» REN NEHRİ hakkında arşivlenen resim, video, animasyon vs. gibi kayıtlar görüntüleniyor.

ASKER

ASKER hakkında diğer dizin sayfaları >>ASKER

Özet:

ASKER i. (ar. < -asker). Mareşalden (büyük amiral) asteğmene kadar subaylar, astsubay­lar, çavuş, onbaşı, erlerle, askerî memurlar ve askeri öğrencilere verilen ad. Bk. ansİkl.

Devamı >>

ARPEJ

ARPEJ hakkında diğer dizin sayfaları >>ARPEJ

Özet:

ARPEJ i. (ital. arpeggio’dan). Müz. Bir akort seslerinin birbiri ardından çalınması.

Devamı >>

ANTESEDANS

ANTESEDANS hakkında diğer dizin sayfaları >>ANTESEDANS

Özet:

ANTESEDANS i. (fr. antecedence). Bir akar­suyun veya akarsu parçası çığırının, geçti­ği topraklara, oranın tektonik değişmelerin­den önce yerleşmiş olması. Bu durumda bu­lunan çığıra antesedan denir.

Devamı >>

ALTMÜHL

ALTMÜHL hakkında diğer dizin sayfaları >>ALTMÜHL

Özet:

ALTMÜHL, Bavyera’da, Tuna’nın sol taraf­tan aldığı kollardan bir çay; 195 km.

Devamı >>

ALSACE Büyük kanalı

ALSACE Büyük kanalı hakkında diğer dizin sayfaları >>ALSACE Büyük kanalı

Özet:

ALSACE Büyük kanalı, Ren nehri boyun­ca yapılmış olan kanal. Kembs’te Basel’ın kuzeyinde Ren üzerinde yapılmış bir ba­raj, Ren’in bir kısım suyunu (1 080 m:t/saniye), nehrin sol kıyısında kazılmağa başlan­mış 112 km. uzunluğunda ve Strasburg limanına ulaşacak bir kanala aktarır.

Devamı >>

ALSACE TARİH

ALSACE TARİH hakkında diğer dizin sayfaları >>ALSACE TARİH

Özet:

ALSACE
ALSACE TARİH

Devamı >>

ALSACE

ALSACE hakkında diğer dizin sayfaları >>ALSACE

Özet:

ALSACE, Doğu Fransa’da Vosges dağlarından Ren nehrine kadar uzanan bölge. Bu ad, Haut-Rhin ve Bas-Rhin eyaletlerini kap­sayan bölge kuruluşuna verilmiştir. Başlıca şehirleri: Strasburg, Mıılhouse ve Golmar.

Napolyon ve Almanya

Napolyon ve Almanya hakkında diğer dizin sayfaları >>Napolyon ve Almanya

Özet:

ALMANYA

• Napolyon ve Almanya. XIX. yy. başla­rında Kutsal Roma Germen imparatorluğUnun yıkılması herşeyden önce Fransızların, özellikle de Almanya’nın değişmesinde bü­yük rolü bulunan Napolyon’un eseridir. Almanya’ya bütün çağdaş gelişmesini ilham eden millî duygu hiç şüphesiz ona karşı be­lirmişti. Gerçekten de Alman millî şuuru, memleketin işgal edilmesine ve Napolyon rejimine karşı direnme ile doğdu.

Devamı >>

Almanya Ordu

Almanya Ordu hakkında diğer dizin sayfaları >>Almanya Ordu

Özet:

ALMANYA
Askerî tarih

Devamı >>

Almanya Umumî Tarih

Almanya Umumî Tarih hakkında diğer dizin sayfaları >>Almanya Umumî Tarih

Özet:

ALMANYA TARİH
Almanya Umumî Tarih

Devamı >>

ALABANDA

ALABANDA hakkında diğer dizin sayfaları >>ALABANDA

Özet:

ALABANDA. Esk. coğ. Anadolu’da Büyük Menderes nehrinin güneyinde, Çine çayının (Marsyas) sol kıyısında bir Karya şehri.

Devamı >>

AKİK

AKİK hakkında diğer dizin sayfaları >>AKİK

Özet:

AKİK i. (ar. Qaktk, fr. agate, yun. akhates; Sicilya’da, yakınında bu taşın bulunduğu nehrin adından). [Halk dilinde Hakik.] Miner. İçice çeşitli renk halkalarıyle bölünen kalseduan kuars cinsinden kıymetli taş (Bk. ansikl.): Kulaklarında sürahi biçimi sar­kık akik küpeler, ayağında zarif sedefli ce­vizden, fakat tasması işleme nalınlar vardı (Ahmed Rasim). // Akik taklidi damarlı bir cam. || XIX. yy. da Baccarat tarafından imal edilen, kuars görünüşlü, şeffaf olmayan beyaz bir cama da bu ad verilir.

Devamı >>

Avrupa’da Türkler

Avrupa’da Türkler hakkında diğer dizin sayfaları >>Avrupa’da Türkler

Özet:

Avrupa’da Türkler

Avrupa’nın doğu taraflarında görülen ilk Türkler, M.S. Birinci yüzyıl sonunda, Hunlardı. Hunların avrupa tarihinde rol oy­namağa başlaması daha sonraki devrede, IV. yüzyıldadır. Fransa ortalarına kadar ilerleyen Hunlar 375′te Gotları ve Akınlar’ı yenerek Don ırmağını geçtiler. Romalılar onlardan yardımcı kuvvet olarak faydalan­dılar. V. Yüzyılın başından itibaren Av­rupa’da dağınık yaşıyan hun kabileleri bir­leşti. Attilâ (434-453) ile Hunlar Avrupa’da kuvvetlerini daha çok hissettirdiler. Attilâ, Balkan seferi sonucu Doğu Roma’yı ha­raca bağladı (447-448). 451′de Batı Ro­ma ordularıyle Galya’da karşılaştı.

Devamı >>

AVAR TÜRKLERİ

AVAR TÜRKLERİ hakkında diğer dizin sayfaları >>AVAR TÜRKLERİ

Özet:

AVAR TÜRKLERİ, çok eski tarihî türk boylarından. Haklarında geniş ve kesin bir bilgiye sahip değiliz.

Devamı >>

AVENCHES

AVENCHES hakkında diğer dizin sayfaları >>AVENCHES

Özet:

AVENCHES, İsviçre’de (Wallis kantonu) kasaba, Morat gölü güneyinde; 1 800 nüf.

Devamı >>

ASYA (küçük)

ASYA (küçük) hakkında diğer dizin sayfaları >>ASYA (küçük)

Özet:

ASYA (küçük), ön Asya’nın en batı kıs­mı. Doğu Akdeniz, Ege, Marmara denizleri ve Karadeniz arasında geniş bir yarımada meydana getirir. (Bk. türkİye.)

Devamı >>

AFGANİSTANDA GÜZEL SANATLAR

AFGANİSTANDA GÜZEL SANATLAR hakkında diğer dizin sayfaları >>AFGANİSTANDA GÜZEL SANATLAR

Özet:

AFGANİSTANDA GÜZEL SANATLAR

• Arkeoloji- Tuharî asıllı Kuşan hanedanı­nın gayreti, Afganistan’da bir budist sanatın gelişmesine yol açtı; bu hanedan zamanında, ve Milâdın ilk yüzyıllarında, Hindistan’ın kuzeybatısındaki Baktrian’da, başlıcaları Hadda, Şotorak, Bamiyan, Kunduz’da bulunan birçok manastır kuruldu; sonuncusu Fundukistan manastırıdır (VII. yy.). Başlan­gıçta, âbideler ile bunların resim ve oyma süslemeleri yunan, roma, budist tarzındadır: Yunan, Roma ve Part âlemlerinin, eski hint tesiriyle karışan sanat gelenekleri, bu anıt­larda budist gaye ve temalarına yönelmiştir. III. yy. ortasından sonra İran Sasanîlerinin tesiri başlar, sonra yeniden hint tesiri be­lirir.

Devamı >>

ADANA

ADANA hakkında diğer dizin sayfaları >>ADANA

Özet:

ADANA, Türkiye’nin dördüncü büyük şehri, Akdeniz bölgesinin en önemli beldesi, İl mer­kezi; 289 919 nüf.

Devamı >>

AAR veya AARE

AAR veya AARE hakkında diğer dizin sayfaları >>AAR veya AARE

Özet:

AAR veya AARE, İsviçre’nin en önemli akarsuyu. Ren (Rhein) ırmağının soldan al­dığı kol, ırmağa Waldshut’un karşısında ka­rışır; uzunluğu 280 km. Grimsel eteklerinde 1879 metre yükseltiden doğan Aar çayı, tipik bir Alp akarsuyudur; havzası 17 600 km2′dır.
300 km2′den fazla buzulu vardır. Ren’e ka­rıştığı noktada boşalttığı su hacmi hemen ana ırmağınkine eşittir.

Devamı >>

REN nehri

REN nehri hakkında diğer dizin sayfaları >>REN nehri

Özet:

REN nehri, alm. Rhein, hollanda dilinde Rijn, Batı Avrupa’da nehir, Alpler’de do­ğar ve Kuzey Denizi’ne dökülür; 1 298 km.

Devamı >>

RENAİX

RENAİX hakkında diğer dizin sayfaları >>RENAİX

Özet:

RENAİX, flamanca Ronse, Belçika’da (Do­ğu Flandre idare çevresi) şehir, Flandre dağlarının doğu ucu eteğinde; 25 100 nüf.

Devamı >>

Reform

Reform hakkında diğer dizin sayfaları >>Reform

Özet:

Reform, XVI. y.da Avrupa’nın büyük bir bölümünü papaların hâkimiyetinden çıka­ran ve protestan kiliselerinin kurulmasına yol açan dinî hareket.

Devamı >>

RACİNE (Jean)

RACİNE (Jean) hakkında diğer dizin sayfaları >>RACİNE (Jean)

Özet:

RACİNE (Jean), fransız trajedi yazarı (La Ferte-Milon 1639 – Paris 1699). Anne ve babasını çok küçük yaşta kaybeden Racine Port-Royal rahibeleri tarafından yetiştiril­di.

Devamı >>

QUİNTA (Claudia)

QUİNTA (Claudia) hakkında diğer dizin sayfaları >>QUİNTA (Claudia)

Özet:

QUİNTA (Claudia), romalı vesta rahibesi. Appius Claudius’un soyundandı; hayatı efsanelere konu oldu. Yaşama tarzı pek be­ğenilmiyordu, o da buna bir mucizeyle kar­şılık verdi: M.ö. 217′de Hannibal italya’yı yakıp yıkıyordu; Cumae’deki kâhin kadın, Romalılara, Pessinus’tan Kybele’nin amb­lemi olan siyah taşı getirtmelerini öğüt­ledi; bunu taşıyan gemi Tiber nehri kıyı­larında karaya oturdu. Kâhinler gemiyi an­cak bir bakirenin yerinden oynatabileceğini bildirdiler; Claudia kemerini çözerek rahataça gemiyi denize indirdi. (L)

PSKOV

PSKOV hakkında diğer dizin sayfaları >>PSKOV

Özet:

PSKOV, S.S.C.B.’de (Rusya S.S.F.C.) şe­hir, Çudskoye (Çudsk) gölüne dökülen Velikaya’nın üstünde; 81 000 nüf. Hafif sana­yi. Sepicilik.
— Tar. ve G. santl. önce bağımsız bir prenslik olan Pskov, 1510′da Moskova prens­liğine bağlandı ve onun sınır kalelerinden biri oldu. Çok güzel anıtları vardır: müs­tahkem surlar, arkeoloji müzesi haline geti­rilen bir XVI. yy. satıcısının dükkânı. Krem lin, XII. yy.dan XVI. yy.a kadar kale ola­rak kullanıldı; rus-bizans üslûbundaki ka­leleri iyi muhafaza edilmiştir; Mirojskiy manastırında (XII. yy.) bizans freskleri var­dır.

Devamı >>

Pön savaşları

Pön savaşları hakkında diğer dizin sayfaları >>Pön savaşları

Özet:

Pön savaşları, M. ö. 264 ile 146 arasında Roma ile Kanaca arasındaki savaşlara ve­rilen ad.
• Birinci Pön savaşının M.ö. 264′e kadarki menşeleri. Roma, önce Campania’daki yu­nan siteleri, sonra da Büyük Yunanistan si­teleri üstünde nüfuzunu yaydığı sırada du­rumu sarsılmış olan Kartaca (V. yy.), Ati­na’nın deniz hâkimiyetini kaybetmesi üzerine Doğu Akdeniz’in kendisine yeniden açıl­ması ve Ptolemaios’iar yönetimindeki Mısır ile iktisadî ilişki kurması (IV. yy.) sonucun­da eski dinamizmini yeniden kazanmakta idi. Himera’da uğradıkları bozgundan (480) beri Sicilya’nın batısına çekilmiş olan Kartacalılar, tahıl üretimini denetimleri altında bulundurmak amacıyle bütün adaya hâkim olmayı tasarlıyorlardı. Pyrros’un giriştiği seferin başarısızlıkla sonuçlanmasından son­ra da Osklardan olan Mamortinus’un (osk soyundan ücretli askerler) çağrısı üzerine Messina’ya yerleştiler. Mamortinus’lar şehri kısa bir süre önce ele geçirmişlerdi. Ama burada, Romalıların müttefiki Syrakusai’li Hieron’un tehdidi altındaydılar. Syrakusai’­li Hieron 269′da onları yenilgiye uğratmıştı. Kartacalıların, Messina boğazını kapatmak ve Sicilya’yı tekellerine almak tehdidinde bulunmaları Güney İtalya Yunanlılarının çı­karlarına dokunuyordu; bu durum Roma’yi da, Kartaca ile imzaladığı antlaşmalara (306 ve 279-278) rağmen, konfederasyonun sağ­lamlığını korumak amacıyle adaya müdaha­le etmek zorunda bıraktı ve Kartaca’nın tahakkümünden usanan Mamertinus’lar sa­yesinde Roma, M.ö. 264′te Messina’yr işgal etti.
• Birinci Pön savaşı (264-241). Messina’daki kolonilerini ve boğaz üstündeki kontrol haklarını kabul ettirmekten başka düşünce­leri olmayan Romalılar Syrakusai’li Hieron ile ittifak kurduktan (263) ve Agrigento’yu ele geçirdikten (262) sonra Kartacalıları tec­rit ettiler. Ama denizlere hâkim olan düş­manlarına boyun eğdirtemeyince, bütün ada­yı ele geçirmenin zorunlu olduğunu anladı­lar ve bu iş için müttefiklerine 150 gemilik ilk roma donanmasını yaptırdılar. Bu donan­ma 260′ta corvus’un (karga) sayesinde Mylae’de önemli bir deniz savaşı kazandı. Ar­dından, 256′da, Kartaca’ya Afrika’da saldı­rarak Sicilya’yı bırakmasını sağlamak ama­cıyle ikinci bir denemeye girişildi ve 256 ya­zında Eknomon’da kartaca donanmasına önemlı kayıplar verdirdikten sonra 256-255′te Afrika’ya çıkan Regulus, Clupea’yı ele ge­çirdi, Kartaca’nın nüfuzunu sarstı (Numidia’lıların ayaklanması), ama yenildi ve Xantippus’un para ile tuttuğu yunanlı asker­lere esir düştü, öte yandan, kartaca donan­masını Hermaion burnunda bozguna uğra­tan roma donanması da Camarina açıkların­da battı. Bunun üzerine Roma yeniden Si­cilya’yı ele geçirmeğe çalıştı ve 255-254′te 220 parça gemi yaptıktan sonra Panormus’u aldı. Ama 253 yılında Lucania’da Palinurum burnundaki ikinci bir deniz kazasında bu donanma da battı. Roma bundan sonra, an­cak 250 yılında yeni bir donanma ile Lilybaeum ve Drepanum’u ablukaya aldıysa da kartaca donanmasının kuşatılanlara yiyecek sağlaması ve Drepanum önünde roma gemi­lerinin bir kısmını batırması, bu teşebbüsün de başarısızlıkla sonuçlanmasına yol açtı.. Romalılar bu abluka sırasında kartaca do­nanmasının batırdığı gemilerden başka za­rarlara da uğramış ve kalan gemilerini de Camarina’da bir fırtınada kaybetmişlerdi (249). Ama Kartaca bu elverişli durumdan yararlanmayı bilemedi ve Hannon’un teşvi­kiyle, Afrika’yı fethe yönelerek Sicilya’da sadece Drepanum ile Lilybaeum’u savun­makla yetindi (Hamilkar Barkas’ın Heirkte ve Eryks dağlarındaki direnme hareketi). Bundan dolayı Roma, 243 yılında büyük bir çaba göstererek 200 parça gemi donatınca, Kartaca gafil avlanmış oldu ve Drepanum ile Lilybaeum’u savunamadığı gibi, donan­masının da Aegates adalarında bozguna uğ­ramasını önleyemedi; sonuç olarak on yılda 3 200 talent ödemek, Sicilya’yı ve Aegates adalarıyle Lipari adalarını terk etmek zorun­da kaldı (241 tarihli barış antlaşması).

Devamı >>

PÖL’LER

PÖL’LER hakkında diğer dizin sayfaları >>PÖL’LER

Özet:

PÖL’LER, Batı Afrika’da halk. Dilleri Pölce olan ve Pöl’lerin iktisadî düzeninin için­de yer alan Zenci Pöl’lerle birlikte sayıları 4 500 000 kadardır. Senegal’den Çat gölünün doğusuna kadar uzanan Sudan bölgesinde dağınık olarak yaşarlar. Etnik kaynakları bilinmez; ama antropolojik özellikleri bakı­mından Zencilerden ve Büyük Sahra’nm gö­çebe beyazlarından değişik, ortalama 1,74 m boyunda, ince yüzlü, hiç bir zaman basık olmayan düz veya kemerli burunlu, ten renkleri bakır rengiyle siyah arasında deği­şen insanlardır. Göçebe olarak yaşayanlar yerleşik zenci köylerinin sürülerine (sığır, koyun) çobanlık yaparlar. Yerleşik düzene geçmiş olanlarda ise ırkın iyice melezleşmiş olduğu görülür. Ama asıllarını hiç bir za­man unutmamışlardır. Bugün çoğu müslüman olan Pöl’lerin batı zenci afrika tarihi ve sosyolojisi üstünde büyük etkileri olmuş­tur.

Devamı >>

PİPE-LİNE

PİPE-LİNE hakkında diğer dizin sayfaları >>PİPE-LİNE

Özet:

PİPE-LİNE [payplayn] i. (ing. pipe, boru ve line, hat). Akışkanların uzak mesafelere, nakledilmesinde kullanılan uzun boru hattı.

Devamı >>

PONiATOWSKİ (Jozef veya Joseph, prens)

PONiATOWSKİ (Jozef veya Joseph, prens) hakkında diğer dizin sayfaları >>PONiATOWSKİ (Jozef veya Joseph, prens)

Özet:

PONiATOWSKİ (Jozef veya Joseph, prens), polonyalı subay (Viyana 1763-Leipzig 1813), Andrzej’in oğludur. Avusturya or­dusuna girdi (1778), sonra Joseph II’nin yaveri oldu, Diyet meclisi tarafından ülke­sine çağırıldı (1789). Tümgeneral rütbesiyle Güney ordusu genel kumandanlığına getiri­lince istilâcı Rusları Zielence’ye püskürttü, ama kralın emri üzerine silâhlarını bırak­mak ve başka bir ülkeye göç etmek zo­runda kaldı (1792). Kosciuszko’ya katıldı.

Devamı >>

PİNCEVENT

PİNCEVENT hakkında diğer dizin sayfaları >>PİNCEVENT

Özet:

PİNCEVENT, Fransa’da Sen vadisinde (Monterau komünü, Seine-et-Marne idare bölgesi) Tarihöncesinden kalma yer. 1964′-ten sonra bulunan Pincevent, A. Leroi-Gourhan yönetiminde bir heyet tarafından kazıldı.

Devamı >>

POEPPİG (Eduard Friedrich)

POEPPİG (Eduard Friedrich) hakkında diğer dizin sayfaları >>POEPPİG (Eduard Friedrich)

Özet:

POEPPİG (Eduard Friedrich), alman ta­biat bilgini ve gezgini (Plauen 1798-Wahren, Leipzig 1868). Güney Amerika’da keşi gezileri yaptı; 1833′te, Leipzig üniversitesine zooloji profesörü oldu. Bu şehrin Zooloji müzesini kurdu ve gezi notlarını yayımladı: Şili’de, Peru’da, Amazon Nehri üze­rinde İnceleme Gezileri (1835). Keşfettiği bitkilerin bir kısmını Nova Genera ac Species Plantarum, quas in Regno Chilensi, Peruviano et in Terra Amazonica Annis 1827-1832, Legit Poefpig (1827-1828 Yılların­da, Şili, Peru ve Amazon Bölgesindeki Yeni Bitki Türleri) [1835-1845] adlı eserinde ta­nımladı. (L)

PİEMONTE

PİEMONTE hakkında diğer dizin sayfaları >>PİEMONTE

Özet:

PİEMONTE, İtalya yarımadasında bölge; batıda ve kuzeyde Alp’ler, doğuda Maggio-re gölü, Ticiiîo, Po ve Scrivia ırmakları, güneyde Liguria Apenninleri arasında; 25 397 km2; 3 914 250 nüf. Bölgede altı il var­dır: Alessandria, Asti, Cuneo, Novara, Torino ve VerceUi.
• Coğrafya. Piemonte’nin görünüşü çok çeşitlidir. Arazinin üçte biri dağlıktır ve Alp yayı, ovanın yanmasında yükselen te­peleri karlarla kaplı geniş bir amfiteatr meydana getirerek bölgeyi kuşatır. Alp dağlarının en yüksek dorukları buradadır:
■ Viso dağı (3 841 m), Grand Parodiso (4 061 m), Mont Bİanc (4 807 m), Cervin dağı (4 478 m), Rose dağı (4 633 m). Bu küt­leler kenarları dik vadilerle ayrılır: Stura di Demonte vadisi Larche boğazına doğ­ru, Dora Baltsa nmki (Aosta vadisi) San Bernardo’ya doğru ve Toce’ninki Simplon’a doğru yükselir. Alp yayı güneye doğru Li­guria Apenninleri’nin kireçli kütleleriyle devam eder. Po ırmağının güneyinde, marnlı ve kumlu üçüncü zaman toprakları, ır­makla Tanaro arasında Montferrato tepelerini, Tanaro ile Bornida arasında da Langhe tepelerini meydana* getirir; yüksel­tiler 400-900 m arasında değişir. Piernonte ovası oldukça dar bir alanı kaplar; dör­düncü zaman birikintileri ve ırmak alüv­yonlarından meydana gelir; toprakları kumlu ve killidir. Irmaklar Po. ırmağı çev­resinde bir yaprağın damarları gibi uzanır: Po’nun başlıca kolları iki Doire ve Ta-naro’dur. Bölgede kara iklimi hüküm sü­rer; yağışlar boldur (700-1 350 mm). Pie­rnonte tabiî bakımdan çok verimli değil­dir; bununla birlikte yüzyıldan beri devam eden çalışmalar küçük çiftliklere bölünen ve geliştirilmiş bir sulamadan (Chivasso ya­kınında Po’dan başlayan, Galliate’nin öte­sinde Ticino nehrine ulaşan ve 110 000 hek­tarın sulanmasını sağlayan Cavour kanalı) yararlanan toprağı verimli hale getirmiştir. Tarım çok çeşitlidir: tahıllar arasında çav­dar ve pirinç başlıca yeri tutar; çavdar dağda üretilir; pirinç Piemonte’nin başlıca tarım üretimidir; özellikle Novara ve Vercelli ovalarında yetiştirilir; işçilerin ço­ğu kadındır. Buğday (pirinçle almaşmalı olarak) ve mısır da üretilir. Yemlik bitki tarımı, çok fazla olmayan hayvanların bes­lenmesini Sağlar. Hemen her yerde üzüm yetiştirilir, fakat en çok tepeler bölgesinde ve özellikle Montferrato’da Alessandria ve Asti illerinde (asti şarabı ve vermutu dün­yaca meşhurdur) yaygındır; üretim çok çe­şitlidir: kırmızı ve beyaz, sek veı tatlı şa­raplar. Piernonte, İtalya’da Apulia’dan son­ra ikinci şarap üreticiyidir. Dağda yoğun­laşan köy meskenleri tepelerde ve ovada dağınıktır; tepelerde ve ovada birçok aile, binaları merkezî bir avlunun çevresinde toplanan büyük çiftlikler olan «cascina»larda yaşar. Alp’ler Piernonte ekonomisinde çok önemli rol oynar; dağlardaki birçok hidroelektrik tesis bölgede sanayinin geliş­mesine yol açmıştır. Toce, Dora’lar ve Ti­cino vadiler indeki birçok santral, elektrik akımını ovanın başlıca şehir merkezlerine gönderir. En eski sanayi faaliyeti dokuma­cılıktır; ipekçiliğin yerini günden güne Su­nî elyaf almaktadır; yün, Biella ile dolay­larının başlıca gelir kaynağıdır; pamuk sa­nayii, erkeklerin ağır sanayi kollarında ça­lıştığı ve kadın işçinin bol olduğu kesim­lerde toplanır: Torino çevresinde, Stura di Lanzo ve Dora Riparia vadilerinde. Meta­lürji sanayii, elektrik üretilen vadilerde ve Aosta vadisinde Cogne demir filizi yatakları yakınında yerleşmiştir. Torino, italyan oto­mobil sanayiinin büyük merkezidir: şehir­deki fabrikalarda 65 000 kişi çalışır ve millî hasılanın beşte dördü elde edilir. Manzara ve kaynaklarının çeşitliliği, halkının çalış­kanlığı ve sınaî zenginliği Piernonte’yi, Lombardia’dan sonra İtalya’nın ikinci ik­tisadî bölgesi haline getirmiştir.

Devamı >>

Pctropavlovsk kalesi

Pctropavlovsk kalesi hakkında diğer dizin sayfaları >>Pctropavlovsk kalesi

Özet:

Pctropavlovsk kalesi, Petersburg’da kale. Neva nehri ağzını savunmak amacıyle ya­pıldı (1703-1710). Dış surları önce kerpiç­ten (1703), daha sonra taştan (1706) örülen kalenin orta kısmında Petropavlovsk bazili­kası (1713-1721; Pyotr II dışında, Petro I-den Aleksandr II’ye kadar bütün çarların mezarları) yer alır. Bu kale, Kronştadt ka­lesi yapıldıktan sonra stratejik önemini kay­betti. Alekseyevskiy burcu da XVIII. yy.dan itibaren siyasî tutukluların kapatıldığı bir cezaevi haline getirildi: 1790′da Radiçev, 1825′te birçok dekabrist, 1849′a doğru Ba-kunin, Pisarev, bu cezaevinde kaldılar. 1871′de Trubetskoy burcunda yapılan cezaevi birçok rejim aleyhtarını (sosyal-demokratlar, devrimci sosyalistler v.b.) barındırdı. Bu kalenin garnizonu ekim 1917 devrimine katıldı ve burada depo edilen silâhlar ayak­lanan işçilere dağıtıldı. 1922′den sonra ka­leye çeşitli müzeler (Topçu müzesi, Devrim müzesi) yerleştirildi. (L)