üzerine önce Yuhanna ile, sonra bütün öteki havarilerle birlikte tutuklandı. Her iki defasında da serbest bırakıldı. Daha sonra Samiriye’de ve Ak­deniz kıyısında kurulan ilk hıristiyan cema­atlerini ziyaret etti. Bu vesileyle yüzbaşı Cornelius’un şahsında, ilk paganları Ki­liseye kabul etmeğe başladı. Herodes Ag-rippa’nın giriştiği hıristiyan kıyımı sırasın­da Kudüs’ten ayrılarak Antakya’ya gitti, orada Paulus ile karşılaştı ve «Galatialılara Mektup»ta yer alan anlaşmazlık ortaya çık­tı. Petrus daha sonra Roma’ya giderek bir süre orada kaldı. Kudüs «konsil»inde (48) Yakub ile birlikte Hıristiyanlığı kabul eden paganların Musa töresinden kurtulmalarını sağlamıştı. Eski bir geleneğe göre Neron çağında Mamertinus kalesine hapsedildi ve her halde bu imparatorun bahçelerinde 64′te öldürüldü. Son kazılardan anlaşıldığına gö­re Vatikan tepesinde bir yere gömüldü. İlk Vatikan kilisesi Constantinus tarafından bu tepede inşa ettirilmişti. Bu kilisenin yerini bugün Roma’da Vatikan’daki San Pietro ki­lisesi aldı.
— İkonogr. Aziz Petrus, Batı’da genellikle dazlak kafalı ve kısa kıvırcık sakallı olarak gösterilir, üzerinde ya havarilerin «toga»sı ya papaların «pallium» ve «tiara»ı, elinde de İsa’nın kendisine verdiği yetkinin sembo­lü olarak anahtarlar vardır. Heykel alanın­da başlıca şu eserler sayılabilir: Vatikan ki­lisesindeki bronz heykel (V. yy.a ait bir mer mer heykelden reprodüksiyon); Moissact ve Arles kabartmaları; Aziz Lazarus’un meza­rından kalan bir baş (Louvre); Chartres, Petersborough, Bamberg, Evora, Begensburg, Halberstadt katedralleriyle Nürnberg’te Sebalduskirche ve Solesmes’de Saint-Pierre kilisesinin heykelleri; G. Sagreras (Palma de Mallorca), Della Porta (Roma’da Trajanus sütunu üstündeki heykel), Peter Vischer (Nürnbergte Aziz Sebaldus’un kab­ri), Duquesnoy (Brüksel) ve Puget’nin (Avignon katedrali) yontmaları. Aziz Petrus ayrıca, Laterano’da Triclinium mozaiğinde (800), Maztre de Moulins’in tablolarında (Moulins triptik kanadı), Grao Vasco (Viseu), A. Dürer (Döri Havari, Münih), Jacopo Bassano (Aziz Petrus ve Aziz Paulus, Modena), Herrera (Dresden), Ribera (Mad­rid), Lanfranco (Louvre), Jouvenet (Rouen), El Graco’nun Toledo Katedrali, Escorial) tablolarında temsil edildi. El Greco, Aziz Petrus’u Aziz Paulus ile birlikte de göster­miştir (Leningrad, Stockholm).
Azizin hayatından alınmış sahneler Ripoll, Nantes, Paris (Saint-Pierre de Chaillot, hey­keltıraş H. Bouchard) kabartmalarında, Montreale mozaiklerinde, Cimabue (Assisi), Masolino, Masaccio, Filippo Lippi’nin (Floransa’da Carmine kilisesi) fresklerinde, Vatikan’da Lanfranco’nun resimlerinde, Konrad Witz (Cenevre) ve Zurbaran’ın (Sevilla) sunak duvarlarında, Bourges, Lyon, Tours, Ferrieresen Gatinais’deki vitraylar­da, XV. yy.da yapılmış veya Sistina şapeli için Raffaello tarafından hazırlanan kroki­lerinden ilham alan duvar halılarında yer alır.
İsa’nın hayatından sahneleri canlandıran birçok resimde de Aziz Petrus temsil edil­miştir. (L)

Sonraki sayfa »