» proje hakkında arşivlenen resim, video, animasyon vs. gibi kayıtlar görüntüleniyor.

AGRANDİSÖR

AGRANDİSÖR hakkında diğer dizin sayfaları >>AGRANDİSÖR

Özet:

AGRANDİSÖR i. (fr. agrandisseur, büyütücü). Büyüterek resim basmak için fotoğraf­çılıkta kullanılan âlet. Agrandisör bir çe­şit ışık geçirmeyen projeksiyon âletidir. Pro­jeksiyon ekranı yerine duyarkatlı bir yüzey konulmuştur, (L)

ABDÜLHAK MOLLA

ABDÜLHAK MOLLA hakkında diğer dizin sayfaları >>ABDÜLHAK MOLLA

Özet:

ABDÜLHAK MOLLA, türk hekimi, hekim­başı, şair, ilim adamı (istanbul 1786-ay.y. 1853). Divanı hümayun hocalarından Meh­med Emin Sükûhi Efendinin oğlu.

Devamı >>

Emlak İlanlarından

Emlak İlanlarından hakkında diğer dizin sayfaları >>Emlak İlanlarından

Özet:

Rastgele Seçilen Emlak İlanları Devamı >>

SANTRAL

SANTRAL hakkında diğer dizin sayfaları >>SANTRAL

Özet:

SANTRAL i. (fr. central, merkezî’den). Elektr. Elektrik santralı, elektrik ürete­cek bir fabrikayı meydana getiren tesislerin tümü.

Devamı >>

SANTA CRUZ (Alonso de)

SANTA CRUZ (Alonso de) hakkında diğer dizin sayfaları >>SANTA CRUZ (Alonso de)

Özet:

SANTA CRUZ (Alonso de), ispanyol coğ­rafyacısı (SeviJla XV. yy. sonları – öl. 1573).

Devamı >>

SANDALYE veya SANDALYA

SANDALYE veya SANDALYA hakkında diğer dizin sayfaları >>SANDALYE veya SANDALYA

Özet:

SANDALYE veya SANDALYA i. (ar. sandal, ağaç > şandâlî, iskemle’den san-dâliyye). Arkalıklı, kolsuz oturma eşyası: Bir sandalye üzerine oturmak.

Devamı >>

Sandalcık barajı ve hidroelektrik san­tralı

Sandalcık barajı ve hidroelektrik san­tralı hakkında diğer dizin sayfaları >>Sandalcık barajı ve hidroelektrik san­tralı

Özet:

Sandalcık barajı ve hidroelektrik san­tralı, Muğla ilinde, Dalaman kasabasının 40 km kuzeydoğusunda, Dalaman ve bunun kolu olan Hüseyin çayları üzerinde, beton dolgu tipinde, elektrik enerjisi üretmek ve sulama yapmak amacıyle kurulması tasar­lanmış tesis.

Devamı >>

SALVİ (Niccolo)

SALVİ (Niccolo) hakkında diğer dizin sayfaları >>SALVİ (Niccolo)

Özet:

SALVİ (Niccolo), italyan mimarı (Roma 1697 – 1751). Clemens XII’nin açtığı (1732) proje yarışmasını kazanarak Roma’da Trevi çeşmesini yaptı. (L)

SAİNT-PİERRE (Charles İrenée CASTEA. kuzey girişi — rahibi)

SAİNT-PİERRE (Charles İrenée CASTEA. kuzey girişi — rahibi) hakkında diğer dizin sayfaları >>SAİNT-PİERRE (Charles İrenée CASTEA. kuzey girişi — rahibi)

Özet:

SAİNT-PİERRE (Charles İrenée CASTEA. kuzey girişi — rahibi), fransız yazarı (Saint-Pierre-Eg-lise 1658 – Paris 1743). Saray rahibiydi; 1695′te Fransız akademisine seçildi, 1712′ de kardinal de Polignac ile Utrecht kong­resine katıldı.

Devamı >>

RUDNEV (Lev Vladimiroviç)

RUDNEV (Lev Vladimiroviç) hakkında diğer dizin sayfaları >>RUDNEV (Lev Vladimiroviç)

Özet:

RUDNEV (Lev Vladimiroviç), rus mimarı (doğ. 1885). M. V. Frunze Askerî akademi­sinin (1923-1937) ve Bakü’daki Azerbaycan cumhuriyeti hükümet binasının (1952′de bitirildi) projelerini çizdi. Ayrıca Moskova’daki üniversite sitesinin (1949-1955), Varşova’daki Kültür ve Bilim sarayının (1955′te bitirildi) planlarını hazırladı. (M)

RUANDA cumhuriyeti

RUANDA cumhuriyeti hakkında diğer dizin sayfaları >>RUANDA cumhuriyeti

Özet:

RUANDA cumhuriyeti, Orta Afrika’da devlet; Kongo-Kinşasa, Uganda, Tanzaniya ve Burundi arasında, 1961′e kadar Bel­çika himayesi altında olan Ruanda-Urundi toprağı’nın kuzey bölgesiydi; 26 338 km2; 3 200 000 nüf.

Devamı >>

RİQUET (Pierre Paul DE)

RİQUET (Pierre Paul DE) hakkında diğer dizin sayfaları >>RİQUET (Pierre Paul DE)

Özet:

RİQUET (Pierre Paul DE), fransız mü­hendisi (Beziers 1604-Toulouse 1680). Languedoc’ta kendine ait toprakları tesviye ederken, Akdeniz ile okyanusu birleştiren büyük bir deniz hattı kurmayı düşündü.

Devamı >>

RİANO (Diego de)

RİANO (Diego de) hakkında diğer dizin sayfaları >>RİANO (Diego de)

Özet:

RİANO (Diego de), ispanyol mimarı (öl. Valladolid 1534).

Devamı >>

REY (Jean)

REY (Jean) hakkında diğer dizin sayfaları >>REY (Jean)

Özet:

REY (Jean), fransız mühendisi ve sanayicisi (Ouchy, isviçre 1861 – Paris 1935).

Devamı >>

REVELL (Viljo)

REVELL (Viljo) hakkında diğer dizin sayfaları >>REVELL (Viljo)

Özet:

REVELL (Viljo), finlandiyalı mimar (Vaasa 1910-Helsinki 1954).

Devamı >>

RENNİE (John)

RENNİE (John) hakkında diğer dizin sayfaları >>RENNİE (John)

Özet:

RENNİE (John), ingiliz mühendisi (Phantassie, East Lothian kontluğu 1761-Londra 1821).

Devamı >>

REN nehri

REN nehri hakkında diğer dizin sayfaları >>REN nehri

Özet:

REN nehri, alm. Rhein, hollanda dilinde Rijn, Batı Avrupa’da nehir, Alpler’de do­ğar ve Kuzey Denizi’ne dökülür; 1 298 km.

Devamı >>

Persian

Persian hakkında diğer dizin sayfaları >>Persian

Özet:

Persiankiwi: Twitter devrimcisi İranlı.
Persian Farsça Ad:
Kökeni İran olan kimse.
Farsça:
[1] İran’ın resmi dili.
[2] Hint-Avrupa dil ailesinin, Hint-İran dil grubuna ait İran Dilleri alt grubunda yer alan dil. Devamı >>

RAMPA

RAMPA hakkında diğer dizin sayfaları >>RAMPA

Özet:

RAMPA i. (ital k.). Bayınd. Bir arazi­nin, bir karayolunun, bir demiryolu hattının v.b., yatay doğrultuya göre eğimli olan kısmı. (Bk. ANSiKL.) || Çekme ram­pası, su altına doğru hafif bir eğimle inen dolgu toprak. // Giriş rampası, bir inşaata, bir rıhtıma v.b.ye giden eğimli yol.
— ÇEŞ. DEY. Rampa etmek. Argo. Davet edilmediği halde, birinin içki masasına oturmak.
— Dy. Bir vagonu raya sokmak veya ray­dan çıkarmak için kullanılan âlet. // Ayırma rampası, bir garın dışında, hatların çeşitli yönlere ayrıldığı yol ağının başlangıcında bulunan ve bağlantı takımları daha önceden çözülmüş trenlerin itilerek ayrılmasına ya­rayan iki tarafı eğimli yol.
(Ağır ağır itilen vagonlar, ayırma rampasından aşağıya doğru inerken, birbirlerinden uzaklaşmak ve ma­kasların yardımıyle değişik hatlara girmek için gerekli hızı kazanmış olur.) | Yanaş­ma rampası, vagonların, yüklenecek eşya­ya kolayca yanaşabilmesi için iki ambar hattının arasına yapılan yüksek set. || Yük­leme rampası, arabaları vagonlara kolay­lıkla yüklemek için, demiryolundan daha yüksek yapılmış platform.

Devamı >>

RAİNALDİ (Girolamo)

RAİNALDİ (Girolamo) hakkında diğer dizin sayfaları >>RAİNALDİ (Girolamo)

Özet:

RAİNALDİ (Girolamo), italyan mimarı (Roma 1570 – 1655), ressam ve mimar ADRİANO’nun (öl. Roma 1597) oğlu. Montelto’da mimarlık okudu, öğretmeni Domenico Fontana tarafından Sixtus Quintus için bir kilise yapmakla görevlendirildi. Sixtus Quintus da Senato sarayının tamamlanmasını ona bıraktı.
— Oğlu, CARLO (Roma 1611 -1691), Bernini’nin öğrencisi idi. Roma’da ikiz Santa Maria dei Miracoli ve Santa Maria in Montesanto kiliselerini yaptı (1662).
Berrini’nin büyük bir projesinden ilham alarak Santa-Maria-Maggiore’nin mihrabını inşa etti. (L)

RAİMOND I DE POİTİERS

RAİMOND I DE POİTİERS hakkında diğer dizin sayfaları >>RAİMOND I DE POİTİERS

Özet:

RAİMOND I DE POİTİERS (1099-1100′e doğr.-Fons: Murez 1149), Antakya prensi (1136-1149), Akitanya dükü Guillaume IX’un ikinci oğlu.
Kudüs kralı (1131-1143) Foulques d’Anjou tarafından Antakya prensliği­ni savunmak üzere Suriye’ye çağrıldı, prensliğin vârisi Constance ile evlendi (1136), takat ölen prensten dul kalan Alix ile Raoul de Domfront’un muhalefetiyle karşılaştı, önce Ermeniyen kralı Levon I’in saldırılarına karşı mücadeleye girişti, Adana ve Misis şehirlerini geri aldı, fakat tehdit karşı­sında, Bizans imparatoru loannes II Komnenos’un metbuluğunu kabul etti ve onunla birlikte Türklere karşı açılan haçlı seferine katıldı (1138). Bozgunla sonuçlanan bu se­ferden dönünce İoannes II Raimond’dan bu defa da Antakya kalesinin teslimini istedi; bu sırada patlak veren bir ayaklanma, im­paratorun projesini suya düşürdü, fakat Bi­zans’ın yeni bir saldırıya geçmesini de ön­leyemedi (1142). İoannes II’nin ölümünden sonra da bizans boyunduruğunu kıramayan Raimond,
Manuel I Komnenos’a boyun eğ­mek zorunda kaldı (1145).
Jocelin de Courtenay ile arası açıldığı için atabek Zengi’nin Edessa’yı (Urfa) almasına göz yummuş­tu (1144). Hatasını anlayınca, İkinci Haçlı seferinin başkumandanı olan yeğeni Louis VII.yi Halep müslüman devleti üzerine yü­rümeğe ikna etmek istedi, ama sözünü ge­çiremedi. Alienor d’Aquitaine’e karşı tu­tumu hükümdarların ayrılmalarına yol aç­tı. Nureddin, Raimond de Poitierş’yi Fons Murez’de yenerek öldürdü (1149). [L]

RAFFAELLO SANTİ veya SANZİO

RAFFAELLO SANTİ veya SANZİO hakkında diğer dizin sayfaları >>RAFFAELLO SANTİ veya SANZİO

Özet:

RAFFAELLO (SANTİ veya SANZİO — de­nir), italyan ressamı ve mimarı (Urbino 1483 – Roma 1520). İlk resim derslerini ba­bası Giovanni Santi’den aldı.
Babası ölün­ce (1494), o sıralar Fr. Francia ile birlikte çalışan Timoteo Viti’nin atelyesine gir­di. Daha sonra, 1499′a kadar Perugia’da il Perugino’nun atelyesinde çalıştı. İl Perugino’nun hocalığı Raffaello’nun gelişme­sinde başlıca etken oldu. Genç yaşına rağ­men Raffaello, çıraktan çok bîr usta ola­rak kabul ediliyor, önemli iş teklifleri alı­yordu; 1500′de Evangelista di Pian di Meleto ile birlikte Cittâ di Castello’da Sant’Agostinc kilisesinin mihrap arkalığını yap­tı Bu eserin, aynı şehrin pinakotek’indeki bir kopyasıyla, ikisi Napoli’deki Capodimonte müzesinde, biri de Brescia’da Tosio Martinengo pinakotek’inde olmak üze­re üç parçası günümüze kalmıştır.
Raffa­ello’nun ilk dönemi hakkında en iyi fikir verebilecek eserleri Şövalyenin Rüyası (Na­tional gallery, Londra) ile Üç Güzeller’dir (Conde” müzesi, Chantilly). Her ikisinde de sarı tonlar, sade, dengeli bir düzenleme ve geniş manzaralar hâkimdiı. Louvre müze­sindeki, Aziz Mikael ve Aziz Georgius çift kanatlı tablosunda olduğu gibi, bu tab­lolarında da, Raffaello’nun sanatında git­gide daha belirgin bir hal alan mekânla kompozisyon arasındaki uyum göze çar­par. Raffaello Vatikan müzesindeki Taç Giyme tablosunda (basit geometrik figür­lerde kolayca görüleceği gibi) kompozisyon üstünde titizlikle çalışarak renklere ışıklı bir yoğunluk ve ustasında olmayan bir can­lılık getirerek İl Perugino’nun tekniğini aşar. Ayrıca Çarmıha Geriliş (National gallery, Londra); Meryem ve Azizler (Ber­lin) ve Kurtarıcı isa’da da (Brescia) İl Pe­rugino’nun etkisi sezilirse de Raffaello’nun yeni belirmeğe başlayan kişiliğini gölgele­mez.
Kutsal Bakire’nin Evlenmesi’nde (Brera, 1504) ise mekânın, kompozisyon ritmi .ve renk parlaklığıyle birleşmesi,İl Perugino’da rastlanılmayan bir özelliktir. Raf­faello bu ünlü ve büyük tablosunu bitir­diğinde yirmi yaşındaydı. Hemen sonra Floransa’ya gitti (1504-1508). Bir yandan sanatını olgunlaştırıyor, öte yandan da flo­ransa resim sanatının getirdiği yenilik ve heyecan dolu havayı tadıyor, Leonardo da Vinci’nin renk tekniğini inceliyordu. Leo­nardo’dan canlı varlıkları kendi düzenleri içinde duymağa ve bir kompozisyonda yal­nız figürleri değil, aynı zamanda çevresin­de havanın dolaştığı canlı varlıkların ara­larındaki ilişkileri de incelemeyi öğrendi. Michelangelo da, dramatik üslûbu, yapıcı kuvveti, anlatım ve hareket yeteneği, eski­çağı canlandırma gücüyle Raffaello’yu bü­yüledi. Bu etkiler, özellikle Çarmıhtan İndiriliş’te
(Galleria Borghese, Roma, 1507) açıkça görülür. Floransa’da Raffaello’nun en yakın dostu sanatçı rahip Bartolomeo idi. Daha yaşlı olan Bartolomeo da, sanatta hızlı ve kesin değişikliklerin oluş­tuğu bu dönemde, klasik denge ülküsünün peşindeydi. Colonna mihrap arkalığı
(Met­ropolitan museum, New York), Ansidei mihrap arkalığı (National gallery, Londra), Madonna Northbrook (Londra) ve Aziz Georgius (Ermitaj) gitgide Floransa resim okuluna yaklaşan eserlerdir. Meselâ, Leonardo’nun etkisi, ilk Floransa dönemine ait bir dizi portrede (Urbino Dukalık sa­rayı) ve ünlü Madonna del Granduca’da (Galleria Fitti) daha gözle görülür bir hal alır; rahip Barlolomeo’nun üslûbuna ya­kın, piramit biçiminde düzenlenmiş eser­lerin en gelişmiş örnekleri arasında Ma­donna del Belvedere (Kunsthistcrisches mu­seum, Viyana), Madonna del Cardellîno (Uffizi), Güzel Bahçıvan (Louvre) v.b. sa­yılabilir. Açık havada resmettiği Meryemleriyle, Raffaello eski dinî temanın en ti­pik örneklerinden birini vererek yüzyıllar boyunca, gerek sanat gerek din yönünden kendini ideal olarak kabul ettirdi; figür gruplarının işlenişinde Michelangelo ile or­tak noktaların bulunmasına ve kişilerin bir­birleriyle bağlantılarında kısmen Leonardo’nun etkisi görülmesine rağmen, bu tablo­lar kişisel özellikten yoksun değildir: hep­sinde de sakin, düşünceli bir hal, ilgi çe­kici ayrıntılar, yuvarlak biçimlerin huzuru hâkimdir. Raffaello’nun aynı dönemde yap-’ tığı öbür eserler şunlardır: Doni Çifti ve Hamile Kadın (Pitti), Orleans Bakiresi (Chantilly), Kutsal Aile (Bridgeater. Lon­dra). Azize Caterina (National gallery, Lon­dra), Madonna Esterhazy (Budapeşte), Ma­donna Canigiani (Münih), Meryem Tahtta (Pitti. Floransa) v.b. Tamamlanamayan bu sonuncu eserde Meryem ve Çocuk İsa, tabloda hareket halinde görülen diğer kişi­ler tarafından, azizlerle çevrili yüksek bir tahta çıkarılmıştır.
Azizlerin her biri kişi­liği belirecek şekilde resmedilmiştir; tahtı taşıyan melekler heykelsi bir gölünüm için­dedirler; sahneyi tamamlayan giriş kapısı­nın yarım daire şeklindeki, kısmı da son derece gösterişlidir.
Raffaello, papa Julius II tarafından çağı­rılarak 1511′de Roma’ya gitti, papanın Va­tikan’daki yeni dairelerine fresk yapmakla görevlendirildi. Böylelikle, Andrea Mantegna ile Piero della Francesca’nın eserlerinin bulunduğu (bugün kaybolmuştur) daha es­ki bölümler yıkılıyordu. Raffaello, 1511′de tamamladığı imza odasının (Stanza Della Segnatura) süslemeleriyle işe başladı: Kut­sal Tartışma, Parnassos, Atina Okulu, Üç Erdem ve tavandaki bilim ve sanatları ko­nu alan alegorik figürler. Geniş kompozisyonlu bu fresklerde Michelangelo’nun hu­zursuz ve acı çeken insanlarına karşıt, sa­kin ve rahat figürler yaptı. 1510′da Agostino Chigi tarafından, Farnesina sarayına Galatea efsanesini canlandıran freskler yap­makla görevlendirildi. Burada B. Peruzzi, Sodoma ve Sebastiano del Piombo ile ta­nıştı. Raffaello’nun, Galatea konusunda B. Castiglione’ye yazdığı mektup onun este­tik idealleri üstüne önemli bir belgedir.
Sanatçı bu mektupta, gerçek bir modeli izlemediğini ve Praksiteles’in yaptığı gibi, çeşitli modellerden de ayrıntılar almadı­ğını öne sürer ve önceden var olan bir güzellik idealine ulaşmak istediğini belir­tir. Raffaello’nun renk ve ışık karşıtlığıyle iman gücü yönünden etkileyici olan Madonna di Foligno (Vatikan pinakotek’i) ve Madonna di Casa d’Alba (National gallery, Washington) adlı eserleri aşağı yu­karı aynı döneme rastlar. İkinci Stanza’nın fresklerinde (Eliodoro’nun Kovulması, Bolsena Âyini, Aziz Petrus’un Kurtuluşu, Büyük Leo’nun Attilâ ile Karşılaşması) [1511-1514], Sebastiano del Piombo’nun et­kisiyle Raffaello rengi ön plana aldı, mimarî tarzındaki süslemelerde ışık ve göl­gelere geniş yer verdi (özellikle Aziz Petrus’un Kurtuluşu sahnesinde, ışığın üç kaynaktan gelmesi).
Çağdaşlarının portreleri de (Peçeli Kadın, Pitti; Baldassare Castiglione, Louvre) Raffaello’nun bir renk sanatçısı olduğunu ortaya koyar; Floransa dönemine kıyasla, portrelerin ağırlık noktası artık genel atmosfere değil, modelin derinleşti­rilmesine bağlıdır. Rafafello bu arada, Michelangelo’nun Sistina şapelindeki peygam­berlerinden ilham alarak, Sant’Agostino ki­lisesindeki işaya freskini yaptı. Meryem Sandalyede, Hezekiyel’e Kutsal Hayalin Gö­rünmesi (Floransa, Pitti) ve Julius II de (Uffizi) aynı döneme rastlar. Raffaello, Leo X’un papalığı sırasında yorulmak bilmeden çalıştı. 1514-1517 Ara­sında, Stanza’nın Borgo Yangını süsleme­sini yaptı.

Devamı >>

PTT

PTT hakkında diğer dizin sayfaları >>PTT

Özet:

PTT (Posta, Telgraf ve Telefon işletmesi’nin kısaltılmış adı), posta, telgraf ve te­lefon hizmetlerini yürütmek amacıyle, özel kanuna göre kurulmuş (1953), idarî muh­tariyeti olan, Ulaştırma bakanlığına bağlı iktisadî devlet teşekkülü. Görevleri: açık ve kapalı mektup ve haberleşme kartları­nı taşımak, dağıtmak; telli ve telsiz tele­fon ve telgraf hizmetlerini yapmak; her türlü basılı kâğıtları, ticaret eşyası örnek­lerini, küçük paketleri, fonopost maddele­rini, iş kâğıtlarını, posta kolilerini, tebliğ evrakını yerine ulaştırmak; posta bonola­rını, ödemeli posta maddelerini, posta ve telgraf havalelerini alıp vermek; posta çek­leri, posta seyahat çekleri, posta biriktir­me sandığıyle ilgili işlemleri yapmak; tel­siz telefon alıcıları için ruhsatname ve mil­letlerarası telsizci şahadetnamesi vermek. Kuruluşun merkez teşkilâtı, genel müdürün başkanlığında iki teşkilât üyesiyle Maliye ve Ulaştırma bakanlıkları temsilcilerinden meydana gelir. Genel müdürün iki yardım­cısı vardır.

Devamı >>

PROST (Henri)

PROST (Henri) hakkında diğer dizin sayfaları >>PROST (Henri)

Özet:

PROST (Henri), fransız şehircilik uzmanı ve mimarı (Paris 1874-1959). 1910′da Anvers şehrinin yeniden düzenlenmesini öngören bir plan yaptı. Milletlerarası bir yarışmada bi­rincilik alan bu plan, modern şehircilik ta­rihinin en önemli eseri sayılır. Prost, 1913-1923 arasında Fas’a gitti ve orada Meknes, Casablanca, Rabat, Fas, Marakeş şehirleri­ni kurdu. 1928′den sonra Paris’e yerleşti ve bu şehir için yeni biı plan hazırladı. Metz ve Cezayir şehirlerinin nâzım planı üstünde ça­lıştı. Prost, 1935′te karısı ile birlikte İstan­bul’a geldi. Kaldığı 16 yıllık süre içinde İstanbul’un trafik ve ulaşımı, yiyecek mad­deleri temini, kapalıçarşı ve pazarları, za­naatçılığı, sanayi ve ticareti, mülkiyetin da­ğılımı, çeşitli mahallelerinin gelişimi, arkeolojik zenginlikleri üstüne uzun araştırma­lar düzenledi. Bu hazırlık çalışmaları iki yıl (1936-1937) sürdü ve bir programın genel hatlarının ortaya çıkmasına yol açtı (İstan­bul’un nâzım planı, referans planı, arkeolo­jik parklar, bölge planları, Ayasofya’nın ge­nel planı). Prost, 1951′de ayrılırken, İstan­bul’un ana projesinden başka, birçok de­sen, 8 cilt tutan 500 kadar rapor ve not bi­rikti. 1957′de Şehircilik komisyonuna baş­kanlık etmek üzere tekrar istanbul’a çağrıldı. Avrıca Bursa camilerinin rölövesini yaptı, (ML)

PRONY

PRONY hakkında diğer dizin sayfaları >>PRONY

Özet:

PRONY (Marie RİCHE,— baronu), fransız mühendisi (Chamelet, Lyonnais 1755-Asnieres, Seine 1839). Bir noterin oğluydu. £cole des Ponts et Cbaussees’de okudu. 179Pde Fransa’nın genel kadastrosunu yapmakla görevlendirildi. Büyük Logaritma ve trigonometrik cetveller düzenleyerek daireyi dört yüz grada böldü. 1805-1812 Arasında, hidroik meselelerle ilgilendi. Dunkerque, Cenova, Ancona, La Spezia ve Venedik li­manlarında değişiklikler yaptı. Po nehrinin akışını düzene soktu. Napolyon’un isteği üzerine Ponlins bataklıklarının kurutulmasıyle ilgili büyük bir proje hazırladı. Kendi adiyle anılan dinamoyu icat etti. Akustikle ilgilendi, Arago ile birlikte havada sesin hızını inceledi. 1835′te ayan üyeliğine geti­rildi. (L)

PROJEKTÖR

PROJEKTÖR hakkında diğer dizin sayfaları >>PROJEKTÖR

Özet:

PROJEKTÖR i. (lat. projicere, ileriye fır-latmak’tan projectum > fr. projecteur). Bir kaynağın ışığını, çok şiddetli bir veya bir­kaç demet halinde uzağa iletmeğe yarayan âlet. Eşanl. IŞILDAK. Bk. ansikl.
— Oto. Bk. far. || Projktör karşılaşma huzmesi, iki taşıtın karşılaşması halinde, projektör ışığını, projektörün eksenine dik düşey bir ekranla kesip 15° sağa saptırarak elde edilen huzme.

Devamı >>

PROJEKSİYON

PROJEKSİYON hakkında diğer dizin sayfaları >>PROJEKSİYON

Özet:

PROJEKSİYON i. (fr. projection). Görün­tüleri bir ekran üzerine yansıtma işlemi.
— Geod. ve Mat. Bk. izdüşüm.
— Opt. Bir perde üzerinde meydana gelen aydınlatılmış görüntü. Bk. ansikl.
— ansikl. Opt. Projeksiyon makineleri, Si­hirli fenerden türemiştir. Bu makineler, ma­denî bir kutu (fener), bir kondansör ve bir ob­jektiften meydana gelir. Madenî kutu, için­de bir ışık kaynağı bulunan bir çeşit karan­lık odadır. Birleştirilmiş merceklerden mey­dana gelen ve projeksiyonla yansıtılacak gö­rüntünün bütün yüzeyine ışığı düzgün ola­rak dağıtan kondansörün önünde, filim ka­setinin gidip geldiği bir kızak bulunur. Ma­kinenin önüne yerleştirilmiş objektif, düz­gün bir yüzey üzerine (duvar veya perde), görüntüyü az veya çok büyüterek düşürür. Fotoğrafçılık tekniği, projeksiyon makinele­rinin gelişmesine büyük katkıda bulundu; çünkü eskiden Sadece, üzerine elle resim­ler çizilip boyanmış camlar kullanılırken, bugün kasetin içine yerleştirilmiş siyah-beyaz veya renkli fotoğraf diyapozitifleri kul­lanılmaktadır. (L)

PROJE

PROJE hakkında diğer dizin sayfaları >>PROJE

Özet:

PROJE i. (fr. projet). Tasarı, tasarlanmış şey: Fakat projemizi bir türlü tabik edeme­dik (A.H. Tanpınar). Senin için ve kendim için hazır projelerim var (F. R. Atay).
— inş. ve Bayınd. Gerek mal Sahibinin arzusuna göre yapılacak bir binayı, gerek bel­li bir programa göre inşa edilecek bir yapı bütününü, gerek bir makine veya tesisi, plan, enkesit ve boykesıt halinde gösteren çizim. || Proje hazırlamak, bir inşaatın ve­ya bir makinenin projesini çizmek. (LM)

PROFESÖR

PROFESÖR hakkında diğer dizin sayfaları >>PROFESÖR

Özet:

PROFESÖR i. (fr. professeur). üniversite ye yüksekokullarda en yüksek aşamada bu­lunan öğretim üyesi: Muhavereleri esna­sında, iki profesör, bu işi konuştular (VâNû). || Profesörler kurulu. Bk. FAKÜLTE.
— ANSiKL. Eğ. Profesör, kanunen belli süreyi doldurmuş, bilimsel güç ve öğretim yeteneği sabit olmuş doçentler arasından (başvurma üzerine) seçilerek tayin edilir. Profesör olabilmek için şu şartlar aranır: 1. en az beş yıl üniversitelerde doçentlik yapmış olmak veya doçent unvanını ka­zandıktan sonra yedi yıl, uzmanlığıyle il­gili işte çalışmış olmak;
2. bilimsel değe­rini ve öğretim yeteneğini doçent olduk­tan sonraki çalışmaları ve yayımlarıyle tanıtmış olmak.
Bu şartları yerine getiren do­çentlere, başvurmaları üzerine, fakülte pro­fesörler kurulunun kararı ve üniversite se­natosunun onayı ile bir kadroya bağlı ol­madan üniversite profesörü unvanı verilir; kadro varsa, profesör kadrosuna girer ve bu kadrodan maaş alarak profesörlere ait bütün haklardan yararlanır. Kadrosuz pro­fesör olan kimseler maaşlarını doçentlik kadrosundan alırlar; fakat bunun dışında kadrolu profesörlerin bütün hak ve yetki­lerine sahiptirler. Ancak bunun iki istis­nası vardır:
1. doçent kadrosunda bulunan bir profesör rektör olamaz;
2. kürsüde kadrolu bir profesör varsa, kadrosuz pro­fesör kürsü profesörlüğüne seçilemez.
Ünivesite profesörlerinin görevleri şunlar­dır:
1. üniversite öğretim kurumlarında ders okutmak;
2. pratik çalışmaları, uygulama ve proje işlerini, laboratuvarları, seminer­leri yönetmek;
3. bilimsel araştırmalar ve yayımlar yapmak veya yaptırmak. (M)

PRESSEL (Wilhelm)

PRESSEL (Wilhelm) hakkında diğer dizin sayfaları >>PRESSEL (Wilhelm)

Özet:

PRESSEL (Wilhelm), alman mühendisi (Stuttgart 1821 – İstanbul 1902). Demiryolu yapımıyle uğraştı ve Württemberg’de Geislinger Steige’yi yaptı (1844-1850). isviçre’ye, sonra Avusturya’ya gitti, İnnsbruck ile Bolzano arasındaki Brenner hattının projesini çizdi ve yapımını yönetti (1862-1865). 1869′da Türkiye’ye geldi; 1872′de osmanlı demir­yolları genel müdürü oldu ve Bağdat demir­yollarının yapımına öncülük etti. (M)

POULSSON (Magnus)

POULSSON (Magnus) hakkında diğer dizin sayfaları >>POULSSON (Magnus)

Özet:

POULSSON (Magnus), norveçli mimar (Lysaker 1881). Tek başına veya A.R. Arneberg ile birlikte Oslo’da birçok önemli bina yaptı: P.T.T. binası, Birleşik Deniz­cilik binası, Krallık Otomobilciler kulübü v.b. Ayrıca Oslo Belediye sarayının proje­lerini çizdi. (m)

PORTER (Edwin S.)

PORTER (Edwin S.) hakkında diğer dizin sayfaları >>PORTER (Edwin S.)

Özet:

PORTER (Edwin S.), amerikan sineması­nın öncüsü (Pittsburgh, Pennsylvania 1870-New York 1941). 1891′e kadar telgraf me­muru, lehimci, tabela ressamı ve elektrik­çi olarak çalıştı. 1891′de Thomas Alva Edi­son ile ortaklık kurdu. Her ikisi de sine­ma kamerasının icadında birlikte çalışarak sesli ve renkli filimletin gelişmesine öncü­lük ettiler. 1899′da Porter, The Life of an American Fireman (Amerikalı Bir İtfaiye­cinin Hayatı) adlı filmi çevirdi. Bu, sine­ma tarihinde konulu ilk filimdi. Bu fi­lim pek tutulmadı, fakat Porter, bunun ardından 1903′te Great Train Robbery’yi (Büyük Tren Soygunu) çevirdi; sürekli bir temayı işleyen bu filim sinema sanatının ilk yıllarında en sevilen eser oldu. Porter, 1912′de Adolph Zukor ile birlikte Famous Players Film comparty’yi kurdu. Bu şir­ket için yaptığı filimler arasında, Mary Pickford’un başrolü oynadığı Tess of the Storm Country (Fırtınalı ülkenin Tess’i) en ünlüsüdür. Ayrıca, bir fransız filmi olan Queen Elizabeth’in Amerika’da oynatılma hakkını satın aldı. Bu filimde kraliçe Elizabeth rolünü Sarah Bernhard oynuyordu. En son filmi The Eternal City (Ebedî Şe­hir) 1915′te tamamlandı. Porter, aynı yıl sinemadan çekildi. Fakat daha sonra Simp-lex Projektörler şirketinin başına geçti. (M)

Polonya’dan Türkiye’ye İhracat

Polonya’dan Türkiye’ye İhracat hakkında diğer dizin sayfaları >>Polonya’dan Türkiye’ye İhracat

Özet:

POLONYA’DA YABANCI YATIRIM ORANI:
“DEĞERLENDİRME”

Devamı >>

PİNCUS (Gregory Goodwin)

PİNCUS (Gregory Goodwin) hakkında diğer dizin sayfaları >>PİNCUS (Gregory Goodwin)

Özet:

PİNCUS (Gregory Goodwin), amerikalı hekim (Woodbine, New Jersey 1903-Boston 1967). Corneli ve Harvard üniversitelerin­de okudu. Daha sonra Cambridge üniversi­tesinde ve Berlin’de Kaiser Wilhelm ens­titüsünde çalışmalarını sürdürdü. 1930′da Harvard’da biyoloji asistanı oldu. Daha sonra Worcester’daki Clark üniversitesinde misafir profesör olarak ders verdi. 1944′te H. Hoagland ile birlikte Worcester Deney­sel Biyoloji kurumunu teşkilâtlandırdı. Bu kurum steroid hormonlar ve memelilerde ço­ğalma üstüne yaptığı araştırmalarla dünya­ca ün kazandı. 1951′de Boston üniversite­sinde biyoloji profesörü oldu. Her yıl top­lanan Laurentia Hormon konferansını da ilk defa Pincus teşkilâtlandırdı ve konfe­ransın yıllık yayını olan Recent Progress in Hormone Research’ün (Hormon Araş­tırmalarında Son Gelişmeler) editörlüğünü yaptı. Pincus’un en önemli çalışması M. C. Chang, John Rock ve Celso-Ramon Garcia ile birlikte doğum kontrol hapını geliştir-mesidir.
1951′de Pincus ve Chang, gebeliği ağız yoluyle önleyecek bir ilâç üstünde çalışmağa başladılar. Bazı projestin hormonlarının, ağızdan alındığı zaman yumurtlamayı durdu­rarak gebeliği önlediğini gördüler. Bu ince­lemeler sonunda gebeliği önleyici ilâçlar arasında dünya çapında bir devrim sayılan doğum kontrol hapları ortaya çıktı. (M)

PODEWİLS (Philipp)

PODEWİLS (Philipp) hakkında diğer dizin sayfaları >>PODEWİLS (Philipp)

Özet:

PODEWİLS (Philipp), alman askerî teknis­yeni (Amberg 1809-ay.y. 1885). Alman or­dusunda general oldu. Lindner tüfeğinden hareket ederek yeni bir tüfeğin projesini çizdi ve bu yeni silâh Bavyera ordusunda kullanıldı. (M)

Sonraki sayfa »