» derebey hakkında arşivlenen resim, video, animasyon vs. gibi kayıtlar görüntüleniyor.

AFRİKADA iç Afrika’nın gelişmesi

AFRİKADA iç Afrika’nın gelişmesi hakkında diğer dizin sayfaları >>AFRİKADA iç Afrika’nın gelişmesi

Özet:

AFRİKADA iç Afrika’nın gelişmesi

Devamı >>

AFGANİSTANDA TARİH

AFGANİSTANDA TARİH hakkında diğer dizin sayfaları >>AFGANİSTANDA TARİH

Özet:

AFGANİSTANDA TARİH

Dünyanın büyük yollarından biri üzerinde bulunan Afganistan, eski çağdan beri, fütuhatçı orduların geçtiği bir yer oldu. Bu ülke, Keyhüsrev’in ve Dârâ’nın satrapları tarafından işgal edildi, sonra da Büyük is­kender buradan geçti. İskender’in kış mevsi­minde Hindukuş’un en sarp geçitlerini aşarak Sogdi ülkesi kuzeyine kadar ulaştırdığı sefer, eşine rastlanmamış siyasî ve askerî bir hâ­dise teşkil etti. Ondan sonra Baktra’da (bu­günkü Belh) kurulan bir Yunan-Baktriyan sü­lâlesi, M.Ö. 250′den M.S. 50′ye kadar mem­leketi idare etti. Böylece, çok evvelden iranlaşmış olan Afganistan, İslâmiyetten önce de biri yunan, öteki hint olmak üzere iki te­sir altında kaldı. M.Ö. 129′dan M.S. 480′e kadar, kuzeyden gelen Sakalar (iskitler) ve Kusanlar, hintlileştiler ve Tuharî adiyle ta­nınan, orijinal bir medeniyet kurdular.

Devamı >>

ADORNO

ADORNO hakkında diğer dizin sayfaları >>ADORNO

Özet:

ADORNO, Ceneviz hükümetini ele geçirmek İçin XIV. yy.dan XVI. yy.a kadar mücadele eden büyük bir tüccar ailesi. Bu aileden antoniotto i, Ceneviz’i Charles VI’nın hi­mayesine soktu (1396).

Devamı >>

ADEN

ADEN hakkında diğer dizin sayfaları >>ADEN

Özet:

ADEN, Güney Arabistan’da şehir ve liman, 60 000 nüf. Aden 1968 yılı başında Güney Yemen cumhuriyetine federe üye olmadan önce, kendi adını taşıyan Britanya krallık kolonisinin ve Güney Arabistan himaye ida­resinin Batı kesiminin merkezi idi.

Devamı >>

ADEMi MERKEZiYET

ADEMi MERKEZiYET hakkında diğer dizin sayfaları >>ADEMi MERKEZiYET

Özet:

ADEMi MERKEZiYET blş. i. (ar.

Devamı >>

ACZİ (Asıl adı Müridzade Mustafa Ağa)

ACZİ (Asıl adı Müridzade Mustafa Ağa) hakkında diğer dizin sayfaları >>ACZİ (Asıl adı Müridzade Mustafa Ağa)

Özet:

ACZİ (Asıl adı Müridzade Mustafa Ağa), divan şairi (?, 1805-?, 1865). Edremit ve do­laylarında derebeylik eden Müridzade soyun­dan. Tasavvuf! gürleri var. Divanı basıl­mıştır. (Bibliyo.) [M]

ABEYİ

ABEYİ hakkında diğer dizin sayfaları >>ABEYİ

Özet:

ABEYİ i. (lat. abbatia; fr. abbaye). Bir baş-rahip (abe) veya bir başrahibe (abes) tara­fından yönetilen manastır. || Bir manastırın binaları.

Devamı >>

ABELARD veya ABAİLARD (Pierre)

ABELARD veya ABAİLARD (Pierre) hakkında diğer dizin sayfaları >>ABELARD veya ABAİLARD (Pierre)

Özet:

ABELARD veya ABAİLARD (Pierre), fransız filozofu ve skolastik ilâhiyatçısı (Le Pal-let 1079-Saint-Marciel manastırı 1142). Aile­si, askerlik mesleğini seçmesini istiyordu, fakat o okumağa düşkün olduğu için babasın­dan kalacak Pellet derebeyliği payesinden vaz geçti.

Devamı >>

SAMURAY

SAMURAY hakkında diğer dizin sayfaları >>SAMURAY

Özet:

SAMURAY i. (samurau, hizmet etmek’ten Japonca k.). Bir daymyo’nun (derebeyi), hiz­metindeki savaşçı.

Devamı >>

SAİGO TAKAMORİ

SAİGO TAKAMORİ hakkında diğer dizin sayfaları >>SAİGO TAKAMORİ

Özet:

SAİGO TAKAMORİ, Satsuma klanından samuray (Kagoşima 1826′ya doğr.-Kagoşima yakınları 1877).’ İmtiyazlarını silâh gücüyle savunmaya kararlı görünen Şogun ile sa­vaşarak, Japon krallığının kuruluşunda önemli rol oynadı.

Devamı >>

SAÇ

SAÇ hakkında diğer dizin sayfaları >>SAÇ

Özet:

SAÇ i. (esk. türk. k.). Baş kılı. // Teşm. yol. Bir kimsenin saçlarının tümü: Saçını rüzgâr tarar, meltem okşar yüzünü // Vü­cudunu gece ay, gündüz güneş kucaklar
(F. N. Çamlıbel).

Devamı >>

RUSYADA Askerî tarih

RUSYADA Askerî tarih hakkında diğer dizin sayfaları >>RUSYADA Askerî tarih

Özet:

RUSYADA Askerî tarih

Çarlar imparatorluğu, askerî gücünü ge­liştirirken, ancak boğazlarla veya yılın bir kısmında buzlarla örtülen limanlarla açık denize ulaşılabilen yüzey şekillerini, iklimin sertliğini ve ulaştırma yollarının seyrekli­ğini hesaba katmak zorundaydı. XV. ve XVI. yy.dan itibaren çarların’ siyasetinde değişmeyen yönlerinden biri, devamlı ola­rak denizlere açılacak noktalar aramaktı; bununla birlikte stratejilerinin temeli, ka­rada genişlemek olarak kaldı: bu strateji uyarınca çarlar, önceleri piyadenin, sonra topçu kuvvetinin ağır bastığı kitle savaşlarıyle Avrupa ve Asya’ya yöneldiler.
Rus­ya’nın bu değişmeyen askerî kurallarına S. S.C.B.’nin modern stratejisi de uydu.

Devamı >>

RUSYADA Avrupa Ulaşma yolunda Rusya (1689 – 1825)

RUSYADA Avrupa Ulaşma yolunda Rusya (1689 – 1825) hakkında diğer dizin sayfaları >>RUSYADA Avrupa Ulaşma yolunda Rusya (1689 – 1825)

Özet:

RUSYADA Avrupa Ulaşma yolunda Rusya (1689 – 1825)

Devamı >>

RUSYADA «Rus toprağı»:Büyük Kiev prensliği ve siyasî parçalanma (XI-XII. yy.)

RUSYADA «Rus toprağı»:Büyük Kiev prensliği ve siyasî parçalanma (XI-XII. yy.) hakkında diğer dizin sayfaları >>RUSYADA «Rus toprağı»:Büyük Kiev prensliği ve siyasî parçalanma (XI-XII. yy.)

Özet:

RUSYADA «Rus toprağı»:Büyük Kiev prensliği ve siyasî parçalanma (XI-XII. yy.)

Devamı >>

RUGGERO I (Normandiya’da 1031-Mileto, Calabria 1101)

RUGGERO I (Normandiya’da 1031-Mileto, Calabria 1101) hakkında diğer dizin sayfaları >>RUGGERO I (Normandiya’da 1031-Mileto, Calabria 1101)

Özet:

RUGGERO I (Normandiya’da 1031-Mileto, Calabria 1101). Sicilya kontu (1062-1101), Tancréde de Hauteville’in oğlu.

Devamı >>

RUANDA cumhuriyeti

RUANDA cumhuriyeti hakkında diğer dizin sayfaları >>RUANDA cumhuriyeti

Özet:

RUANDA cumhuriyeti, Orta Afrika’da devlet; Kongo-Kinşasa, Uganda, Tanzaniya ve Burundi arasında, 1961′e kadar Bel­çika himayesi altında olan Ruanda-Urundi toprağı’nın kuzey bölgesiydi; 26 338 km2; 3 200 000 nüf.

Devamı >>

ROTH (Paul VON)

ROTH (Paul VON) hakkında diğer dizin sayfaları >>ROTH (Paul VON)

Özet:

ROTH (Paul VON), Alman hukukçu (Nürnberg 1820 – Münich 1892). Marburg (1850), Rostock (1853), Kiel (1857) ve Münih (1863) üniversitelerinde ders verdi.

Devamı >>

Roman de Renart (Tilkinin Romanı)

Roman de Renart (Tilkinin Romanı) hakkında diğer dizin sayfaları >>Roman de Renart (Tilkinin Romanı)

Özet:

Roman de Renart (Tilkinin Romanı), XII. ve XIII. yy.lardan kalma ve başlıca kişi­leri hayvanlar olan yirmi yedi fransız şii­rinden meydana gelen derleme.

Devamı >>

ROBERT II Solu

ROBERT II Solu hakkında diğer dizin sayfaları >>ROBERT II Solu

Özet:

ROBERT II Solu, Fransa kralı (Orleans 970′e doğr. – Melun 1031). 996-1031 Arasın­da hüküm sürdü.

Devamı >>

RİCHMOND

RİCHMOND hakkında diğer dizin sayfaları >>RİCHMOND

Özet:

RİCHMOND (Henry FiTZROY, — dükü) [1519-1536], İngiltere kralı Henry VII’in evlilik dışı oğlu. Babası, sınırları koruyan derebeylerin yerini tutmak üzere kurduğu Kuzey konseyinin başına onu geçirdi. (L)

Devamı >>

RİCHARD II İyi

RİCHARD II İyi hakkında diğer dizin sayfaları >>RİCHARD II İyi

Özet:

RİCHARD II İyi (öl. 1027), Normandiya dükü (996-1027), Richard l’in oğlu.

Devamı >>

RHEİNLAND

RHEİNLAND hakkında diğer dizin sayfaları >>RHEİNLAND

Özet:

RHEİNLAND, Almanya’da XIX. yy.da Prusya-Rheinland eyaleti (Rheinprovinz) adıyle tanınan tarihî bölge. Sezar, kelt -germen halklarının (Treverus’lar, Eburon’lar) yaşadığı Ren bölgelerini fethetti (M.ö. 57).

Devamı >>

RAZİLLY (İsaac DE)

RAZİLLY (İsaac DE) hakkında diğer dizin sayfaları >>RAZİLLY (İsaac DE)

Özet:

RAZİLLY (İsaac DE), fransız sömürgecisi (Chinon yakınları 1587-La Heve, Acadie, 1635).

Devamı >>

RAVENNA

RAVENNA hakkında diğer dizin sayfaları >>RAVENNA

Özet:

RAVENNA, İtalya’da şehir, Emilia’da, il idare merkezi, Adriya denizi yakınında; 115 500 nüf.

Devamı >>

PUSSORT (Henri)

PUSSORT (Henri) hakkında diğer dizin sayfaları >>PUSSORT (Henri)

Özet:

PUSSORT (Henri), fransiz hukukçusu (1615 -Paris 1697), Danıştay üyesiydi. Yeğeni Colbert tarafından kurulan Adalet şûrasında, Fouquet’ye karşı düşmanca tutumu ile dik­kati çekti (1664). Birçok komisyona başkan­lık etti. «iKiNCî COLBERT» diye anılırdı; yüksek adalet mercilerini ve derebeylik mahkemelerini şiddetle tenkit etti. Mütevellilerin mallarına elkonulmasına taraftar­dı. (L)

PSAMMETİK

PSAMMETİK hakkında diğer dizin sayfaları >>PSAMMETİK

Özet:

PSAMMETİK, Mısır’da XXVI. Sülâleden üç kralın adıdır: hanedanın kurucusu Psam-metik I (M.ö. 663-609), yun. Psammetikhos, Sais valisi prens Nekhao’nun oğlu. Rakiplerine rağmen bütün Mısır’ı hâkimi­yeti altına almayı başardı. Yurtluklara ve kalelere yerleştirdiği yunanlı ve asyalı pa­ralı askerlere dayanarak derebeylikle mü­cadele etti;
—Psammetik II (M.ö. 594 -588), yun. Psammis, öncekinin torunu. Nübye’ye ve Habeşistan’a sefer yaptı; Habeşis­tan seferinde Nil’in beşinci cavlanma kadar ulaştığı sanılır. Ayrıca Fenike’ye diploma­tik bir ziyarette bulunduğu söylenir;
— Psammetik III, yun. Psammenitos, Ahmes II’nin oğlu. Altı ay hükümdarlık yaptı (M.ö. 526-525), Pelusa savaşında tahtını kay­betti. Esir düştü ve kendisini yenen pers kralı Kambis’in emriyle öldürüldü. (L)

PROVENCE Tarih

PROVENCE Tarih hakkında diğer dizin sayfaları >>PROVENCE Tarih

Özet:

PROVENCE Tarih

Phokaia’lılar M. ö. VI. yy.da Massaliaryı (Marsilya) kurdukları sırada Ligürler de Rhöne’un doğusunda Akdeniz kıyısına yer­leştiler; Massalia gerek doğrudan doğruya, gerek ticaret acenteleri aracılığıyle yerli­ler arasında yunan asıllı bir tarım (bağcılık, zeytinlikler) ve sanayiyi (çanak çömlek ya­pımı) yaydı. Keltler, Ligürlerle karıştılar (M.ö. IV.-III. yy.). Galya’da bir koalisyon kurulması (125-121), Romalıları ülkeyi işgal etmeğe teşvik etti (salyen kalesi Entromont’un yıkılması; Aix’in kurulması 122); bu iş­galin hedefi, İspanya’ya geçişi kolaylaştırmaktı (via Domitia’nın inşası). İlk Alp ötesi eyalet (Provincia Romana) meydana geldi ve bölgeye adını verdi:
Provence. Son­radan Narbonnensis (Narbonne’un kurul­ması, 118) adını alan bu eyalete Tötonların yenilmesinden (Aix, 102) ve barışın sağlan­masından (90-83) sonra tüccarlar ve şöval­yeler akın etti. Marsilya’ya boyun eğdirilmesinden sonra (49) Sezar emekli askerlerini Arles, Bezieıs ve Frejus’e yerleştirdi; Augustus da, Orange, Vienne, Avignon v.b. kolonilerini kurarak eyaletin yasasını tespit etti. Alp kesimi (Alp e s-M arıt ime s) impara­torun yetkisi altına verildi; bölgenin geri kalan kısmı senato eyaleti haline getirildi ve bir vali ile bir meclis (her ikisi de Narbonne’da [Narbonnensis]) tarafından yöne­tilmeğe başlandı. İlk barbar akınlarından sonra (M.S. 250′ye doğr.) Narbonnensis iki­ye bölündü; Rhöne’un doğusundaki kısım (Alpes Maritimes buraya bağlıydı) Viennoise adını aldı (293-305). Yeni barbar akınları ön­ce Viennoise’ın doğusunda ikinci bir Nar­bonnensis kurulmasını (381), sonra Galyalar valisinin Treves’den Arles’e çekilmesini ge­rektirdi. Arles, Batı imparatorluğunun de­vamı boyunca (395-476), Vizigotlara direndi. Batı Roma imparatorluğu yıkılınca bölgenin güneyini Vizigotlar, kuzeyini ise Burgondlar işgal ettiler. Vizigotların Vouills’de bozguna uğramasından (507) sonra yerlerini Ostrogotlar aldı; sonra Franklar Provence’ı krallık­larına kattılar (536). Bourgogne krallığına bağlanan Provence, muhtariyetini bir ölçü­de korudu; ama Araplar Septimania bölge­sini işgal edince (VIII. yy.) Charles Mart el Arapların tarafını tutan Provence’lılara bo­yun eğdirdi (736-739). Martel’in birliklerinin yakıp yıktığı Provence, Karolenjler zamanın­da büyük ölçüde geriledi. Verdun antlaşmasıyle (843) Lothar’a geçen eyalette, oğlu Kari ilk Provence krallığını (855-363) kur­du. Mirasçılar arasındaki on beş yıl süren mücadeleden sonra Kel Charles’ın kayınbi­raderi Boson, Bourgogne ve Provence kralı seçildi (879); Boson’un ölümünden sonra birçok defa el değiştiren eyalette, 947′de Bourgogne-Provence krallığı kuruldu. Bura­nın hükümdarı Konrad, Arles, Apt ve Avignon’da üç kontluk kurarak yönetimi elinde topladı. Bu sayede Boson’un oğlu Guillaume, derebeylere hâkimiyetini kabul ettire­rek, kıyıya yerleşmiş olan Arapları ülkeden çıkardı; şehirlerde ticaretin yeniden başla­ması sayesinde burjuvazi gelişmeğe başladı. Bourgogne Provence krallığı imparatora ge­çene kadar (1032) Guillaume’un sülâlesi iktidarı elinde tuttu. Toprakların kadın vâris­ler elinde bölünmesini önlemek için 1112′de Gevaudan’lı Beauce ile evlenen Barcelona kontu Ramon Berenguer III ve Toulouse kontu Alphonse Jourdain 1125′te Provence’ı bölüştüler. Berenguer III, Rhöne, Durance, Alpler ve deniz arasında kalan toprakları (kontluk), Alphonse Jourdain ise Rhöne’un batısındaki kısmı (markilik) aldı. Baux de­rebeyleri (Baux savaşları, 1142-1162), Forcalquier kontları ve Toulouse kontlarıyle çatışan katalonyalı Provence kontları, din adamlarının desteğini sağladılar; savaşı kazanınca evlilik yoluyle Forcalquier kontlu­ğunu ele geçirdiler (1196). Kontların Toulon’da ve Balear adalarında müslümanlarla savaştıkları sırada, doğu ticaretiyle zengin­leşen burjuvalar birçok hürriyet elde ettiler. Tutumları kont Ramon Berenguer IV’ü (1209-1245) kontluğu yeniden teşkilâtlandır­mağa şevketti. Berenguer IV, Provence’ı «baillie»liklere (adalet görevlisi) böldü; ken­dinden öncekilerin siyasetinden vaz geçti ve Fransa ile ilişki kurdu (1235′e doğr). ölümü üzerine yerine damadı Anjou’lu Charles geçti (1246-1285); sık sık yurt dışına çıkmak zorunda kalan Charles, Provence’ta katalan asıllı bir senechal tarafından yönetilen ger­çek bir merkezî hükümet kurdu; senechal’e bir kurul yardım ediyordu; Charles iki yeni «baillie» kurdu ve Baux derebeylerinin des­teklediği bir komün isyanından yararlanarak konsüllüklerin yerine «viguerie»leri (hâkim) getirdi (1251-1262). Ramon Berenguer IV-ün ustaca maliye siyasetiyle biriken bütçe fazlası, Charles I’in İtalya’da, özellikle Na­poli’de (1266) bir ittifak ve fetih siyasetine girişmesine imkân verdi. Ama Sicilya kat­liamı (1282) ertesinde, Napoli Deniz savaşında Charles I’in bozguna uğramasından sonra, oğlu Charles II’nin (1285-1309) fid­yesini ödemek için ilk Provence meclisleri toplandı (1286) ve vergi işleri düzenlendi. Provence’ın zenginliği, Sicilya’nın ve Akka’-yı müslümanların almasından (1291) sonra doğu ticaretinin kaybedilmesinden, Ara-gon’a karşı savaştan ve korsanlardan büyük zarar gördü. ülke o tarihte halkının üçte ikiye yakınını kaybetti. Kra­liçe Jeanne I, Anjou’lunun (1343 – 1382) siyaseti, şirketlerin (1357-1358), Aragon çe­telerinin (1361) ve fransız çetelerinin (1365-1369) akınları durumu daha da ağırlaştır­dı. Jeanne I’in evlat edindiği (1380) Anjou’­lu Louis I’in (1383-1384) ölümünden sonra dul karısı, Nice, Puget-Theniers, Lantosque vadisi ve Barcelonette’i Savoia’ya bıraktı. Vârisleri Louis II (1384-1417) ve Louis III (1417-1434), Napoli’yi yeniden ele geçirmek için giriştikleri seferler yüzünden hazineyi boşalttılar. Rene (1434-1450) Napoli’yi kesinlikle kaybetti ve barış yeniden sağlanın­ca Provence’ın iktisadî kalkınmasına katkı­da bulundu. Yerine geçen yeğeni Maine’li Charles (öl. 1480) ölürken Provence’ı Fran­sa kralı Louis XI’e miras bıraktı. Fransa kralı bir barış ve birliği sağlama siyaseti güttü. Fransız-lspanyol savaşları sırasında François I’in isviçreli ve alman birlikleri, Provence’a («Valdo’culuğu» ve Luther’ciliği soktular (1545). Aix parlamentosu sapkınlı­ğa savaş açtı ve «valdo’cular» ezildi (1545). Din savaşı sırasında katolikler «Ligue» (birlik) adı altında birleşirken Protestanlar krala ve «siyasetçilere» yanaştılar (1584). Ligue başkanı Cassaubc (1591-1596), Marsil­ya’da zorbalığını sürdürürken vali, Proven­ce’ın ortasına ve güneyine hâkimdi. Aix parlamentosu, Henri IV’ün mezhep de­ğiştirmesinden sonra tanıdı (1594). Her üç yılda bir toplanan meclisler vergi kanunları çıkarmada çekimser davrandığından, 1639′dan sonra toplanmağa çağrılmadılar; yerleri­ni kralın iktidarını destekleyen bir komün­ler genel meclisi aldı; bu mecliste Aix konsülleri, Provence’ın savunucusuydu. Bir dilekçe meclisi kurulması ve üye­lerine parlamento başkanı ve danışmanı olma imkânı tanınması (1647) soyluların is­yanına yol açtı; isyanı Mazarin’in Provence valiliğine tayin ettiği Merceur dükü bastır­dı (1652-1653). Marsilya’ya boyun eğdirilme-sinden sonra (mart 1660), Provence’ı krali­yet idaresi yönetti.

Devamı >>

PRENS

PRENS hakkında diğer dizin sayfaları >>PRENS

Özet:

PRENS i. (lat. princeps, birinci’den fr. prince). Hükümdar veya hükümdar ailesinden olan erkek: Nermin Bey itiraz etti: — Nasıl prens oluyorsunuz? Ceddiniz lord imiş! (Ömer Seyfeddin). Oranın oteline her zaman [...] Avrupa aristokrasisinden, prenslerden, kont, marki ve baronlardan birkaçı davetlidirler (F. R. Atay). || Bazı ülkelerde en yüksek soyluluk unvanı. // Bir prensliğin başında bulunan kimse: Monaco prensi.

Devamı >>

PREMYSL’LER veya PRJEMYSL’LER

PREMYSL’LER veya PRJEMYSL’LER hakkında diğer dizin sayfaları >>PREMYSL’LER veya PRJEMYSL’LER

Özet:

PREMYSL’LER veya PRJEMYSL’LER, ek boylarını birleştirerek devlet haline getiren efsanevî (bk. premysl) çek hane­danı. Macarlara karşı birlikte savaştıkla­rı (Lechfeld, 955) germen imparatorlarının bağımlılığı altında bulunan Premysl’ler germen imparatorlarından ilkin kaydı ha­yat şartıyle (Vratislav II, 1085-1092), da­ha sonra da babadan oğula geçen (Ottokar I, 1198′de taç giydi) krallık unvanını aldılar. Orta Avrupa’ya bir süre hâkim olan Ottokar II (1253-1278) zamanında gü­cünün en yüksek derecesine çıkan hane­dan, 1306′da Venceslac (Vaclav) III’ün öl­dürülmesiyle birlikte söndü. Hanedan taht­ta kaldığı sürece, boşalan tahta kimin ge­çeceği hiç bir zaman düzene konamamış ve büyük derebeylerinin bağlılığı sağlana­mamıştı. (L)

PREGELY (İvan)

PREGELY (İvan) hakkında diğer dizin sayfaları >>PREGELY (İvan)

Özet:

PREGELY (İvan), sloven romancısı (doğ. S. Lucia di Tolmino 1883). Zagnji Uparni (Son İsyancı) [1918-1919] adlı tarihî roma­nında çiftçilerin derebeylerle mücadelesini dile getirdi. Plebanus Joannes (1919) adlı romanında ise, insanın Tanrı’ya ulaşarak bütün sıkıntılardan nasıl kurtulduğunu an­lattı. (M)

PORTATİF

PORTATİF hakkında diğer dizin sayfaları >>PORTATİF

Özet:

PORTATİF sıf. (potter, taşımak’tan fr. k.). Kolayca taşınabilen; katlanarak taşınabilir duruma getirilebilen: Bugün de eksikliğini bildikleri bu dört portatif karyolayı yollamışlardı (Ş. S. Aydemir). Portatif radyo. | Sökülerek taşman ve başka yerde takılarak eski haline getirilebilen: Portatif ev.
— Ask. Portatif kazma, çıkarılabilen demir kısmı sapına dikey olan, bir tarafı kazma, öteki tarafı çapa teşkil eden, piyadenin por­tatif âleti olarak kullanılan kazma. || Por­tatif kürek, Birinci Dünya savaşından beri piyadenin kullandığı kısa saplı, kare biçi­minde küçük kürek.
— Müz. Portatif org, XVI. yy.a kadar çok revaçta olan küçük çalgı; bir kayışla vücu­da asılır, sol kalça üzerine oturtulurdu; bir yandan sol el çalgının arkasına yerleştiril­miş körüğü çalıştırırken sağ el klavyede parçayı çalardı, (önceleri bir, daha sonra iki takımborulu olan orglar XII. yy .dan sonra kilise şarkılarını desteklemeleri bakı­mından, XV. yy.dan itibaren de derebeylerin müzik ihtiyaçlarını karşılamaları amacıyle çok aranılan bir çalgı olmuştu.) [LM]

PONT-AUDEMER

PONT-AUDEMER hakkında diğer dizin sayfaları >>PONT-AUDEMER

Özet:

PONT-AUDEMER, Fransa’da, Eure idare bölgesinde (Bernay idare çevresi) kanton merkezi, Lieuvin’in kuzeydoğusunda; Risle ırmağı kıyısında küçük liman; 8 999 nüf. Pamuk iplikçiliği ve dokumacılığı. Peynir­cilik. Terlik fabrikası.
— Tar. Pont-Audemer, Eskiçağdaki Brevio-durum şehridir; derebeylik 1203′te Normandiya’ya, 1204′te Fransa kralına bağlandı. Yüzyıl savaşından önce ve sonra zengin bir liman olan şehirde, sanayi (kâğıt, kumaş) çok eski bir tarihte kuruldu. XIII. ve XIV. yy.da burada birçok taşra konsili toplandı. (L)