» Lüksemburg hakkında arşivlenen resim, video, animasyon vs. gibi kayıtlar görüntüleniyor.

Almanca Coğrafyası,

Almanca Coğrafyası, hakkında diğer dizin sayfaları >>Almanca Coğrafyası,

Özet:

Almanca Coğrafyası, Yüksek alman lehçelerinin ala­nı Güney ve Orta Almanya’yı, Avusturya’­yı ve italya’nın Bolzano bölgesini, İsviç­re’nin alman kantonlarını, Alsace’ı, Moselle ilini, Lüksemburg’u, Belçika’nın Eupen ve Malmedy kantonlarını kapsar.

Devamı >>

ALBERT

ALBERT hakkında diğer dizin sayfaları >>ALBERT

Özet:

ALBERT (Alexandre martin, İsçi denir), fransız siyaset adamı (Oisc’da Bury 1815-Oise’da Mello 1895).

Devamı >>

Avrupa Kömür Çelik ortaklaşması

Avrupa Kömür Çelik ortaklaşması hakkında diğer dizin sayfaları >>Avrupa Kömür Çelik ortaklaşması

Özet:

Avrupa Kömür Çelik ortaklaşması

Devamı >>

Avrupa konseyi

Avrupa konseyi hakkında diğer dizin sayfaları >>Avrupa konseyi

Özet:

Avrupa konseyi, 5 mayıs 1949′da avrupalı on devletin (Belçika, İngiltere, Danimarka, Fransa, Hollanda, irlanda, isveç, italya, Lüksemburg, Norveç) katılmasıyle kurulan avrupalılararası teşkilât.

Devamı >>

ATHUS

ATHUS hakkında diğer dizin sayfaları >>ATHUS

Özet:

ATHUS, Belçika’da komün (Lüksemburg eyaleti, Arlon idarî çevresi), Lüksemburg sı­nırında; 7 100 nüf. Demir sanayii, (L)

SANTİM

SANTİM hakkında diğer dizin sayfaları >>SANTİM

Özet:

SANTİM i. (fr. centime’den). Bazı ülke­lerde (Fransa, Belçika, isviçre, Lüksemburg, Liechtenstein, Monako prensliği, Hai­ti) kullanılan ve başlıca para biriminin 1/100′üne eşit olan küçük para birimi. (M)

SANEM

SANEM hakkında diğer dizin sayfaları >>SANEM

Özet:

SANEM, Lüksemburg’da (Esch-Alzetle kantonu) şehir; 7 000 nüf. Metalürji. (L)

Devamı >>

SANAYİDE Satış usulleri

SANAYİDE Satış usulleri hakkında diğer dizin sayfaları >>SANAYİDE Satış usulleri

Özet:

SANAYİDE Satış usulleri

Her işletme, malına pazar arar ve bunun için de satış fiyatlarını masraf ve risklerini karşılayacak seviyeye indirebilir. Bundan başka, mamullerinin kalitesi, getirdiği ye­niliklerle de müşteri çekmeğe çalışır ve bu amaçla satış servisleri kurmağa ve her tür­lü reklam ve ilâna başvurur. İmalâtçılar arasındaki rekabet yüzünden, satış fiyatları­nın, maliyet fiyatının hayli altına düşmesi tehlikesini göz önünde tutan sanayi işlet­meleri, şartları ve getirdiği hükümlerin ağır­lığı birbirinden değişik olan anlaşma veya uyuşmalarla bu rekabeti yumuşatmağa çalı­şır ve bazen, imalât, fiyat ve hattâ yatırım­ları da bir düzene sokan kartellere kadar uzanırlar.

Devamı >>

SAARLAND

SAARLAND hakkında diğer dizin sayfaları >>SAARLAND

Özet:

SAARLAND, Federal Alman cumhuriye­tinde eyalet, Lüksemburg’un doğusunda, Fransa sınırında; 2 567 km2; 1 130 600 nüf. Merkezi, Saarbrücken.

RUHR havzası

RUHR havzası hakkında diğer dizin sayfaları >>RUHR havzası

Özet:

RUHR havzası, Batı Almanya’nın (Rhein-land Westfalen) başlıca kömür havzası ve sanayi merkezi, şistli Ren kütlesinin kena­rında.

Devamı >>

ROUSSEAU (Jean-Jacques)

ROUSSEAU (Jean-Jacques) hakkında diğer dizin sayfaları >>ROUSSEAU (Jean-Jacques)

Özet:

ROUSSEAU (Jean-Jacques), fransız yazan ve filozofu (Cenevre 1712-Ermenonville, Senlis yakınları 1778).

Devamı >>

Rijswijk antlaşması

Rijswijk antlaşması hakkında diğer dizin sayfaları >>Rijswijk antlaşması

Özet:

Rijswijk antlaşması, İsveç’in arabuluculuğuyle La Haye’in güneyindeki Nieuwburg şatosunda Fransa’nın imzaladığı ve «Augsburg Birliği savaşı» adiyle anılan savaşa son veren antlaşmaların genel adı.

Devamı >>

RHEİNLAND-PFALZ

RHEİNLAND-PFALZ hakkında diğer dizin sayfaları >>RHEİNLAND-PFALZ

Özet:

RHEİNLAND-PFALZ, Federal Alman cumhuriyetinde eyalet; Belçika, Lüksemburg ve Fransa ile sınırdaştır; hemen tamamıyle Ren’in sol kıyısında uzanır; 19 837 km2; 3 633 500 nüf.

Devamı >>

RHEİNLAND

RHEİNLAND hakkında diğer dizin sayfaları >>RHEİNLAND

Özet:

RHEİNLAND, Almanya’da XIX. yy.da Prusya-Rheinland eyaleti (Rheinprovinz) adıyle tanınan tarihî bölge. Sezar, kelt -germen halklarının (Treverus’lar, Eburon’lar) yaşadığı Ren bölgelerini fethetti (M.ö. 57).

Devamı >>

PHİLİPPE III

PHİLİPPE III hakkında diğer dizin sayfaları >>PHİLİPPE III

Özet:

PHİLİPPE III iyi (Dijon 1396-Bruge 1467), Bourgogne dükü (1419-1467). Korkusuz Je­an ile Marguerite de Baviere’in büyük oğ­lu. 1419′da Charles VI’nın kızı Michelle de France (öl. 1422) ile evlendi. Karısı, Somme şehirlerini, Bourgogne devletindeki Picardie arazisinin büyük bir kısmını çe­yiz olarak getirdi. 1422′de Marguerite’in ölümü üzerine önce Bonne d’Artois (1424), sonra’da Portekizli İsabelle ile evlendi. Ba­bası Montereau köprüsünde Armagnac’lar tarafından öldürülünce, Flandre’da ve Bourgogne’da babasının yerine geçti ve veliahta karşı derhal İngilizlerle birleşti. İngi­lizlerle Armagnac’ların birleşmesinden korktuğu veya bunu en zararsız çözüm yo­lu olarak gördüğü için Henry IV’ü Fransa tahtına vâris yapan Troyes antlaşmasına katıldı (1420). Charles VI ölünce (1422), Henry VI’yı Fransa ve İngiltere kralı olarak tanıdı. Bourgogne dükünün kızkarde­şi Anne ile evlenen ingiliz kral naibi Bedford, Philippe’e Tournai’ye, Mâcon ve Auxerre kontluklarını, Barsur-Seine senyörlüğünü (1424) verdi. Bourgogne dükü 1421′de satın alınmış olan Namur kontluğunu eline geçirdi; Jacqueline de Baviere’in mi­rası (Hainaut, Zeland, Friesland) mese­lesiyle uğraştı. Teyzesinin oğlu Philippe de Saint-Pol’den kendisine Brabant ve Limbourg miras kaldı. Hollanda’nın birliğini gerçekleştirmeğe çalışan İyi Philippe, Char­les VII’ye karşı giriştikleri savaşta ingiliz­lere pek az yardımda bulundu. Çünkü Clouchester’in Jacqueline de Baviere lehi­ne müdahalede bulunmasından dolayı İn­gilizlere kızgındı. Bir hayli tereddütten sonra Charles VII ile Arras antlaşmasını imzaladı (eylül 1435); vasalmm kendisini Fransa kralı olarak tanıması için Charles VII, Korkusuz Jean’ın öldürüldüğünü in­kâr etti ve Charles VI veya Bedford tara­fından kendisine verilmiş olan yerleri Bo­urgogne düküne verdi. İngiltere’ye karşı açılan savaşa isteksizce katılan Philippe, Lüksemburg’u satın alarak (burası 1443′te tam anlamıyle eline geçti) Hollanda’ya doğ­ru yayılmağa devam etti. Therouanne, Tournai, Cambrai (üvey kardeşi Jean, 1440-1479), Liege (yeğeni Louis de Bourbon, 1456-1482), Utrecht (gaynmeşru oğlu David, 1456-1496) piskoposluklarını, Gelderland ve Kleve düklüklerini himayesine aldı. Brugge’de (1436-1438) ve Gand’da (1449-1453) patlak veren ayaklanmalara rağmen Flandre’da otoritesi kuvvetlendi. Böylece gerçek­ten bir Bourgogne imparatorluğu kuruldu. Ama bu imparatorluk sürekli olmadı. Champagne eyaleti (İngiltere kralı Henry VI, burasını kendisine bağışlamış olduğu halde) Philippe’in otoritesinden kurtuldu. «Büyük Ponant dükü» yani Philippe top­raklarının doğu kısmı üstünde nazarî ola­rak metbuluk hakkına sahip bulunan im­parator Friedrich III’ten Lotharingia kral­lık tacını istedi (1447), ama sadece Brabant ile sınırlanan krallık unvanını kabul etmedi. Tarihçiler Philippe’in bu yükselme hırsının nerelere vardığını hâlâ araştırmak­tadırlar. Nitekim eyaleti erindeki hükümet işlerinde ne ölçüde rol aynadığı da bilin­memektedir. Toison d’or tarikatının kuru­cusu (1429), J. Van Eyck ile R. Van der Weyden’in koruyucusu olan kendini beğen­miş, gösteriş meraklısı, müsrif ve şöval­yelik delisi İyi Philippe’in güçlü kişiliği, belki de, 1422′den 1462′ye kadar şansölye olan Nicolas Rolin ile Croy’un faaliyet­lerini gizleyen bir göstermelikten başka şey değildi. Hükümdarlığı güçlü bir devletin kurulmasına yol açtı (kuvvetli topçu bir­likleriyle desteklenen otuz iki nizamî bö­lüğü kapsayan bir ordu); bu devletin iyi işleyen kurumları vardı. Bunların bazıları bölgeseldi (Büyük Bourgogne meclisinin dü­zenlenmesi [1446J, «Bourgogne düklüğü ve ülkenin genel töreleri»nin yazılması ve yü­rürlüğe girmesi [1459], Dole üniversitesi­nin1 [1422], Düklüğün ve Hollanda sarayı­nın en yüksek adalet makamı olan Brabant mahkemesinin kurulması [1428]); ba­zı başka kurumların ise iyi Philippe’in bü­tün topraklarında yetkisi vardı; bazı başka kurumların yetki alanı ise Sınırlıyken (Bo­urgogne düklüğü) krallığın bütününe yayıl­dı (Bourgogne Büyük meclisi ve şansölyeliği). Hükümranlığının sonlarında dükün kişiliğindeki bozulma ve gerileme açıkça ortaya çıkmıştı. Bu arada, Charles VII ile olan ilişkiler gittikçe kötüleşti ama Phi­lippe, ünlü «Sülün ziyafeti»nde katılmayı kabul ettiği haçlı seferleriyle uğraşıyordu. Kaçıp yanına sığınan (1456) veliaht, «kral Louis XII» olduktan (1461) sonra ona kar­şı nankörlük etti. Aslında Fransa kralı hesabına çalışan Croy’ların teşvikiyle Phi­lippe, Somme şehirlerinin yeniden satın a-lınmasını kabul etti; oğlu Charolais kon­tu, Croy’ları kovdu (1465). «Belçika’nın kurucusu»nun hükümranlığı ise Charles’ın idareyi fiilen ele almasıyle sona erdi. (L)

PHİLİPPE II Yiğit

PHİLİPPE II Yiğit hakkında diğer dizin sayfaları >>PHİLİPPE II Yiğit

Özet:

PHİLİPPE II Yiğit (Pontoise 1342 – Hal 1404), Bourgogne dükü (1363/1364-1404), Ar­tois, Bourgogne, Rethel, Nevers (1384-1404) ve Charolais (1390-1404) kontu, Jean II ile Bonne de Luxembourg’un dördüncü oğlu. Philippe II lakabını Poitiers savaşında ka­zandı (1356), sonra babasıyle birlikte esir düştü. Fransa’ya döndüğünde, has olarak kendisine Touraine (1360), sonra da Bour­gogne düklüğü (1363) verildi. Kardeşi Char­les V bu düklüğün mülkiyetinin Philippe’e ait olduğunu onayladı (1364) ve onu Louis de Male’in kızı Marguerite ile evlendirdi (1369). Kayınbabasının ölümü üzerine, Phi­lippe ile karısı miras yoluyle Flandre, Ret­hel, Nevers, Bourgogne (Franche-Comte) ve Artois kontluklarını elde ettiler.

Devamı >>

PIGNON (Edouard)

PIGNON (Edouard) hakkında diğer dizin sayfaları >>PIGNON (Edouard)

Özet:

PIGNON (Edouard), fransız ressamı (Bui: -les-Mines 1905). Paris’te Tatbikî Güzel Sanatlar okulunun akşam derslerine devam etti (1927). Bir ara Loger’nin, sonra anla tımcılığın ve Picasso’nun etkisinde kaldı Sade ve güçlü bir üslûpla işçilerin hayatır büyük kompozisyonlarda canlandırdı. Cre il’de bir okulun dekorasyonu ile, Theâtre National Populaire’in (Supervielle’den Şehrazat, Brecht’ten Cesaret Ana) dekor ve kostümlerini hazırladı. İlk tablolarında Gü­ney Fransa’dan manzaralar, horoz dövüş­leri, köy hayatından sahneler çizdi. Eserle ri Metz (1960), Lüksemburg (1969) ve Nantes (1961) müzelerinde, Le Havre Kültü: sarayında (1963), Luzern (1964) ve Cenevre (1964) müzelerinde, Namur Kültür sarayır. da (1965), Paris Art Moderne müzesinde (1966) birçok defa sergilendi. 1960′tan sonra «dalgıçlar» ve «savaş» temalarını işledi 1954′te, Picasso’nun çağrısı üzerine Vallauris’te seramik çalışmağa başladı. Theatre National Populaire için On ne Badım pas Avec VAmour (Aşkla Oynanmaz) [1959]. İtalya gezisinden (Filacciano, Roma yakın­ları, 1958) getirdiği suluboya taslaklara gc re dekor ve kostümler hazırladı. Sanat ko­nusundaki görüşlerini La Quete de la Re­alite (Gerçeğin Peşinde) [1966] adlı eserin topladı. (L)

PETİT (Jean-Louis)

PETİT (Jean-Louis) hakkında diğer dizin sayfaları >>PETİT (Jean-Louis)

Özet:

PETİT (Jean-Louis), fransız cerrahı (Paris 1674 – ay.y. 1750). 1692-1697 Arasında Lüksemburg mareşalinin ordusunda hizmet gör­dü. 1700′de baş cerrahlığa yükseldi, Londra Royal Society’ye üye seçildi. Traite de Chirurgie (Cerrahî Bilgisi) adlı eserini bitiremeden öldü; bu eser uzun yıllar cerrahî alanında müracaat kitabı olarak kaldı. (L)

PETANGE

PETANGE hakkında diğer dizin sayfaları >>PETANGE

Özet:

PETANGE, Lüksemburg büyük düklüğün­de (Esch Alzette kantonu) şehir, Esch Alzette’in kuzeybatısında; 11 200 nüf. Demir madenleri. (L)