» orgcu hakkında arşivlenen resim, video, animasyon vs. gibi kayıtlar görüntüleniyor.

AGİNCOURT (François d’)

AGİNCOURT (François d’) hakkında diğer dizin sayfaları >>AGİNCOURT (François d’)

Özet:

AGİNCOURT (François d’) veya DAGİN-COURT (François), fransız orgcusu (Rouen 1684-ay.y. 1758). Rouen’de Boyvin’in, sonra Paris’te Nİcolas Lebegue’in Öğrencisi.

Devamı >>

ADLUNG (Jakob)

ADLUNG (Jakob) hakkında diğer dizin sayfaları >>ADLUNG (Jakob)

Özet:

ADLUNG (Jakob), alman müzik nazariyecisi (Bindlersleben 1699-Erfurt 1762). 1727′de . Erfurt’ta orgcu.

Devamı >>

SANTA MARİA (rahip Tomas DE)

SANTA MARİA (rahip Tomas DE) hakkında diğer dizin sayfaları >>SANTA MARİA (rahip Tomas DE)

Özet:

SANTA MARİA (rahip Tomas DE), is­panyol orgcusu ve nazariyecisi (Madrid 1510-1520 arası – Valladolid 1570). Orgcu Cabezon ile tanıştı; icra ve beste ile il­gili önemli bir kitap yazdı: Libro Llamado Arte de Taner Fantasia, Asi Para Tecla Como Para Vihuela (Klavye ve Gitar Eşliğinde Fanteziler İçin Kitap) [Valladolid, 1565]. (L)

RUST

RUST hakkında diğer dizin sayfaları >>RUST

Özet:

RUST, XVIII. ve XIX. yy.da yaşamış al­man müzikçi ailesi.

Devamı >>

ROSENMÜLLER (Johann)

ROSENMÜLLER (Johann) hakkında diğer dizin sayfaları >>ROSENMÜLLER (Johann)

Özet:

ROSENMÜLLER (Johann), alman beste­cisi (ölsnitz 1619 – Wolfenbüttel 1684). Leipzig üniversitesinde okudu, Thomaskirche okulunda yardımcı kanton, Nicolaikirche’de orgcu (1651) oldu.

Devamı >>

ROCCİA

ROCCİA hakkında diğer dizin sayfaları >>ROCCİA

Özet:

ROCCİA, XVI. yy.ın ikinci yarısında Na­poli’de yaşamış müzikçi ve şarkıcı ailesi. AURELiO, Glandio Merulo ile birlikte, 1571′de Venedik’te yayımlanmış 4 Sesli Bi­rinci Madrigal Kitabı’nı besteledi.

Devamı >>

RİNCK (Heinrich),

RİNCK (Heinrich), hakkında diğer dizin sayfaları >>RİNCK (Heinrich),

Özet:

RİNCK (Heinrich), alman orgcusu (Elgersburg 1770 – Darmstadt 1846). Erfurt’ta Kittel’in öğrencisi oldu (1786-1789), ayrıca Bach’ın özel ders verdiği son öğrencidir.

Devamı >>

RİCHTER (Ernst Friedrich Eduard)

RİCHTER (Ernst Friedrich Eduard) hakkında diğer dizin sayfaları >>RİCHTER (Ernst Friedrich Eduard)

Özet:

RİCHTER (Ernst Friedrich Eduard), alman müzikçisi (Gross-Schönau, Lausitz 1808 -Leipzig 1879).

Devamı >>

RİCHARD ailesi

RİCHARD ailesi hakkında diğer dizin sayfaları >>RİCHARD ailesi

Özet:

RİCHARD ailesi, XVII. yy.da yaşamış fransız müzikçi ailesi, ilk üyesi 1620′de bir klavsen ve epinet yapımevi kurdu; mesle­ğe yüzyılın sonunda torunu MiCHEL devam etti.

Devamı >>

RICERCARE veya RİCERCATO

RICERCARE veya RİCERCATO hakkında diğer dizin sayfaları >>RICERCARE veya RİCERCATO

Özet:

RICERCARE veya RİCERCATO i. (ital. k.). Müz. İtalya’da, XV. yy.ın sonundan itibaren lavtacıların seçtikleri bir melodiye uygun olarak serbestçe işledikleri irticalî müzik; daha sonraları da, özellikle orgcu­ların birçok bölümden meydana gelen çok­sesli müzik eserlerini belirtmek için kabul edilmiş olan terim.

Devamı >>

REUTTER’LER

REUTTER’LER hakkında diğer dizin sayfaları >>REUTTER’LER

Özet:

REUTTER’LER, avusturyalı müzikçi aile (XVI. ve XVII. yy.) — georg i. orgcu ve besteci (Viyana 1656-ay.y. 1738). önce Viyana’daki Stephansdom’un orgcusu, daha sonra da krallık kapellasının orgcu ve çal­gıcısı oldu.

Devamı >>

REİNKEN (Jan Adams)

REİNKEN (Jan Adams) hakkında diğer dizin sayfaları >>REİNKEN (Jan Adams)

Özet:

REİNKEN (Jan Adams).. alman orgcusu ve bestecisi (Wilshausen, Alsace 1623 – Ham­burg 1722). Scheidemann’ın öğrencisiydi.

Devamı >>

REEVES (John Sims)

REEVES (John Sims) hakkında diğer dizin sayfaları >>REEVES (John Sims)

Özet:

REEVES (John Sims), ingiliz tenoru (Woolwich, Kent 1818 – Worthing, Sussex 1900).

Devamı >>

RAUGEL (Felix)

RAUGEL (Felix) hakkında diğer dizin sayfaları >>RAUGEL (Felix)

Özet:

RAUGEL (Felix), fransız orkestra yöneticisi ve müzik bilgini (Saint-Quentin 1881).

Devamı >>

RAUCH

RAUCH hakkında diğer dizin sayfaları >>RAUCH

Özet:

RAUCH, Alsace’lı orgcu ailesi. JEAN-GEORGES (Soultz, ?-Strasbourg 1710), Augsburg’da, sonra Strasbourg’da orgculuk (1687) yaptı; Strasbourg’da, Sebastien de Brossard’ın kapella yöneticisi olduğu sırada orgcubaşıydı.

Devamı >>

RAMİN (Günther)

RAMİN (Günther) hakkında diğer dizin sayfaları >>RAMİN (Günther)

Özet:

RAMİN (Günther), alman orgcu, orkestra yöneticisi ve koro şefi (Karlsruhe 1898-Leipzig 1956). Leipzig’de Thomaskirche’nin orgculuğunu yaptı, aynı kilisede kantor oldu (1940); Leipzig Gewandhavs korosunun başı­na geçti (1945). [L]

RAMEAU (Lazare)

RAMEAU (Lazare) hakkında diğer dizin sayfaları >>RAMEAU (Lazare)

Özet:

RAMEAU (Lazare), fransız bestecisi ve org­cusu (Autun 1757-Mâcon 1794), Jean-Fran­çois Rameau’nun küçük üvey kardeşi. Pa­ris’te Eu kontunun Sceaux’daki kapellasında orgculuk yaptı. Başarılı bir yarışmadan sonra Etampes’ta Notre-Dame ve Sainle-Croix kiliselerinin orgcüluğuna getirildi. Da­ha sonra sırasıyle Montfort-l’Amaury, Bordeaux, Pithiviers, Dijon Sainte-Chapelle’inde ve son olarak Macon’da Saint-Vincent kili­sesinde çalıştığı (1783) bilinir. «Ad Libitum» Keman Eşliğinde Klavsen veya Piyano İçin Üç Sonatlık Bir Derlemesi vardır (1787). [L]

RAMEAU (Jean-Philippe)

RAMEAU (Jean-Philippe) hakkında diğer dizin sayfaları >>RAMEAU (Jean-Philippe)

Özet:

RAMEAU (Jean-Philippe), fransız bestecisi (Dijon 1683-Paris 1764). İlk müzik derslerini babasından aldı. Dijon Notre-Dame kilisesi­nin orgcusu oldu: Milano’ya yaptığı kısa bir yolculuktan (1701) sonra 1702′de Clermont-Ferrand’da, 1705′te de Paris kiliselerinde orgculuk yaptı. 1706′da Birinci Klavsen Par­çaları Kitabım yayımladı. Sırasıyle Dijon’da (1708), Lyon’da (1713) ve yeniden Clermont-Ferrand’da (1713) orgculuk yaptı ve 1722′ye kadar orada kaldı. Aynı yıl Traite d’Harmonie (Armoni incelemesi) adlı kita­bını yayımladı.

Devamı >>

RAMEAU (Jean-François)

RAMEAU (Jean-François) hakkında diğer dizin sayfaları >>RAMEAU (Jean-François)

Özet:

RAMEAU (Jean-François), fransız orgcu ve bestecisi (Dijon 1716-1767). Claude Ra­meau’nun büyük oğlu. Hayatı hakkında fazla bilgi yoktur. Diderot, Rameau’nun Yeğeni (Neveu de Rameau) eserinin kah­ramanına model olarak Jean-François Ra­meau’yu seçmiştir. (L)

RAMEAU (Claude)

RAMEAU (Claude) hakkında diğer dizin sayfaları >>RAMEAU (Claude)

Özet:

RAMEAU (Claude), fransız orgcu, klavsenci ve besteci (Dijon 1690 – Autun 1761). Jean-Philippe Rameau’nun kardeşi. Baba­sından boşalan ve kısa bir süre kardeşinin görevlendirildiği Dijon’daki Notre-Dame ki­lisesi orgcüluğuna getirildi; asker olmak için Dijon’dan ayrıldı fakat orduda çok kalamadı. Dönüşünde Saint-Benigne ma­nastırının orgcusu oldu; bir müzik okulu kurdu ve 1738′e kadar bu kurumun ba­şında kaldı. Veliahtın doğuşu şerefine bes­telediği senfoni kaybolmuştur. Elde bulu­nan tek eseri, bas ses için yazdığı Buveur Amoureux (Âşık İçkici) adlı kısa kantat’tır. (L)

RAİSON (Andre)

RAİSON (Andre) hakkında diğer dizin sayfaları >>RAİSON (Andre)

Özet:

RAİSON (Andre), fransız orgcusu (XVII. yy.ın ilk yarısı-Paris 1719). Sainte-Genevieve kilisesinde orgculuk yaptı (1666-1718). Orgla ilgili iki eser yazdı. Bu eserlerin birincisinde «kilise müziğinin bütün ses per­deleri için yeterli» beş missa ile bir magnificat; ikincisinde de bir uvertür, bir allemande ve çeşitli noel şarkıları vardır. (L)

RACQUET

RACQUET hakkında diğer dizin sayfaları >>RACQUET

Özet:

RACQUET, XVII. yy.da Paris’te yaşamış orgcu ailesi:
— CHARLES (Paris 1590 – ay.y. 1644), Almanya’ya yolculuk yaptı ve devrin müzik alanındaki seçkin kişileriyle, özellik­le P. Mersenne ile dostluk kurdu. Birçok lavtacı ve bu arada Deniş Gaultier’yi ye­tiştirdi.
Mersenne’in kitabında yer alan ün­lü eserleri: Duo Biçiminde On iki Mezmur Ayet (1636) ve Org Üstünde Neler Yapıla­bileceğini Gösteren örnek Fantezi; —JEAN (Paris 1633-ay.y. 1689), öncekinin büyük oğlu. Babasının görevlerini devraldı ve Cite’deki Madeleine kilisesi ile Saint-Symphorien kilisesinin orgcusu oldu. (L)

PURCELL

PURCELL hakkında diğer dizin sayfaları >>PURCELL

Özet:

PURCELL, ingiliz müzikçi ailesi. —henry (öl. Londra 1664), Krallık kilisesine bağlı soylu kişi ve Westminster kilisesinin koro yönetmeni. —Erkek kardeşi THOMAS (öl. Londra 1682) saray orkestrasında klavsen, lavta ve ses müziği bestecisi olarak görev aldı. —HENRY (Londra 1658 veya 1659-ay.y. 1695), ünlü besteci. Henry veya Thomas Purcell’in oğlu. Çok genç yaşta, Cooke. Pelham Humfrey, John Blow ve M. Locke’un yönetimi altındaki Krallık kilisesinin müzikçileri arasına katıldı; 1677′de Locke’un ölümünden sonra, kral orkestrasının besteciliğine, 1679′da da John Blow’dan bo­şalan Westminster kilisesi başorgculuğuna getirildi. 1680′de evlendiği Frances dul kal­dıktan sonra bütün hayatını kocasının eser­lerini değerlendirmeğe adadı. Genç yaşta ölen Purcell, hayatı boyunca kralın hizme­tinde kalarak, saray için sahne eserleri, din ve çalgı müziği besteledi. Bunların ara­sında, opera ve sahne müziği olarak A Fool’s Preferment (Bir Çılgının Yükselişi) [1688], Dido and Aeneas (1689?), Dioclesian (1690), King Arthur (Kral Arthur) [1691], The Fairy Queen (Periler Kraliçesi) [1692], Timon of Athens (Atinalı Timon) [1694], The İndian Queen (Hintli Kraliçe) [1695], The Tempest (Fırtına) [1695], kral Charles II ile James II ve kraliçe Mary’ye ithaf ettiği Swifter isis (1681) adlı od ve kantatlar, Fly, Bold Rebellion (1683), From those Serrene (1684), Why Ar e ali the Muses Mute (Dilsiz Musa’lar) [1685], Sound the Trumpet (Davul Sesi) [1687], Now Does the Glorious Day Appear (Şanlı Gün Göründü) [1689], Arise my Muse (1690), Love’s Goddess (Aşk Tanrıçası) [1692], Celebrate This Festival (Festivali Kutlayalım) [1693], Azize Caecilia yortusu dolayısıyle yazdığı Welcome to ali Pleasures (bü­tün Haylazlara Merhaba) [1685], Hail Bright Cecilia (1692) özellikle anılmağa değer. Ay­rıca, I was Glad, İn The Midst of Life (Hayatın Ortasında Sevinçliydim) [1682], Morning and Evening Service (si bemol) [Sabah ve Akşam Âyini] (1682-1683), My Heart is İnditing (Kalbimin Buyruğu) [1685], They That Go Down to The Sea (Denize Gidenler) [1685], T e Deum ve Jubilate (1694) gibi birçok anthem ve âyin müziği, dinî ve din dışı solo, ikili, üçlü şarkılar, «catches» lar, koro müzikleri, yaylı çalgılar için fantezi’ler, üç sesli on iki sonat, dört sesli on sonat, in Nomina adlı yedi sesli bir parça, bir «ehaconne» ve bir «pavan», klavsen için Musick’s Hand Maid, Choice Collection of Lessons for the Harpischord or Spinet adlarında iki parça ve org için de Voluntaries adlı bir eser besteledi. Kontrapunto tekniği ile yetişen Purcell’in özelliği millî folklara uygun bir melodi anlayışına varması ayrıca da tonal ve modal ıskala­ları birlikte kullanmasıdır. Bazı ses uyu­şum zorluklarını çözmeden askıda bırak­ması sık sık majörden minöre geçmesi eserlerine çağdaş müziğimizi andıran bir ha­va verir. —DANiEL, orgcu ve besteci (Londra 1660-ay.y. 1717), Henıy’nin karde­şi; The indian Queen operasının beşinci perdesi için bir «mask» yazdı ve pek önemli olmayan birçok eser besteledi. (L)

PUGNO (Stephan Baoul)

PUGNO (Stephan Baoul) hakkında diğer dizin sayfaları >>PUGNO (Stephan Baoul)

Özet:

PUGNO (Stephan Baoul), fransız piyano­cusu, orgcusu ve bestecisi (Montrouge 1852 – Moskova 1914). Paris konservatuvarına devam etti ve birçok ödül kazandı. Saint-Eugene kapellasına 1871′de yönetici oldu; 1892 ile 1901 arasında Paris konservatuvarında armoni ve piyano dersleri verdi. 1893′te, kendini virtüöz piyanocu olarak kabul ettirdi ve Chopin konserleri, ayrıca E. Ysaye ile oda müziği konserleri düzenledi. Pi­yano parçaları, bir oratoryo (Lazarus’un Dirilişi, 1879), bir bale (Kelebekler), on iki kadar operet besteledi ve Nadia Boulanger ile birlikte G. D’Annunzio’nun La Citta Morta’sına (ölü Şehir) müzik yazdı. (L)

PROVENZALE (Francesco)

PROVENZALE (Francesco) hakkında diğer dizin sayfaları >>PROVENZALE (Francesco)

Özet:

PROVENZALE (Francesco), italyan beste­cisi (Napoli 1627-ay.y. U04). Matio Sabi-no’nun öğrencisiydi. Amuınziata manastırın­da orgculuk yaptı, yeni tarz «melodram» ile ilgilendi, ilk eseri Cloridea’yı 1660′ta çal­dırdı. Scarlatti’nin yardımcılığını yapmak ve o bulunmadığı veya hasta olduğu gün­lerde yerini almak şartıyle Krallık kapellasının fahrî başkanlığına getirildi (1690). 1663′te Santa Maria di Loreto konservatuvarında öğretmenliğe başladı; gördüğü ilgi karşısında öğrencilerinin sayısını 150′de sınırlamak ge­rekti. 1674′te Santa Maria di Loreto konser vatuvarındaki görevinden çekilerek, Pieta dei Turchini konservatuvarına geçti ve öğ-retmeniğini 1701′e kadar başarıyle sürdürdü. Düşünüşü ve metodu ölümünden sonra da Napoli konservatuvarlarmda uzun süre ön planda yer aldı.
Eserleri: La Vittotia Fuggitiva (1653); Cloridea; İl Martirio de San Gennaro (1664); Bisalva o Vero Offendere Chi Piu s’ama (1667); İl Schiavo di Sua Moglie (1671); La Fenice d’Avila (dinî ope­ra, 1672); La Colomba Ferita (1673); La Stellidaura Vendicata (1674); Chi Tal Nasce, Tat Vive, o Vero l’ Alessandro Bala (1677). (L)

PRAETORİUS (Michael)

PRAETORİUS (Michael) hakkında diğer dizin sayfaları >>PRAETORİUS (Michael)

Özet:

PRAETORİUS (Michael), alman bestecisi ve müzik nazariyecisi (Creuzburg 1571 -Wolfenbüttel 1621). Bir protestan rahibinin oğluydu. 1585′te Frankfurt üniversitesine de­vam etti. Bu şehirdeki Marienkirehe’nin orgcusu oldu. 1589′dan sonra Braunschweig dükünün kapellasında görev aldı, Wolfenbüttel’deki kilisenin müzik yöneticisi oldu. Beste ve müzik kuralları alanında 1605′ten 1623′e kadar birçok eser yayımladı. Mü­zikte, Luther Ortodoksluğunu temsil eden besteleri, XVII. yy. Almanya’sının en önemli eserleri sayılır ve italyan müziğinin çeşitli akımlarını yansıtır. Praetorius, ilk motet’lerinde Lassus’un, sonra Viadana’nın, G. Gabrieli’nin tekniğini benimsedi. Bütün eserlerinde Liedmotete’ye, yani ruhanî ilâhi­lere ve sağlam bir kontrapunto yazı tarzı­na bağlı kaldı. Tümü yirmi cildi bulan eserlerinin arasında en önemli olanları şun­lardır: Musae Sioniae, Musarum Sioniarum Motectae et Psalmi Latini, Missodia Sionia, Hymnodia Sionia, Eulagodia Sionia, Terpsichore, Concert-Gesang, Polyhymnia Exercitatrix, Puericinium v.b. Dinî beste­lerinin başına koyduğu nazarî giriş (Leiturgodia Sionia Latind), eski müzikle kilise müziği üstüne yazdığı tarihî nitelikteki Syntagma Musicum (1614-1615) adlı inceleme­nin hareket noktasıdır. (L)

POLONYA MÜZİK

POLONYA MÜZİK hakkında diğer dizin sayfaları >>POLONYA MÜZİK

Özet:

POLONYA MÜZİK

En eski polonya ilâhisi, XIII. yy.dan kal­madır. Melodisi kutsal latin şarkısına gö­re kurulmuştur. 1364′te Krakow’da kurulan Jagellon üniversitesi nazarî ve uygulamalı müziğin öğretildiği bir merkezdi. O zaman­ki başkent Krakow’un katedralinde insan sesi ve çalgı için polifonik müzik çalınır­dı. Polonya müziği altın çağını XVI. yy.da yaşadı. Krakow’lu Mikolaj’ın kırktan fazla bestesi günümüze ulaşmıştır. Başlıca müzik nazariyecisi Felsztyn’li Sebastian idi. XVI. yy .ın en ünlü bestecileri mezmur ve motetlerini Nürnberg’de yayımlayan Szamotuly’li Waclaw (1534′e doğr. – 1567′ye doğr.), missalar ve motetler bestecisi Marcin Leopolita (1540′a doğr. – 1589) ve 1580′de Krakow’da yüz elli mezmur yayımlayan Mikolaj Gomolka’dır. XVI. yy. sonunda Varşova, Polonya’nın aynı zamanda mü­zik hayatının da merkezi oldu. Piskoposluk orgcusu Mikoiaj Zielenski (1550-1615) venedik sanatının ve Chopin’den önceki Po­lonyalı bestecilerin en büyüğü sayılır.
Opera, Wîadislaw IV zamanında, yani XVII. yy. başında, Polonya’ya girdi. 1778′de ilk polonya operası (Maciej Kamienski’nin [1734-1821]) Varşova’da sahneye kondu. XIX. yy. başında Varşova, müzik hayatı­nın ve müzik öğretiminin merkeziydi. Jozef Elsner’in (1769-1854) yönetiminde, ro­mantik polonya müziğinin ilk genç nesli vetişmeğe başladı: Jozef Nowakowski (1800 – 1865), Tomasz Nidecki (1806-1852), İgnacy Feliks Dobrzinski (1807-1867) ve özellikle Chopin (1810-1849). Chopin’in, Stanislaw Moniuszko’nun (1819-1872) ve Henryk Wieniawski’nin eserleri romantik po­lonya müziğini temsil eder. XIX. yy. so­nunda, Mieczyslaw Karlowicz (1876-1909), Karol Szymanowski (1882-1937) ve Ludomir Rozicki’nin (1884-1953) öncülüğünde «Genç Polonya» adındaki, gençlerden kurulu bir topluluk ortaya çıktı. Paderewski, A. Rubinstein, W. Landowska, W. Malcuzynski v.b. gibi virtüozlar ve G. Fitelberg, W. Rowicki, S. Sklowaczewski gibi orkestra şefleri yetiştiren Polonya’da piyano için Fr. Chopin yarışması (Varşova), keman için de H. Wieniewski yarışması (Poznan) düzenlenir. Grazyna Baczewicz (doğ. 1909), Witold Lutoslawski (doğ. 1913) ve Tadeusz Baird (doğ. 1928) Polonya’nın en ünlü çağ­daş bestecileridir.

Devamı >>

POLLAROLO (Carlo Francesco)

POLLAROLO (Carlo Francesco) hakkında diğer dizin sayfaları >>POLLAROLO (Carlo Francesco)

Özet:

POLLAROLO (Carlo Francesco), italyan bestecisi (Brescia 1653-Venedik 1722). Legrenzi’nin öğrencisiydi. Şarkıcı olarak Ve­nedik’te San Marco kapellasına girdi. 1690′da, aynı kilisede orgcu, sonra ikinci kapella yöneticisi oldu. Yetmiş opera, iki oratoryo, bir pastoral ve değişik dinî parçalar beste­ledi. — Oğlu antonio (Venedik 1680′e doğr. – ay.y. 1746), San Marco’nun kapella yardımcısı, sonra kapela yöneticisi oldu. Tiyatro ve kilise için eserler besteledi. (L)

PİETKİN (Lambert)

PİETKİN (Lambert) hakkında diğer dizin sayfaları >>PİETKİN (Lambert)

Özet:

PİETKİN (Lambert), belçikalı besteci (Liege 1613 – 1696). Leonard de Hodemontun öğrencisiydi; 1632′de Saint – Lambert ka­tedralinin orgcusu, 1644-1674 arasında da kapella yöneticisi oldu. 4 Çalgılı iki sonatı, elyazması halinde veya basılmış birçok dir. eseri vardır. Motetlerin üslûbu Henry Du Mont’unkini andırır. (l)

PİERNE (Gabriel)

PİERNE (Gabriel) hakkında diğer dizin sayfaları >>PİERNE (Gabriel)

Özet:

PİERNE (Gabriel), fransız bestecisi ve or­kestra yöneticisi (Metz 1863-Ploujean 1937). Paris konservatuvarında Lavignac, Massenet ve Franck’m öğrencisiydi. Edith adlı kan­tatı ile Roma Büyük ödülünü kazandı (1882). Cesar Franck ölünce, Sainte-Clotil-de kilisesinin orgçuluğuna getirildi (1890). 1903-1910 Arasında Colonne’un yedeğiydi, sonra orkestranın birinci yöneticisi olarak onun yerine geçti (1910-1934). Her türden ve her tarzdan birçok eser verdi. Sonatiri-den sonra Roma’da bestelediği eserleri, bir orkestra süiti, bir senfonik uvertür; ayrfca tarih sırasıyle: Le Collier de Saphir (Safir Kolye) [1891] adlı bir pandomima; J. Lorra-ine’in Yanthis’i ve E. Rostand’ın La Prin-cesse Lointaine’i (Uzaktaki Prenses) için sahne müzikleri; La Coupe Enchantee (Si­hirli Çanak) [operakomik, 1895]; Vendee operası (Lyon, 1897); Loti’nin Ramuntcho’-sundan aktarılan bir oyun için sahne müzi­ği (Od6on, 1906); ilk temsilleri OpSra-Co-miquet’te verilen lirik komediler: La Fille de Tabarin (Tabarin’in Kızı) [1901]; On ne Badine pas avec VAmour (Aşk Şakaya Gel­mez) [1910]; Sophie Arnould (1927); 1934′te Porte-Saint-Martin’de oynanan Fragonard. Op6ra’da temsil edilen birçok bale bestele­di: Cydalise et le Chevrepied (1923); İmpressions de Musichall (Müzikhol’den İzle­nimler) [1927); îmages (1935) ve Giration. Pierne* sanatının ilk yıllarından itibaren oratoryo ve lirik şiirle ilgilendi: La Nuit de Noel (Noel Gecesi) [1895] (1870 savaşından bölümler); L’An Mille (Bin Yılı) [1898]; La Croisade des Enfants (Çocukların Haçlı Se­feri) [1902]; Les Enfants â Bethleem (Beytüllahm’daki Çocuklar); Saint François d’Assise (Assisili Aziz Francesco) [1912]. Senfonik parçaları: Paysages Franciscains, Variations sur un Theme Pastoral (Bir Kır Temi Üstüne Çeşitlemeler), Concerto, Fan-taisie-ballet ve piyano ve orkestra için Poeme Symphonique (Senfonik Şiir) [1901]; arp ve orkestra için Konzertstück (1901), keman ve orkestra için Fantaisie Basque (1931). Çok sayıda oda müziği eseri vardır: keman ve piyano için bir sonat (1900), piyano ve yaylılar için bir beşli, piyano ve yaylılar için bir üçlü, piyano ve viyolonsel için bir sonat, flüt, viyolonsel ve piyano için bir sonat da camera, çalgı beşlisi için Serbest Çeşitlemeler, bir yaylı çalgılar üçlüsü, sak­sofonlar için bir dörtlü. Ayrıca piyano par­çaları (Passacaille, Variation en ut Mineur [Do Minör Çeşitlemeler]), J. Lorrain, Catulle Mend6s, Paul Fort’un metinleri üzerine melodiler besteledi.
— Yeğeni PAUL (Metz 1874-Paris 1952), Pa­ris Saint-Paul-Saint-Louis kilisesinin orgcusuydu; iki opera, bir bale, iki senfoni, bir missa, melodiler ve bir senfonik şiir beste­ledi. (L)

PİDOUX (Pierre)

PİDOUX (Pierre) hakkında diğer dizin sayfaları >>PİDOUX (Pierre)

Özet:

PİDOUX (Pierre), isviçreli müzik bilgini (Neuchâtel 1905). Lozan İlahiyat fakültesi­ni (1933) ve Cenevre konservatuvarını bitir­di (1936), Lozan (1932-1948) ve Montreux’de orgculuk yaptı. Yayımlan: Protestan kili­sesinin dua ve şarkıları, özellikle le Psautier Huguenot du XVI. Siecle (XVI. yy. Huguenot Mezmurlar Dergisi) [2 cilt, 1962]. (L)

PHİLİPS (Peter)

PHİLİPS (Peter) hakkında diğer dizin sayfaları >>PHİLİPS (Peter)

Özet:

PHİLİPS (Peter), ingiliz bestecisi (1561-; Brüksel 1633 ile 1640 arası). Bir süre … ya’da kaldığı sanılıyor. Anvers’e ye:. gelerek arşidük Albrecht ve arşidüşes Isabc ■ daha sonra Brüksel’de krallık kapellası orgcusu oldu. 1580-1605 Arasında bestelediği on iki parça Fitzwilliam Virglr.z.Book’ta yer alır. Elyazması olarak, Francis Tregian antolojisinde de ses ve çalgı için yazdığı birkaç parçası bulunur (British museum). italyan etkisini yansıtan bir madrigal antolojisi (Melodia Olympica [Anvers, 1591, 1594, 1611], 6-8 sesli birçok madrigal derlemesi (Phalese, Anvers) ve dinî müzik alanında, 5 sesli Cantiones Sacrae (Kutsal Şarkılar) [1612], 4-9 sesli ve sürekli başlı Litanies’i vardır. Philips italyan ve Hollan­da müziğinin etkisinde kaldı. (l)

PEPUSCH

PEPUSCH hakkında diğer dizin sayfaları >>PEPUSCH

Özet:

PEPUSCH (John Christonher), alman asıllı ingiliz bestecisi (Berlin 1667-Londra 1752). On dört yaşında Prusya sarayına orgcu olarak alındı. Hollanda’ya, sonra Londra’ya (1700) gitti; orada Drury Lane orkestrasına girdi. Oxford’da müzik doktorası yaptı, kantatlar, birçok mask müziği besteledi, Gay’in Beggar’s Opera (Dilencinin Operası) adlı eserinin, The JVedding (Düğün) [1729], Polly (1729) gibi balad operalarının müziklerini uyarladı. Terk edilmiş olan solmileme usulünü yeniden uygulamağa başladı, bir Treatise on Harmony (Armoni Ders Kitabı) [1731], od’lar, motet’ler ve birçok konçerto yazdı. (L)

PEETERS (Flor)

PEETERS (Flor) hakkında diğer dizin sayfaları >>PEETERS (Flor)

Özet:

PEETERS (Flor), belçikalı besteci ve orgcu (Tielen 1903). Lemmens enstitüsünde öğrencilik, sonra öğretmenlik (1923-1952) yaptı, Gand konservatuvarında (1931-1948) ve Hollanda’da Tilburg konservatuvarında (1935 – 1948) org dersleri verdi. 1923′ten beri Mechelen katedralinin orgcusu, 1952′den bu yana da Anvers Flaman konservatuva-nnın yönetmenidir. Verimli bir bestecidir: 200 şarkı, 5 missa, motetler, kantatlar ve 200 org parçası (Bir Flaman Noeli Üstüne Çeşitlemeler, 1928; Lied-Senfoni, 1948; 70 Koral-Prelüd, 1936-1954; bir konçerto v.b.). Ayrıca bir piyano konçertosu, bir Org Metodu yazdı ve eski hollandalı bestecilerin eserlerini yayımladı. (L)

PEDRELL

PEDRELL hakkında diğer dizin sayfaları >>PEDRELL

Özet:

PEDRELL (Felipe), ispanyol bestecisi ve müzikologu (Tortosa 1841 – Barcelona 1922). Juan Mir’in öğrencisiydi, ülkesinin müzik geçmişini ve folklorunu tanıtarak bir millî ispanyol müzik okulu kurmağa çalıştı: Sal-terio Sacro Hispano (İspanyol Kutsal Mez-mur Dergisi) [1882-1905]; Diccionario Tec-nico (Teknik Lügat) [1894]; Hispaniae Schola Musica Sacra (İspanyol Kutsal Mü­zik Okulu) [1894]; Diccionario Biografico -Bibliografico (Biyografya ve Bibliyografya Lügati) [1896-1897] (eksik); Teatro Lirico Espanol Anterior al Siglo XIX (XIX. yy.-darı önce İspanyol Lirik Tiyatrosu) [1897]; Victoria’nın eserlerinin yayımı (8 cilt, 1903-1912); El Organista Liturgico Espanol (is­panyol Litürjik Orgcusu) [1905]; Cancione-ro Musical Popular Espanol (İspanyol Halk Müzikçisi) [4 cilt, 1919-1922], v.b. Ayrıca beş opera (La Celestina, 1904), senfonik şiirler, şarkı ve orkestra için eserler, bir yaylı çalgılar için dörtlü v.b. besteledi. Madrid konservatuvarında öğretmenlik yap­tı. San Fernando Güzel Sanatlar akademi­sine üye seçildi (1895). [L]