» Pireneler hakkında arşivlenen resim, video, animasyon vs. gibi kayıtlar görüntüleniyor.

ASTON

ASTON hakkında diğer dizin sayfaları >>ASTON

Özet:

ASTON, Pirenelerde ırmak, Ariege’in sol kolu; 24 km. (L)

ARTOUSTE gölü

ARTOUSTE gölü hakkında diğer dizin sayfaları >>ARTOUSTE gölü

Özet:

ARTOUSTE gölü, Pireneler’de göl. Ossau vadisinin doğusunda, 1 968 m yükseltide, (L)

ARAGON

ARAGON hakkında diğer dizin sayfaları >>ARAGON

Özet:

ARAGON, İspanya’da ırmak; Pireneler’den çıkar, Ebro ile birleşir (sol kıyısı); 167 km. (L)

Aragon Coğrafya

Aragon Coğrafya hakkında diğer dizin sayfaları >>Aragon Coğrafya

Özet:

ARAGON

• Aragon Coğrafya. Aragon, kuzeyde alabildiğine geniş ve güney sınırındaki dağlara inildikçe daha çoraklaşan merkezi Pirenelerin güney yamacını içine alır. Burada koyun yetiştiri­lir, arpa, yulaf, patates ekilir. Merkezde, Ebro havzası engebelidir ve iklimin kurulu­ğu yüzünden tahıl ekimine elverişli değil­dir; ancak üzüm ve zeytin gibi bodur ağaç veya fidanlar dikilebilir. Jipsli topraklar çöl görünümündedir. Sadece Ebro vadisi ve Ebro kollarının suladığı yerler yeşilliktir; su sayesinde bol tahıl, kaba yonca, şeker pan­carı, sebze elde edilir.

Devamı >>

AYRE tepesi

AYRE tepesi hakkında diğer dizin sayfaları >>AYRE tepesi

Özet:

AYRE tepesi, Yukarı Pireneler’de sivri te­pe, Bareges’in güneyinde; 2 418 m. Kablolu bir demiryolu 2 005 m’ye kadar çıkar, (L)

AUDE idarî bölgesi

AUDE idarî bölgesi hakkında diğer dizin sayfaları >>AUDE idarî bölgesi

Özet:

AUDE idarî bölgesi, Fransa’nın güneyinde, Massif Central’dan Doğu Pirenelere kadar uzanan idarî bölge; 6 342 km2; 269 000 nüf.

Devamı >>

AUDE

AUDE hakkında diğer dizin sayfaları >>AUDE

Özet:

AUDE, Güney Fransa’da ırmak; 220 km. Doğu Pirenelerden doğar, birçok boğazdan akarak Languedoc ovasına girer, Carcassonne’dan geçer, Naurouze boğazından gelen Fresquel suyunu alır, doğuya kıvrılır, Corbieres dağlarından gelen Orbieu çayını da alarak Narbonne yakınında Akdeniz’e dökü­lür. Su seviyesi en çok kışın yükselir ve şid­detli taşmalar olur. Ortalama debiler 19 ve 44 m3/sn’dir; en yüksek debi 1 000 m3′ü bu­labilir, (L)

ADOUR

ADOUR hakkında diğer dizin sayfaları >>ADOUR

Özet:

ADOUR, Fransa’da Pireneler’in bir kısmı­nın ve Aquitaine havzasının sularını topla­yan ırmak; 335 km.

Devamı >>

SAQUET

SAQUET hakkında diğer dizin sayfaları >>SAQUET

Özet:

SAQUET, Fransa’da Pireneler’de (Ariege) kütle, Axles-Thermes’in güney-güneybatısında Ariége’in yukarı vadisine hâkimdir; 2 040 m. Kış sporları merkezi. Teleferik. (L)

SALAT

SALAT hakkında diğer dizin sayfaları >>SALAT

Özet:

SALAT, Fransa’da Orta Pireneler’de ırmak, Couserans’da, Garonne’un kolu (sağ kıyı); 75 km. Pireneler’de, Salau İmanı yakınında doğan Salat, Saint-Girons’dan ve Salies-du-Salat’dan geçer ve Bousens’te sona erer. Başlıca kolu, Saint-Girons’da soldan aldığı Lez ırmağıdır. Salat üzerinde üç, Lez üze­rinde de dört hidroelektrik santral kurul­muştur. (L)

SAİNT-EVREMOND

SAİNT-EVREMOND hakkında diğer dizin sayfaları >>SAİNT-EVREMOND

Özet:

SAİNT-EVREMOND (Charles de MARGUE-TEL DE SAiNT DENiS DE), fransız yazarı (Saint Denis-le-Gast, Coutances yakını, sa­nıldığına göre 1614-Londra 1703).

Devamı >>

SAİNT – BERTRAND – DE – COMMİNGES

SAİNT – BERTRAND – DE – COMMİNGES hakkında diğer dizin sayfaları >>SAİNT – BERTRAND – DE – COMMİNGES

Özet:

SAİNT – BERTRAND – DE – COMMİNGES, Fransa’da, Haute-Garonne idare böl­gesinde (Saint-Gaudens idare çevresi) ko­mün, Orta Pireneler’in eteğinde, Garonne ırmağı kıyısında; 324 nüf.

Devamı >>

ROUSSİLLON Coğrafya

ROUSSİLLON Coğrafya hakkında diğer dizin sayfaları >>ROUSSİLLON Coğrafya

Özet:

ROUSSİLLON Coğrafya

Puymorens boğazıyle deniz arasında yer alan Rousillon ili, batıda ve güneybatıda Pireneler eksen bölgesindeki son büyük do­rukların (Carlitte ve Canigou) uzantıları olan Alberes’i, büyük kütlelerin (Capcir, Cerdagne) eteğindeki çöküntü havzalarını ve Tet ile Tech ırmaklarının izlediği kenarları dik: vadileri (Conflent, Vallespir) kapsıyor­du.

Devamı >>

ROMAN

ROMAN hakkında diğer dizin sayfaları >>ROMAN

Özet:

ROMAN sıf. (Roma’dan lat. romanus > fr. k.). Leng. Latinceden türemiş yaşayan dilleri belirtmek için kullanılır.

Devamı >>

Ren birliği

Ren birliği hakkında diğer dizin sayfaları >>Ren birliği

Özet:

Ren birliği, 1658′de Mazarin’in Almanya’­da ispanyol etkisini önlemek için kurduğu birlik.

Devamı >>

REJİM

REJİM hakkında diğer dizin sayfaları >>REJİM

Özet:

REJİM i. (lat. regimen, yönetmek eylemi’nden fr. reğime). Yönetme, düzenleme tar­zı, düzen.

Devamı >>

RAURİCH (NicoJas)

RAURİCH (NicoJas) hakkında diğer dizin sayfaları >>RAURİCH (NicoJas)

Özet:

RAURİCH (NicoJas), ispanyol ressamı (Barcelona 1871 – ay.y. 1945). Barcelona Gü­zel Sanatlar okulunu bitirdi. Antonio Ca­ba, Luis Rigalt ve Eliseo Meifren’in öğrencisiydi.

Devamı >>

RAMON BERENGUER III

RAMON BERENGUER III hakkında diğer dizin sayfaları >>RAMON BERENGUER III

Özet:

RAMON BERENGUER III (1082ye doğr.- 1131), Barcelona Kontu (1096-1131) ve Provence kontu (Raimond Berenger I) [1112 /1113-1131] oldu.

Devamı >>

PYRENEES ORİENTALES idare bölgesi

PYRENEES ORİENTALES idare bölgesi hakkında diğer dizin sayfaları >>PYRENEES ORİENTALES idare bölgesi

Özet:

PYRENEES ORİENTALES idare bölgesi, Fransa’da idare bölgesi; 4 144 kme; 251 200 nüf. Merkezi, Perpignan.
İdare bölgesinin ortasında ve kuzeyinde alüvyonlu Roussillon ovaları uzanır; bu ovaların en yüksek kısımlarını meydana ge­tiren kurak topraklar (aspres) bugün meş­hur şarapların yapıldığı bir bağcılık bölge­sidir. Roussillon’un Tet ve Teche tarafın­dan sulanan en alçak kısımları, meyve (kayısı, şeftali) bahçeleriyle örtülüdür. Ro­ussillon, güneyde Alberes dağlarıyle sınırlı­dır; yükseltisi Neulos’da 1 275 m’yi bulan bu dağların denize bakan yamaçları bağlar­la kaplıdır; kıyıda birkaç balıkçı ve tica­ret limanı (Port-Vendres) yer alır.
Batıda idare bölgesi, Doğu Pireneler üze­rinde uzanır; bu kesimde hayvancılık çok önemlidir; kuzeyde Corbieres dağlarının ucu, bir hayvancılık ve çeşitli tarım bölge­si olan Fenouillet çöküntüsü yanında ansı­zın yükselir. İdare bölgesinin ortasında, Tefin orta vadisi, Conflenfi meydana ge­tirir; Prades havzası meyve bahçeleriyle örtülüdür. Fransa ile ispanya arasında bölüşülmüş olan Cerdagne ovaları, verimli bir tarım bölgesidir. İdare bölgesinin gü­neyinde Canigou kütlesi Conflent’i çeşitli tarım ve hayvancılık yapılan Tech’in yuka­rı vadisinden (Vallespir) ayırır.
İdare bölgesinde sanayi çok gelişmemiştir: Canigou’da demir filizi işletmesi, besin sa­nayii (içki, konserve), ayakkabıcılık, man­tar işlenmesi ve dokuma atelyeleri. Turizm hızla gelişmektedir:
ılıca merkezleri ve yaz sayfiyeleri. (L)

PYRENEES idare bölgesi (Hautes —)

PYRENEES idare bölgesi (Hautes —) hakkında diğer dizin sayfaları >>PYRENEES idare bölgesi (Hautes —)

Özet:

PYRENEES idare bölgesi (Hautes —), Fransa’nın güneydoğusunda idare bölgesi;
4 534 km2; 211 400 nüf. (km2′ye 46 kişi). İdare merkezi, Tarbes; 3 idare çevresi (Tarbes, Argeles-Gazost, Bagneres-de-Bigorre) vardır, idare bölgesinin güneyi, Orta Pireneler’in bir kısmını içine alır; Batıda Lav edan, Pau sel suyu ile kollarının (Cauterets ve Arrens sel suları) yukarı vadile­rinde uzanır. Ortada Yukarı Adour vadisi ve kolları pek dağlık olmayan bir bölge meydana getirir. Doğuda Neste’in yukarı havzası daha az nemli bir bölgedir, idare bölgesinin kuzeybatısı geniş Adour ovası’nı kuzeydoğusu fundalıklarla örtülü Lanne-mezan yaylası’nı içine alır. Tarbes’da ma­kine yapımı ile ayakkabı fabrikaları başlıca sanayi faaliyetidir. Lannemezan, Pierrefitte-Nestalas ve Soulom’da Lacq gazı sayesin­de kimya sanayii, Bagneres-de-Bigorre’da dokuma sanayii gelişmiştir. Ayrıca turizm büyük bir gelir kaynağıdır (yaz ve kış say­fiyeleri, ılıca merkezleri). [L]

PYRENEES idare bölgesi (Basses —)

PYRENEES idare bölgesi (Basses —) hakkında diğer dizin sayfaları >>PYRENEES idare bölgesi (Basses —)

Özet:

PYRENEES idare bölgesi (Basses —),
Fransa’nın güneybatısında idare bölgesi; 7 712 km2′ye 60 kişi), idare merkezi, Pau;
3 idare çevresi (Pau, Bayonne, Oloron-Sainte-Marie) vardır. İdare bölgesinin güney­doğu kısmı Anie doruğunda 2 504 m’yi, Midi d’Ossau doruğundaysa 2 885 m’yi bu­lan Bearn Pirenelerinde uzanır. Bu kesim­de biraz tarım yapılırsa da, başlıca gelir kaynağı hayvancılıktır.

Devamı >>

PYRENE

PYRENE hakkında diğer dizin sayfaları >>PYRENE

Özet:

PYRENE. Yun. mit. Narbonne bölgesi kra­lı Bebryks’in kızı. Pireneler adını ondan almıştır. Herakles tarafından baştan çıka­rıldı, bir yılan doğurdu, Pirene dağlarına kaçtı ve yırtıcı hayvanlara yem oldu. (L)

PUYMORENS geçidi

PUYMORENS geçidi hakkında diğer dizin sayfaları >>PUYMORENS geçidi

Özet:

PUYMORENS geçidi, Fransa’da Doğu Pireneler’de geçit, Ariege vadisiyle Cardana (ispanya) arasında; 1 915 m. Kış sporları merkezi. (L)

Pireneler Askerî tarih

Pireneler Askerî tarih hakkında diğer dizin sayfaları >>Pireneler Askerî tarih

Özet:

Pireneler Askerî tarih. Pireneler, ancak uçları as­kerî harekâta elverişli olan stratejik bir settir. Katalonya ve Cerdana genellikle Fransa’nın İspanya’ya seferlerinde savaş alanı olmuştur. Yiğit Philippe III, Aragon’a Massine boğazından geçerek girmişti; 1707′-de Bervvick, 1794′te Dugommier, Puigcerda üzerine Perthus’dan yürüdüler. Buna kar­şılık Aşağı Pireneler genellikle İspanyol­ların Fransa’ya yaptıkları seferlerde kulla­nıldı; Moncey 1794′te ispanyolları Roncevaux’da yendi; ama 1813′te Wellington. Pamplona’da Soult’un Pireneler ordusunu yendikten sonra onu Gascogne’un ortasına kadar kovaladı. (L)
Pireneler barışı, 7 kasım 1659′da imzala­nan ve fransız-ispanyol savaşına son veren barış. Madrid’de, de Lionne’un başlattığı (1656) ve Conde’nin affı meselesi yüzün­den yarıda kalan görüşmelerden sonra Du-nes’de Fransa’nın kazandığı zafer (haziran 1658), ispanya’yı uzlaşmaya yöneltti, ön antlaşmalar Paris’te imzaladı (4 hazi­ran 1659) ve Faisans adasında Bidassoa’da Mazarin ile don Luis de Haro arasındaki görüşmeler bir antlaşma ile sonuçlandı.
ispanya, Roussillon’u, Cerdana’nm bir kıs­mını, Artois’yı (Aire ile Saint-Omer dışında), Gravelines’i, Bourbourg’u, Saint – Venant’ı, Landrecies’i, Le Quesnoy’u, Avesnes’i, Montmedy’yi, Philippeville’i, Marienbourg’u ve Thionville’i bıraktı. Charles IV, Lorraine’i (Stenay, Clermont, Dun ve Jamelz dışında), geri alması karşılığında Fransa’ya, ordularını düklük topraklarından geçirme iznini verdi. Fransa, Conde’yi af­fetti ve Louis XIV’ün Felipe IV’ün kızı Maria Teresa ile evlenmesi kararlaştırıldı; gelin 500 000 ekülük çeyiz getirecekti. Bu miktarın tamamen ödenmemesi halinde Ma­ria Teresa ispanya tahtı üstündeki haklarını muhafaza edecekti; Felipe IV’ün malî du­rumunun pek iyi olmadığını bilen Mazarin antlaşmaya büyük bir kurnazlıkla bu mad­deyi katmıştı. Bk. “VERASET SAVAŞI. (L)

PİRENELER -Beşeri coğrafya

PİRENELER -Beşeri coğrafya hakkında diğer dizin sayfaları >>PİRENELER -Beşeri coğrafya

Özet:

• PİRENELER
Beşerî coğrafya.. Bearn yamacının yağışlılığına rağmen Pireneler’in ekonomisi yay­laya çıkma yoluyle davar yetiştiriciliğinin uzun süre ağır basması ve yüksek yerlerde tarımın devam etmesi (Andorra’da 1600 m’ye kadar) bakımından akdeniz tipindedir. Bu ilkel görünüşler yüzyıllardır biçilen ça­yırların, kışın hayvanların ovaya indirilme­sinin ve yazın yaylaya çıkılmanın karmaşık bir şekilde birarada yürütülmesidir. Hay­vancılık hareketleri vadide sürü sahipleri­nin haklarını daha geniş siyasî kuruluşlarla (kontluklar [Comminges], krallıklar [Navarra]) tanıtmalarına ve ispanyol-fransız iliş­kileri nasıl olursa olsun iki yamacın ta­mamlayıcı özelliğini «geçiş antlaşmaları»yle devam ettirmeğe elverişli sendikalar kurul­masına yol açtı. Sıradağlar gerçekten kütle özelliklerine ve «liman»larıyle breşlerinin çok yüksek olmasına (Somport ve Puymorens boğazları arasında 2 000 m’den çok) rağmen hiç bir zamna göç hareketle­rini engellemedi. Batıda Basklar, doğuda Katalanlar iki yamaca yerleşti. Compostelle yolları, Aragon’un «Yeniden fetih» sı­rasındaki Önemi ve ispanya’ya akitanyalı kolonlar yerleştirilmesi ilişkilerin eskiliğini göstermeğe yeterlidir. Ama her iki yamaçta kurulan dağ devletleri (Navarra gibi), si­yasî merkeziyetçiliğe karşı direnemedi ve saymaca bir sınır olan 1659 sınırı, Segro’nun kaynaklarını Fransa’da, Aran vadisini ise ispanya’da bıraktı. Sonradan Akitanya ve İspanya’nın iktisadî dinamizminin zayıf­lığı ve «liman»ların yüksekliği, iki yamaç arasında demiryollarının çok geç bir tarih­te döşenmesine sebep oldu. Somport hattı (Pau Zaragoza, 1928) ve Puymorens (Toulouse – Barcelona, 1929) hattı, Alpler’deki hatlara oranla çok yenidir. Bugünkü güzel karayolları sıradağların başlıca boğazların­dan (Somport, Pourtalet, Venasque, Aran vadisi, Bonaiigue boğazı; Salau, Puymo­rens) veya tünellerden (Viella) geçer; as­lında dağın boydan boya aşılması hâlâ güç­tür. Yaz turizmine ayrılan Pireneler kara­yolu, vadilerin bölmeliliğini ortadan kaldı­ramaz. Bu yüzden Pireneler ekonomisinde sınırın her iki yanında batıdan doğuya doğ­ru büyük farklılıklar görülür.ispanyol yamacı daha yoksuldur: her iki uç daha yağışlıdır, ama halkını Bilbao ve Barcelona sanayi merkezleri cezbeder; Aragon çok kuraktır ve Pamplona ile Jaca’nın yer aldığı karık, iktisadî bir önem kazanamamıştır. Buraya açılan dar ve yüksek vadilerde yaşayan halk için sü­rüleri yaylaya çıkarma, ot yetiştirilecek çayır bulunmadığından, kaçınılmaz bir ge­rekliliktir (Sobrarbe vadisi). Ama Yesa ve Aragon üzerindeki Ngibi büyük hidro­elektrik ve sulama çalışmaları, kışlık ot­lakları azaltmaktadır. Katalonya demirha­nelerinin gerilemesinden beri, ispanyol ya­macının tek kurtuluş şansı ince tarıma geçilmesidir. Bölgede nüfus seyrelmesi de­vam eder ve binlerce ispanyol, Fransız yamacına göçmüştür. Oysa işçilerin dağ eteğindeki sanayi merkezlerine göçmesi yü­zünden kuzey yamaçta hayat daha güç­tür. Doğu Pireneler, bağcılık yapılan Aspres’in, Alberey’in ve Corbiere’in yukarısın­da «garrigueIerle örtülüdür. Çöküntü hav­zaları Conflent, Vallespir ve Cerdana’da meyve yetiştirilir; ama Capui ve Dorezan’-da tarım daha ilkeldir.

Devamı >>

PİRENELER

PİRENELER hakkında diğer dizin sayfaları >>PİRENELER

Özet:

PİRENELER, Fransa ile İspanya arasında sıradağlar, Akdeniz’den Gascogne körfe­zine kadar 130 km boyunca uzanır; Aneto doruğu’nda 3 404 m.

Devamı >>

Pön savaşları

Pön savaşları hakkında diğer dizin sayfaları >>Pön savaşları

Özet:

Pön savaşları, M. ö. 264 ile 146 arasında Roma ile Kanaca arasındaki savaşlara ve­rilen ad.
• Birinci Pön savaşının M.ö. 264′e kadarki menşeleri. Roma, önce Campania’daki yu­nan siteleri, sonra da Büyük Yunanistan si­teleri üstünde nüfuzunu yaydığı sırada du­rumu sarsılmış olan Kartaca (V. yy.), Ati­na’nın deniz hâkimiyetini kaybetmesi üzerine Doğu Akdeniz’in kendisine yeniden açıl­ması ve Ptolemaios’iar yönetimindeki Mısır ile iktisadî ilişki kurması (IV. yy.) sonucun­da eski dinamizmini yeniden kazanmakta idi. Himera’da uğradıkları bozgundan (480) beri Sicilya’nın batısına çekilmiş olan Kartacalılar, tahıl üretimini denetimleri altında bulundurmak amacıyle bütün adaya hâkim olmayı tasarlıyorlardı. Pyrros’un giriştiği seferin başarısızlıkla sonuçlanmasından son­ra da Osklardan olan Mamortinus’un (osk soyundan ücretli askerler) çağrısı üzerine Messina’ya yerleştiler. Mamortinus’lar şehri kısa bir süre önce ele geçirmişlerdi. Ama burada, Romalıların müttefiki Syrakusai’li Hieron’un tehdidi altındaydılar. Syrakusai’­li Hieron 269′da onları yenilgiye uğratmıştı. Kartacalıların, Messina boğazını kapatmak ve Sicilya’yı tekellerine almak tehdidinde bulunmaları Güney İtalya Yunanlılarının çı­karlarına dokunuyordu; bu durum Roma’yi da, Kartaca ile imzaladığı antlaşmalara (306 ve 279-278) rağmen, konfederasyonun sağ­lamlığını korumak amacıyle adaya müdaha­le etmek zorunda bıraktı ve Kartaca’nın tahakkümünden usanan Mamertinus’lar sa­yesinde Roma, M.ö. 264′te Messina’yr işgal etti.
• Birinci Pön savaşı (264-241). Messina’daki kolonilerini ve boğaz üstündeki kontrol haklarını kabul ettirmekten başka düşünce­leri olmayan Romalılar Syrakusai’li Hieron ile ittifak kurduktan (263) ve Agrigento’yu ele geçirdikten (262) sonra Kartacalıları tec­rit ettiler. Ama denizlere hâkim olan düş­manlarına boyun eğdirtemeyince, bütün ada­yı ele geçirmenin zorunlu olduğunu anladı­lar ve bu iş için müttefiklerine 150 gemilik ilk roma donanmasını yaptırdılar. Bu donan­ma 260′ta corvus’un (karga) sayesinde Mylae’de önemli bir deniz savaşı kazandı. Ar­dından, 256′da, Kartaca’ya Afrika’da saldı­rarak Sicilya’yı bırakmasını sağlamak ama­cıyle ikinci bir denemeye girişildi ve 256 ya­zında Eknomon’da kartaca donanmasına önemlı kayıplar verdirdikten sonra 256-255′te Afrika’ya çıkan Regulus, Clupea’yı ele ge­çirdi, Kartaca’nın nüfuzunu sarstı (Numidia’lıların ayaklanması), ama yenildi ve Xantippus’un para ile tuttuğu yunanlı asker­lere esir düştü, öte yandan, kartaca donan­masını Hermaion burnunda bozguna uğra­tan roma donanması da Camarina açıkların­da battı. Bunun üzerine Roma yeniden Si­cilya’yı ele geçirmeğe çalıştı ve 255-254′te 220 parça gemi yaptıktan sonra Panormus’u aldı. Ama 253 yılında Lucania’da Palinurum burnundaki ikinci bir deniz kazasında bu donanma da battı. Roma bundan sonra, an­cak 250 yılında yeni bir donanma ile Lilybaeum ve Drepanum’u ablukaya aldıysa da kartaca donanmasının kuşatılanlara yiyecek sağlaması ve Drepanum önünde roma gemi­lerinin bir kısmını batırması, bu teşebbüsün de başarısızlıkla sonuçlanmasına yol açtı.. Romalılar bu abluka sırasında kartaca do­nanmasının batırdığı gemilerden başka za­rarlara da uğramış ve kalan gemilerini de Camarina’da bir fırtınada kaybetmişlerdi (249). Ama Kartaca bu elverişli durumdan yararlanmayı bilemedi ve Hannon’un teşvi­kiyle, Afrika’yı fethe yönelerek Sicilya’da sadece Drepanum ile Lilybaeum’u savun­makla yetindi (Hamilkar Barkas’ın Heirkte ve Eryks dağlarındaki direnme hareketi). Bundan dolayı Roma, 243 yılında büyük bir çaba göstererek 200 parça gemi donatınca, Kartaca gafil avlanmış oldu ve Drepanum ile Lilybaeum’u savunamadığı gibi, donan­masının da Aegates adalarında bozguna uğ­ramasını önleyemedi; sonuç olarak on yılda 3 200 talent ödemek, Sicilya’yı ve Aegates adalarıyle Lipari adalarını terk etmek zorun­da kaldı (241 tarihli barış antlaşması).

Devamı >>

POURTALET geçiti

POURTALET geçiti hakkında diğer dizin sayfaları >>POURTALET geçiti

Özet:

POURTALET geçiti, Fransa’da Pireneler’de (Basses-Pyrenees idare bölgesi) geçit, Ossau vadisinin yukarısında, İspanya sını­rında; 1 792 m. Laruns — Sallent (İspanya) karayolu buradan geçer. (L)

POTAMOLOJİ

POTAMOLOJİ hakkında diğer dizin sayfaları >>POTAMOLOJİ

Özet:

POTAMOLOJİ i. (fr. potamologie). Akarsuları inceleyen bilim.
— ANSİKL. Potamoloji’nın alanı büyük ır­makların incelenmesinden, derelerin ve ge­çici su akıntılarının incelenmesine kadar uzanır. Bu incelemeler iki büyük kısma ay­rılır: ırmakların rejimlerini, debilerini ve bunların değişimlerini inceleyen ırmak hid­rolojisi; ırmak akıntılarını, özelliklerini, çe­kici ve aşındırıcı güçlerini, derelerin ve ır­mak yataklarının katı cisim taşımalarını
(şe­killeri ve değişmeleri akıntıların gücünün başlıca sebebidir) inceleyen ırmak dinamiği.

Devamı >>

PORTİLLON gölü

PORTİLLON gölü hakkında diğer dizin sayfaları >>PORTİLLON gölü

Özet:

PORTİLLON gölü, Orta Pireneler’de göl,2 650 m yükseltide (Haute-Garonne). Bu gölün ve Glace gölünün sulan Lys vadi­sindeki Portillon santralını besler. Santra­lın 18 950 metre küplük bir hazinesi var­dır. Sular 1 336 m yükseklikten dökülür; gücü 40 000 kW, yıllık ortalama üretimi 74 milyon kW/saattir. (L)

PIQUE

PIQUE hakkında diğer dizin sayfaları >>PIQUE

Özet:

PIQUE (LA), Fransa’da Orta Pireneler’de sel suyu, 28 km; Bagneres-de-Luchon’dan geçer ve Saint-Beat’da yukarı Garonne’a (sol kıyı) kavuşur. (L)

Poitiers savaşı

Poitiers savaşı hakkında diğer dizin sayfaları >>Poitiers savaşı

Özet:

Poitiers savaşı, Charles Martel’in müslümanlar karşısında kazandığı zafer (732). İspanya’nın arap valisi Abdurrahman bin Abdullah el-Gafiki, arap ordusunun başı­na geçerek Tours şehrine kadar uzayan akınlar yaptı; Akitanya’yı yakıp yıktı. Aki­tanya dükü Eudes, Charles Martel’den yar­dım istedi. Bunun üzerine Saint-Hilaire de Poitiers’yi ateşe veren müslümanlar şehir yakınlarında, başında Charles Martel’in bu­lunduğu frank ordusuyle karşılaştılar. Ab­durrahman, frank ordusuna hücum etti; fakat Yemen ve Kays taraftarlarının rekabetleri yüzünden Araplar iyi savaşmadı­lar; frank ordusunun çelik baltalarına kar­şı koyamayarak ertesi gün ordugâhlarını terk ettiler. Bu arada Abdurrahman or­dusunun başında savaşırken alnına isabet eden bir kargı ile öldü. Franklar müslüman ordugâhını ele geçirerek yağma etti­ler; Akitanya müslümanlardan boşaltıldı; Charles’a bu zaferinden dolayı Martel (Çekiç) lakabı verildi; müslümanların Batı’daki nüfuzları kırıldı. Charles Martel, git­tikçe artan etkisiyle, Eudes’e baş eğdirdi; fakat bu savaş müslümanların Ispanya’daki nüfuzlarını kırmadı; nitekim Charlemagne’ın ordularını Pireneler’de yenmeyi ba­şardılar (778). [ML]

PİCASSO (Pablo RUiZ),

PİCASSO (Pablo RUiZ), hakkında diğer dizin sayfaları >>PİCASSO (Pablo RUiZ),

Özet:

PİCASSO (Pablo RUiZ), ispanyol ressamı (Malağa 1881). XX. yy. resim sanatının en büyük temsilcisidir. Malagalı Jose Ruiz Blasco ve Maria de la Paz Picasso Echevarria’nın üç çocuğundan en büyüğü ve tek oğulları.
Mütevazı çiçek ve lokanta tabloları yapar fakat aynı zamanda, resim öğretmeni ve Malağa müzesi müdürü olan babası, Picasso’yu genç yaşta eğitti. Ayrıca aile dost. ressam Antonio Munoz Degrain de kendi­siyle ilgilendi.

Devamı >>

PİBESTE tepesi

PİBESTE tepesi hakkında diğer dizin sayfaları >>PİBESTE tepesi

Özet:

PİBESTE tepesi, Fransa’da Orta Pireneler’de (Hautes-Pyrenees idare bölgesi) do­ruk, Lourdes’un güneybatısında; 1 383 m. Teleferik. (L)

PİERRE – SAİNT – MARTİN mağarası

PİERRE – SAİNT – MARTİN mağarası hakkında diğer dizin sayfaları >>PİERRE – SAİNT – MARTİN mağarası

Özet:

PİERRE – SAİNT – MARTİN mağarası, Fransa’da Batı Pireneler’de mağara, İspan­ya sınırında, Anie doruğunun kuzeybatısın­da. 1908′de Martel tarafından bulundu. Yanıbaşındaki aynı adlı mağaranın fizikçi Max Cosyns (1934-1952 arası) ve Robert Levi (1953) yönetimindeki araştırmalardan sonra dünyanın en derin mağarası olduğu (700 m’den çok) anlaşıldı. Bu mağaraya M. Cosyns’in bir arkadaşının adından Lepineux mağarası adı verildi. Marcel Loubens 1952′-de buraya inerken kablonun kopması sonu­cunda öldü. 1962′de —845 m’ye, 1963′te —940 m’ye, 1965′te —1 050 m’ye ulaşıldı. (l)

Sonraki sayfa »