» Fenike hakkında arşivlenen resim, video, animasyon vs. gibi kayıtlar görüntüleniyor.

ARAD (yun. Arados)

ARAD (yun. Arados) hakkında diğer dizin sayfaları >>ARAD (yun. Arados)

Özet:

ARAD (yun. Arados). Esk. coğ. Fenike’de bugün Arvad adını taşıyan adada şehir.

Devamı >>

ANTARADOS

ANTARADOS hakkında diğer dizin sayfaları >>ANTARADOS

Özet:

ANTARADOS. Esk. coğ. Fenike’de şehir; Aradus (veya Arados) adasının (bugün Ruvad) ve şehrinin karşısına düşer; Aradus’un limanına Antaradus, daha sonraları da Tortos denmiştir, (L)

ASYA Arkeoloji

ASYA Arkeoloji hakkında diğer dizin sayfaları >>ASYA Arkeoloji

Özet:

ASYA Arkeoloji

Küçük Asya arkeolojisinin ana hatları mi­marî kalıntılar, kaya kabartmaları, kitabeler, mezarlar, tesadüfen ele geçmiş bazı çanak çömlek ve tastan yapılmış âlet edevat gibi çeşitli buluntular arasında görülebilir, ayrı­ca tabaka takaba yapılan kazılar da önemli bilgi kaynaklarıdır.
Genellikle, Şevket Aziz Kansu ve Ankara üniversitesindeki asistanlarının yoğun çalış­maları sayesinde Küçük Asya’nın Taş devri kültürünün mahiyeti ve çeşitliliği tamamıyle anlaşılmış ve bunların stratigrafisini tespit etme işine başlanmıştır. Meselâ, hem İstan­bul, hem de Ankara’da toprağın yüzünde Şelleen tipi baltalar, Samsun yakınında Tekeköy’de Aşöleen tipi balta bulunmuştur. Mikok (Üst Aşöleen) endüstrisine ait bazı par­çalar da 1937 yılında, Ankara yakınında Etiyokuşu’nda Çubuksuyu setlerinde toprak se­viyesinden 3,1 m derinlikten çıkarılmıştır.

Devamı >>

AFRODİT

AFRODİT hakkında diğer dizin sayfaları >>AFRODİT

Özet:

AFRODİT (yun. Aphrodite). Mit. öncele­ri Fenikelilerin taptığı büyük bir Suriye tanrıçasının tesiri ile, Afrodit, kâinata en başta gelen kudrettir: kadın arzusunun, ta­biat ve erkek bereketinin kışkırtıcısı olarak bütün dünyaya hükmeder.

Devamı >>

AFRİKA VE ROMA

AFRİKA VE ROMA hakkında diğer dizin sayfaları >>AFRİKA VE ROMA

Özet:

AFRİKA VE ROMA

— Roma nüfuzu. Kartaca’yı yenen (M.Ö. 146), mahallî prensleri (Numidia’da Masinis-sa, Mısır’da Kleopatra) başından savan Ro­ma, Kuzey Afrika’yı Kızıldenİz’den Akdeniz’e kadar işgal etti. Magrıp’a yerleşmesi oldukça uzun sürdü ve hiç bir zaman tam bir işgal halini almadı. Sahra’ya karşı, «limes» dedik­leri sınır tahkimatıyle ve göçebeleri durduran sürekli polis harekâtıyle kendini korumak zo­runda kalan Roma, bu bölgeyi hâkimiyet sa­hasının dışında bırakmıştı. II. yy. ın sonun­dan itibaren, İmparatorluğu sarsan siyasî ve iktisadî buhran, Afrika eyaletlerinin iflâ­sına yol açtı. (Bk. Afrika-Roma eyaleti). İçi­ne sosyal davaların da karıştığı dinî kargaşa­lıkların tesiriyle, bu eyaletler Roma’dan bir bir kopmağa başladı. Bu kopmada, berberi kabilelerinin ayaklanmaları ve yeni güçlen­meğe başlayan büyük deveci göçmenlerin hü­cumları da rol oynadı.

Devamı >>

AFRİKADA ESKİ BÜYÜK MEDENİYETLER

AFRİKADA ESKİ BÜYÜK MEDENİYETLER hakkında diğer dizin sayfaları >>AFRİKADA ESKİ BÜYÜK MEDENİYETLER

Özet:

AFRİKADA ESKİ BÜYÜK MEDENİYETLER

Devamı >>

AFRİKADA TARİH

AFRİKADA TARİH hakkında diğer dizin sayfaları >>AFRİKADA TARİH

Özet:

AFRİKADA TARİH

Çok yakın devirlere kadar, Afrika’nın ta­rihle rol oynayan kısmı, oda Afrika unsu­ra olarak değil, Akdeniz âleminin güney kam niteliğiyle. Kuzey Afrika bölgeleri oldu. Akdeniz’in ilk medeniyetlerinden biri Nil kıyılarında doğdu (Kanaca aracılığı ile); Fenike, sonra Yunan ve Roma medeniyet­leri onu takip edecekti.

ADONYA

ADONYA hakkında diğer dizin sayfaları >>ADONYA

Özet:

ADONYA i. (yun. adonia). Fenikelilerde, Adonis’in ölümünü anma yortusu.

Devamı >>

ADONİS

ADONİS hakkında diğer dizin sayfaları >>ADONİS

Özet:

ADONİS, Fenike tanrısı. Avlamak istedi­ği yaban domuzu tarafından öldürülen bir genç tanrı şeklinde gösterilir.

Devamı >>

Adonis bahçeler

Adonis bahçeler hakkında diğer dizin sayfaları >>Adonis bahçeler

Özet:

Adonis bahçeleri. Fenike mit. Çabuk yeti­şip çabuk solan bitkiler dikilmiş sepet yeya saksı; herhalde, hayatın kısalığını gösteren bir sembol değeri taşırdı, (L)

ADONİS

ADONİS hakkında diğer dizin sayfaları >>ADONİS

Özet:

ADONİS. Esk. coğ. Fenike ülkesinde, Bİblos’un güneyinde bir akarsu. Lukianos (De Dea Syria)’un naklettiği yerli bir efsaneye göre suyu Adonis’in kanı ile kızıla boyanmıştı.

Devamı >>

Adana müzesi

Adana müzesi hakkında diğer dizin sayfaları >>Adana müzesi

Özet:

Adana müzesi, önce Caferpaşa medresesin­de kuruldu (1924). Daha sonra Kuruköprü’deki rum kilisesine taşındı; 1935′te bir et­nografya salonu eklendi, 1960′da bu bina da istimlâk edildi; 1966′da ise Kültür parkında yeni bir müze binası yapımına başlandı.

Devamı >>

A-A

A-A hakkında diğer dizin sayfaları >>A-A

Özet:

A-A i. Türk alfabesinin ve fenike alfabesinden türemiş birçok alfabenin (habeş, tibet, run [eski germen] alfabeleri gibi bazı istisnalar­la) ilk harfi. || Art veya kalın sırada düz ge­niş ünlü (vokal).

Devamı >>

Pİ

Pİ hakkında diğer dizin sayfaları >>Pİ

Özet:

Pİ i. leng. Yunan alfabesinin harfi (π); pi. fenike alfabesindeki pe’den gelir. (Türkçe’­deki p’yi karşılayan titreşimsiz dudaksı bir kapantılıyı işaret eder.) || Yunan sayı işa­reti; sağ üst köşeye işaret (π’) konduğun­da 80, sola işaret (’π) konduğunda 80 000 değerini alır. // On altıncı sırayı Delirten yunan sayı işareti.

Devamı >>

SAPAN

SAPAN hakkında diğer dizin sayfaları >>SAPAN

Özet:

SAPAN i. (esk. türk. k.). Genellikle kuş avlamak için kullanılan, iki ucuna lastik ve lastiğin ortasına da enli bir meşin par­çası tutturulmuş ağaç dalından çatal. || Sa­pan taşı, sapanla atılan taş.

Devamı >>

SANCHONİATHON

SANCHONİATHON hakkında diğer dizin sayfaları >>SANCHONİATHON

Özet:

SANCHONİATHON, fenikeli tarihçi, Byblos’lu Philon’a fenike tarihiyle ilgili belgeleri sağladığı sanılır. (L)

Salamis Deniz savaşı

Salamis Deniz savaşı hakkında diğer dizin sayfaları >>Salamis Deniz savaşı

Özet:

Salamis Deniz savaşı, Yunanlılar ile Pers­ler arasında Peiraieus şehri yakınlarındaki Salamis adası açıklarında yapılan deniz savaşı (M.ö. 480).

Devamı >>

SALAMİS

SALAMİS hakkında diğer dizin sayfaları >>SALAMİS

Özet:

SALAMİS. Esk. coğ. Kıbrıs adasının mer­kezi. Efsanevî kurucusu Telamon’un oğlu Teukros idi.

Devamı >>

SALA

SALA hakkında diğer dizin sayfaları >>SALA

Özet:

SALA, Fas’ta Atlas okyanusu kıyısında şehir; 46 000 nüf. (1961).

Devamı >>

Rö

Rö hakkında diğer dizin sayfaları >>Rö

Özet:

Rö i. Leng. Roseh adı verilen fenike işa­retinden türemiş olan ve r ile eşdeğerli akı­cıyı belirten yunan alfabesi harfi. | Sağ üst köşesine işaret konduğunda (q’) 100, sol alt köşesine işaret konduğunda (,q) 100 000 değerini kazanan yunan sayı işareti.

Devamı >>

RİYAZET

RİYAZET hakkında diğer dizin sayfaları >>RİYAZET

Özet:

RİYAZET i. (ar. riyazet). Esk. Züht ve takva maksadıyle dünya zevklerinden ka­çınma, nefsin isteklerini yenmeğe çalışma: Ruhuna da riyazetle, irade ile tahakküm edilebilir. Emin ol bir gün bu perhiz, bu riyazetten dolayı insan mükâfatını görür (H. E. Adıvar).

Devamı >>

R-R

R-R hakkında diğer dizin sayfaları >>R-R

Özet:

R-R i. Türk alfabesinin yirmi birinci, osmanlı alfabesinin on ikinci harfi; re, ra. || Sızmalı, titreşimli diş ünsüzü. [| Sıralama ve sınıflan­dırmada sayı yerine kullanıldığı zaman 20′yi (veya 21′i) gösterir. | Ebced hesabında re 200 sayısının karşılığıdır.

Devamı >>

PTOLEMAİS

PTOLEMAİS hakkında diğer dizin sayfaları >>PTOLEMAİS

Özet:

PTOLEMAİS. Esk. coğ. Helenistik çağ­da, Ptolemaios adlı Mısır kralları tarafından veya onların onuruna kurulan şehir­ler.

Devamı >>

PSİ

PSİ hakkında diğer dizin sayfaları >>PSİ

Özet:

PSİ i. Yunan alfabesinin yirmi üçüncü harfi; bir yandan b, p veya ph, öte yandan s’nin karşılaşması sonucu çift dudaksı (p) ve ıslıklı (s) bir ünsüzü gösterir. (Fenike alfabesinde bulunmayan bu tamamlayıcı harf, yunan alfabesine geç dönemlerde gir­di.) || Sağ üst köşesine W’) işaret kondu­ğunda 700, sol alta işaret konduğunda (,W) ise 700 000 değerini alan yunan sayı işareti.
— Fiz. Psi (W) fonksiyonu. Eşanl. DALGA FONKSİYONU. Bk. ATOM.
— Zool. Acronycta cinsinden böcek türü. (Üst kanatlarında bulunan psi harfi şeklin­deki beyaz benekten dolayı bu ad veril­miştir.) [L]

PSAMMETİK

PSAMMETİK hakkında diğer dizin sayfaları >>PSAMMETİK

Özet:

PSAMMETİK, Mısır’da XXVI. Sülâleden üç kralın adıdır: hanedanın kurucusu Psam-metik I (M.ö. 663-609), yun. Psammetikhos, Sais valisi prens Nekhao’nun oğlu. Rakiplerine rağmen bütün Mısır’ı hâkimi­yeti altına almayı başardı. Yurtluklara ve kalelere yerleştirdiği yunanlı ve asyalı pa­ralı askerlere dayanarak derebeylikle mü­cadele etti;
—Psammetik II (M.ö. 594 -588), yun. Psammis, öncekinin torunu. Nübye’ye ve Habeşistan’a sefer yaptı; Habeşis­tan seferinde Nil’in beşinci cavlanma kadar ulaştığı sanılır. Ayrıca Fenike’ye diploma­tik bir ziyarette bulunduğu söylenir;
— Psammetik III, yun. Psammenitos, Ahmes II’nin oğlu. Altı ay hükümdarlık yaptı (M.ö. 526-525), Pelusa savaşında tahtını kay­betti. Esir düştü ve kendisini yenen pers kralı Kambis’in emriyle öldürüldü. (L)

PTAH

PTAH hakkında diğer dizin sayfaları >>PTAH

Özet:

PTAH, Mısır tanrısı; tanrıça Sekhmet ve tanrı Nefertum ile, Menfis bölgesinde tapı­nılan bir üçlü meydana getirdi. Başlangıçta duvarcı veya dökmeci bir tanrıydı. Ptah (Yunanlıların Hephaistos’u), genellikle başı tıraşlı, yalnız elleri görünecek şekilde mum­yalanmış olarak temsil edilir. Menfis, Mı­sır’ın başkenti olunca bu tanrı yüce tanrı seviyesine yükseltildi ve dünyanın yaratıcısı sayıldı. Tanen, Sokar, Osiris gibi önceki tanrılarla kısa zamanda birleştirildi. Bazen korkunç, çarpık bir cüce biçiminde göste­rildiği için Heredotos onu Fenikelilerin Patek tanrılarıyle karıştırdı (Ptah-Patek). Men­fis ilahiyat Belgesi’ne göre, Ptah, kendini yaratırken, uknum’ları sayılan sekiz tanrı daha yaratmıştı, bunlardan Atum onun dü­şüncesi, Horus kalbi, Thot da dili idi. (L)

POMPEİUS (Cneius Magnus)

POMPEİUS (Cneius Magnus) hakkında diğer dizin sayfaları >>POMPEİUS (Cneius Magnus)

Özet:

POMPEİUS (Cneius Magnus), româlı ge­neral ve devlet adamı
(M.ö.106-Pelusio M.ö. 48). Pompeius Strabo’nun oğlu. Picenum’lu güçlü ve soylu bir aileden gelmeydi; muhafazakârlara katıldı; başlangıç­ta galip gelen Marius’a karşı senatoyu ye­niden güçlendirmeğe çalışan Sulla’yı tut­tu. Marius’un, Sicilya’ya (Papirius Carbo) ve Afrika’ya (Domitius Ahenobarbus, Hiarbas) [81] sığınan taraftarlarını yendi, ön­ce kendi askerleri, sonra da Sulla tarafın­dan «imparator» unvanıye selâmlandı ve büyük bir zafer töreniyle karşılandı (79). Diktatör ölünce, onun eserini Lepidus’a karşı savunmağa devam etti (77); öte yan­dan, askerlerini dağıtmadı ve onlardan, se­natonun ispanya yönetimini kendisine bı­rakmasını sağlamak için yararlandı (77-71). Burada, Sertorius’un katlinden ve Perpenna’nın ölümünden sonra muhalefet yüzün­den ortaya çıkan sıkıntıları yok etmeyi ba­şardı (72). Spartacus’un son köle çetesini yendikten sonra italya’da düzeni sağlayan kişi olarak ortaya çıktı (71) ve ünü halk arasında daha çok yaygınlaştı. Halka ve kıtalarına dayanarak, Crassus ile birlikte konsül oldu (70). Sonra, isteklerine engel olan Sulla’nın eserini yıkmak için Crassus ile birlikte çalıştı.

Devamı >>

PHRYNİKHOS

PHRYNİKHOS hakkında diğer dizin sayfaları >>PHRYNİKHOS

Özet:

PHRYNİKHOS, atinalı trajedi yazarı (Si­cilya M.ö. VI. yy. sonları). Suidas’a göre 67 olimpiyatlarında, oyun yazarları yarış­masında (512-509) ilk olarak ödül kazandı. Phrynikhos trajedi türünün yaratıcılarından biridir. Maskeyi onun tasarladığı ve traje­diye kadın rollerini onun soktuğu ileri sü­rülür, Dokuz oyununun başlığı bilinir: Alkestios, Anraios, Danaides, Aigyptioi (Mı­sırlılar i. Pleuroniai (Pleuron Kadınları), Miletu Halossi (Miletos’un Zaptı), Phoinissai Fenikeli Kadınlar), Tantalos, Troilos. Phrynikhos’tan günümüze ancak bazı parçalar kalmıştır. (L)

PHİ

PHİ hakkında diğer dizin sayfaları >>PHİ

Özet:

PHİ i. Leng. Yunan alfabesinin harfi. (Tit­reşimsiz soluklu dudaksı bir kapantılıyı işa­ret eder.) || Sağ üst köşesine konan bir işaretle 500, sol alt köşesine işaret konduğu zaman 500 000 değerini kazanan yu­nan sayı işareti.
— ANSİKL. Phi, yardımcı harflerden biri­dir; Yunancaya geç bir dönemde girmiş ve fenike alfabesinden aktarılmamıştır. Bütün yunan lehçelerinde kullanılan phi, M.S. IV. yy.dan sonra kapantılılığmı kaybederek dişsi-dudaksı bir sürtüşmeliye (f) dönüştü. (L)

PHEREKYDES

PHEREKYDES hakkında diğer dizin sayfaları >>PHEREKYDES

Özet:

PHEREKYDES, yunan filozofu (Şira [Syros] adası-öl. İonia M.ö. VI. yy.). Anak-simandros’un çağdaşıydı. Thales öğretisinin, Hesiodos mitolojisinin, Mısır ve Fenike rahiplerinin etkisinde kaldığı sanılır. Nesir olarak yazılmış en eski yunanca eser sayılan Theogonia (Tanrısal Oluşum) veya Pentemykhos e Heptamykhos (Yedi veya Beş Kıvrımlı) adlı bir eseri vardır: evren, ara­larında büyük tanrıların yerleştiği kıvrım­lardan oluşmuştur. Sakız’lı İon’un bir epigramından anlaşıldığına göre (M.ö. V. yy.) Pherekydes, Pythagoras’ın hocasıydı. (L)

PHASELİS

PHASELİS hakkında diğer dizin sayfaları >>PHASELİS

Özet:

PHASELİS. Esk. coğ. Bugün, Tekirova, Anadolu’da (Lykia bölgesi) şehir. Herodotos Dor kolonisi olduğunu bildirir. Şehrin çeşitli kuruluş efsaneleri Yardır. Bu hikâyelerden, Phaselis’in yunan kolonları ta­rafından zorla ele geçirilmediği ve burada önceden yerleşmiş bir halkın bulunduğu an­laşılır. Beard, PhaSelis’te bulunan bir ya­zıttan, burada önceleri Lykialıların otur­dukları sonucunu çıkarmıştır. Yunan ko­lonları buraya geldiklerinde, Phaselis terkedilmiş bir yerdi. Şehrin M.ö. 691′de ku­rulduğu ileri sürülüyor. Kuruluş efsanele­rinden de görüldüğü gibi, Dorlardan önce şehirde yerleşildiği ve halkının da, Lykialılar olduğu sanılıyor. Bilinen en eski gü­müş sikkeleri, M.ö. 466′dan önceye aittir, bu sikkelerin pers, standardına göre basılmış olması Perslerin bu tarihlerde Phaselis’e hâkim olduklarını gösterir, Kimon, şehri Attike-Delos deniz birliğine alıncaya kadar Phaselis’in pers hâkimiyetinde kaldığı anlaşılıyor. Şehri, deniz birliğine bağlı olarak, M.ö. 454 veya 453-420 veya 417 yıl­larındaki vergi listelerinde Lykialılaıdan ayrı olarak görülür. Phaselis’te Atina kon­federasyonu üyeliğinde sikke basılmadı. M. ö. 449′da Kimon, grek şehirlerine ve bu arada Phaselis’e de bağımsızlık verdi. M.ö. 430 veya 429′da Atinalı Melesandros’un Karia ve Lykia’ya yaptığı Seferde, Atinalıların yanında Phaselislilerle Fenikelilerin de yer almaları, bu sırada, Phaselis’in Atina’­ya bağlı olduğunu gösterir. M.ö. 411′de Atina ile Persler arasındaki savaşta, Ispartalılarla birleşen Alkibiades ve satrap Tis­saphernes (Tisafern), Phaselis’e geldiler ve burada bir süre kaldılar. M.ö. IV.yy.ın ilk yarısında, MauSolos ile bir ittifak yapa­rak, Lykialılara karşı çıktılar. Bu tarihler­de de Phaselis’in bağımsız olması gerekir. Nitekim, kenarında bir gemi pruvası tas­viri bulunan gümüş ve bakır sikkeler bu tarihlerde basılmıştır, iskender’in Lykia’ya gelişiyle, Phaselis de ona teslim oldu. (M)

Phoinissai (Fenikeli Kadınlar)

Phoinissai (Fenikeli Kadınlar) hakkında diğer dizin sayfaları >>Phoinissai (Fenikeli Kadınlar)

Özet:

Phoinissai (Fenikeli Kadınlar), Euripides’in trajedisi (M. ö. 409 veya 408). Euripides bu eserinde, Aiskhylos’un daha önce Hepta epi Thebais’te (Thebai’ye Karşı Yediler) işlediği konuyu başka unsurlarla ele alarak Eteokles ile Polyneikos arasındaki kardeş kavgasını ortaya koyar. Konu kısaca şöy­ledir: Teiresias’ın kehanetlerine göre, oğul­larından biri kendini kurban ederse zafer Thebai’nin olacaktır. Babasının bütün direnmelerine rağmen, Menoikeus kendini kahramanca feda eder. Argos’luların uğra­dığı bozgun, Eteokles ile Polyneikes ölüm­leri ve îdeaste’nin kendini öldürmesi eser­de çok başarılı bir biçimde hikâye edilmiş­tir. Kreon’un sürgün ettiği Oidipus, kızı Antigone ile uzaklaşır. Koro Sur hüküme­tinin kendilerini Apollon kültüne adamala­rı için Yunanistan’a gönderdiği fenikeli genç kızlardan kuruludur (oyunun adı da buradan gelir). [L]

PHOİNİKS

PHOİNİKS hakkında diğer dizin sayfaları >>PHOİNİKS

Özet:

PHOİNİKS. Yun. mit. Adını Fenikelilere veren kahraman, Agenor’un oğlu ve Europe’nin babası. — İlyada’nın kahramanların­dan biri ve Amyntor’un oğlu. Amyntor’un ihmal ettiği annesini memnun etmek için, kralın sevdiği genç kızı baştan çıkardı. Bu­nun üzerine babası gözlerini oydu ve onu saraydan kovdu. Phoiniks, Peleus’un sara­yına sığındı ve kentauros Kheiron sayesin­de gözlerine kavuştu. Phoiniks, Akhilleus’un eğitmeniydi, Truva’ya onunla birlikte gitti. (L)

PHİLİPPOS V

PHİLİPPOS V hakkında diğer dizin sayfaları >>PHİLİPPOS V

Özet:

PHİLİPPOS V, Makedonya kralı (M. ö. 237′ye doğr. – 179), Demetrios II’nin oğlu. Vasisi Antigonos Doson’dan sonra tahta çıktı. Müttefiki khaialar tarafından Etolya’lılarla çatışmaya zorlandı (Müttefikler savaşı, 219-217). Bu sırada iyi bir general olarak tanındı; Makedonya’da mutlakıyeti yeniden kurdu. Fakat Romalılara karşı, Hannibal ile birleşmeye veya Selefkiler ya da Lagos hanedanı arasında bir tercih yap­maya bir türlü karar veremedi. Bununla beraber, Triphylia’yı ve Phthiotis Thebai’ sini ülkesine kattıktan soma (Naupaktos barışı, 217), illyria sahiline yeıleşmiş olan Romalıları kovmayı düşündü ve 215′te Hannibal ile birleşti. İlk Makedonya sava­şında (216-205) Apollonia’ya yardım ettiği sırada yenilgiye uğradı (214), fakat Roma’ nın kurduğu koalisyona başarıyle karşı koydu. Etclya’lılar ayrı bir barış yaptık­ları sırada (206), İtalya’da devamlı meşgul olan Roma, Fenike’de (Phoinike) ayrı bir barış imzaladı (205) ve ona Atintania’yı VE-piıi^ AûTia îâzermûe \>az* çitoş -nota­larını bırakmak zorunda kaldı. Ptolemaios IV’ün ölümünden sonra (204) Mısır ge­rileyince, Antiokhos III ile anlaşan (203) Philippos V, Ege’de ve Anadolu kıyısı üze­rinde bulunan bazı yunan şehirlerini ele geçirdi. Hainliği ve zalimliği Rodosluları savaşa sürükledi. Sakız’da (Khios) deniz savaşını kazanan Attalos I, Roma’nın des­teğini sağladı (İkinci Makedonya savaşı, 200-196). Philippos V, T. Quinctius Flamininus gelinceye kadar (198) onlara karşı koydu (Abydos’un alınışı, Atina’nın kuşa­tılması), sonra Flamininus tarafından Kynos Kephalai’de yenilgiye uğratıldı (haziran 197). Tempe konferanslarının ardından ge­len 196 barışıyle, Orestis ve Yunanistan’da sahip olduğu bütün topraklar kralın elin­den alındı. Philippos V, beş gemi dışında bütün gemilerini teslim etmek, Karia’yı, Boğazları, kaleleri boşaltmak ve 1 000 talanton ödemek zorunda kaldı. Kendisine yardım etmeyen Antiokhos Hl’e duyduğu kin yüzünden Roma ile anlaştı ve Nabis’e (195), daha sonra Suriye kralına ve Etolya’lılara karşı (191-189) Roma’ya yardım etti. Fakat ona sadece Demetrias (bugün Voloa) ve Magnesia’lıların ülkesini (Tesalya’da) veren senato, daima onun düşmanla­rını destekliyordu. Philippos, savaş hazi­nesini ve ordusunu tekrar kurarak, yeni maden ocakları açarak ve sömürgeleştir­meyi geliştirerek intikam almağa hazırlan­dı. Romalıların tuttuğu küçük oğlu Demetrios’u zehirletti (181-180) ve tahtı büyük oğ­lu Perseus’a bıraktı. (L)

PETRA

PETRA hakkında diğer dizin sayfaları >>PETRA

Özet:

PETRA, ar. El Betra. Esk. coğ. Arabis­tan’da şehir, Kızıldeniz ile Lût gölü ara­sında, M.ö. VI. – II. yy. arası Nebatî­lerin başkentiydi. Şehir Arabistan’dan ve Akabe körfezi kıyısındaki Elat limanından Filistin, Fenike ve Suriye’ye giden kervan yolları üzerinde bulunduğu için zenginleş­ti. Trajanus devrinde Romalılar tarafından ilhak edildi ve eyalet haline getirildi (M.ö. 106). Bu tarihten sonra şehre uğramadan geçen bir karayolu yapılınca Petra ticaret merkezi olmaktan çıkarak gerilemeğe baş­ladı. XIX. yy.da kazılar yapıldı, şehrin ye­rinde sadece kayaya oyulmuş, cephesi sü­tunlar, yuvalar, heykellerle süslü zengin me­zarlar ortaya çıkarıldı. Bunlardan biri olan «Hazne», cephesi iki katlı ve çift alınlıklı bir mezar anıtıdır, üst kısmı silindir bi­çimli bir kubbeyle kesilmiştir; bu kubbe içinde eskiden Jbir heykel bulunduğu sanı­lır. Büyük bir orta oda ve iki yan odayı kapsayan bu anıtın önünde korinthos baş­lıklı 6 sütun vardır. Şehirde ayrıca büyük bir roma tiyatrosu, bir yüksek yer ve bir açıkhava tapınağı; Kenan etkisindeki tapı­nakta tanrılara kurban edilen insanların kesildiği bir taş, sunak masaları ve girişin iki yanında dikili taşlar vardı. (L)