» şiir hakkında arşivlenen resim, video, animasyon vs. gibi kayıtlar görüntüleniyor.

Adsız Köşk (le Grand Meaulnes)

Adsız Köşk (le Grand Meaulnes) hakkında diğer dizin sayfaları >>Adsız Köşk (le Grand Meaulnes)

Özet:

Adsız Köşk (le Grand Meaulnes), Alain Fournier’in romanı (1913). Berry’de bir ya­tılı okulda kalan Augustin Meaulnes bir gün kaybolur, düğün yapılan bir şatoda çok güzel bir genç kıza rastlar, ona âşık olur.

Devamı >>

PEELE (George)

PEELE (George) hakkında diğer dizin sayfaları >>PEELE (George)

Özet:

PEELE (George), ingiliz şairi ve tiyatro yazarı (Londra 1558-1597).
İngiliz halkının törelerini başarılı bir şekilde canlandıran, ince duygulan dile getiren bir şair olarak Shakespeare’in öncülerinden sayılır. Bellibaşlı eserleri: The Araygnement of Paris (Paris’in Yargısı) [1584], Edward I (1593), The Battell of Alcazar (Alcazar Savaşı) [1594], David et Bethsabee (Davud ile Batşeba) [1599]. Ayrıca kısa oyunlar ve şiirler de yazmıştır. (L)
George Peele Marlowe hakkında “Marley, the Muses’ Darling” (Marley Muses’in sevgilisi ‘Muses Yunan mitolojisinde yazarlara, şairlere ilham veren tanrılardır’) gibi tanımlamış ve övgüler yağdırmıştır.

Devamı >>

PİCHLER (Adolf),

PİCHLER (Adolf), hakkında diğer dizin sayfaları >>PİCHLER (Adolf),

Özet:

PİCHLER (Adolf), avusturyalı yazar (Erl Kufstein yakınları 1819 İnnsbruck’ta 1900) Innsbruck’ta mineraloji ve jeoloji öğret­menliği yaptı. İtalya’ya bağlandıklarını bil­diren Güney Tirol’lülerin isyanı sırasında (1848) öğrencilerden kurulu bir birliğin ba­şına geçerek düşmanın üstüne yürüdü ve bu kahramanca hareketinden ötürü impa­ratordan soyluluk unvanı aldı. Edebî eser­lerinde memleketini anlatır; özellikle epik şiirler (Zaggler Franz, 1889) ve çok canlı anlatılar (Allerlei Geschichten aus Tirol. [Birkaç Tirol Hikâyesi], 1867) yazdı. (L)

ABDAL

ABDAL hakkında diğer dizin sayfaları >>ABDAL

Özet:

ABDAL, saz şairi (tahminen XV. yy.). Vi­yana kütüphanesi türkçe yazmaları arasında Kuloğlu, Kâtibî, Âşık Ömer. Gevheri gibi saz şairlerinin yanında Abdal mahlâslı bu şairin de şiirleri vardır. (=>Bibliyo.) [M]

ROMANTİZM

ROMANTİZM hakkında diğer dizin sayfaları >>ROMANTİZM

Özet:

ROMANTİZM i. XVIII. yy. sonuyle XIX. yy. başında Avrupa’da ortaya çıkan ede­biyat, felsefe, sanat ve siyaset hareketi. (Başlıca özelliği, içtenlik ve bireyin yara­tıcı gücü adına bütün kural ve kalıpların reddi, duygu ve içgüdünün yüceltilmesi, po­zitif dinlerin, gelenek kültünün ve millî özelliklerin değer kazanmasıdır.) [Bk. ANSiKL.]

Devamı >>

RİCHEPİN (Jean)

RİCHEPİN (Jean) hakkında diğer dizin sayfaları >>RİCHEPİN (Jean)

Özet:

RİCHEPİN (Jean), fransız yazarı (Medea. Cezayir 1849 -Paris 1926).

Devamı >>

REZENDE (Garci de)

REZENDE (Garci de) hakkında diğer dizin sayfaları >>REZENDE (Garci de)

Özet:

REZENDE (Garci de), portekizli yazar (Evora 1498-01. 1536).

Devamı >>

REŞİD EFENDİ Ayıntaplı

REŞİD EFENDİ Ayıntaplı hakkında diğer dizin sayfaları >>REŞİD EFENDİ Ayıntaplı

Özet:

REŞİD EFENDİ Ayıntaplı, türk şairi (öl. 1834). Anteplidir.

Devamı >>

REŞHA

REŞHA hakkında diğer dizin sayfaları >>REŞHA

Özet:

REŞHA i. (ar. reşha). Esk. Sızıntı. || Reşha-feşan (veya reşha-paş), damla saçan: Ey şiir-i terim eskim ile hem-cereyan ol // Sinemdeki nirah-ı gama reşha-feşan ol (Mual­lim Naci). || Reşha-riz, damla döken. || Reşha-yab, sızıntı yapan: Tef-i Hayat -bahş-i âfitaba karşı bî-sebat // Erir, akar, onunla resha-yab-ı feyz olur türab (Tev­fik Fikret).

Devamı >>

REİNA (Manuel)

REİNA (Manuel) hakkında diğer dizin sayfaları >>REİNA (Manuel)

Özet:

REİNA (Manuel), ispanyol şairi (Puente Genil 1855 – ay.y. 1906). Andantes y Alegros (Serseri ve Şen) [1877] ve Cromos y Acuarelas (Renkler ve Suluboyalar) [1878] adlı
ilk şiir kitaplarında Nunez de Arce’nin etkisi görülür.
Sonra, fransız Parnasse şair­lerinin etkisi altında şiirlerinde plastiğe ve müziğe önem verdi.

Devamı >>

RECALDE (Facundo)

RECALDE (Facundo) hakkında diğer dizin sayfaları >>RECALDE (Facundo)

Özet:

RECALDE (Facundo), paraguaylı yazar (doğ. 1896). FARE takma adiyle tenkit ve yergiler yazdı. Kişileri ve kurumları hedef alan bu yazıları yüzünden sınır dışı edildi (1937-1947).

Devamı >>

RECAİZADE MAHMUD EKREM

RECAİZADE MAHMUD EKREM hakkında diğer dizin sayfaları >>RECAİZADE MAHMUD EKREM

Özet:

RECAİZADE MAHMUD EKREM, türk şairi ve yazarı (İstanbul 1847-ay.y. 1914).

Devamı >>

RAVİ

RAVİ hakkında diğer dizin sayfaları >>RAVİ

Özet:

RAVİ sıf. ve i. (ar. rivayet’ten râvt). Esk. Rivayet eden, anlatan, şiir, hikâye v.b. nak­leden (kimse): Mezarına nur indiğini gören raviler bunu gezdikleri her yerde söyleyip yaymışlardır (N. Araz). || Ravi-i kıssa, hi­kâye anlatan.

Devamı >>

RAGINI

RAGINI hakkında diğer dizin sayfaları >>RAGINI

Özet:

RAGINI i. (sanskritçe k.). Hem bir melodi tarzına (raga), hem de bir şiir temasına (râsaraca) uygun düşen resim teması. (Bu re­simleme tarzı özellikle racput resmi ve
pahari grubu [dağlar grubu] okulları tarafın­dan benimsendi.) [L]

RAGA

RAGA hakkında diğer dizin sayfaları >>RAGA

Özet:

RAGA i. Bir şiir teması (rasaraca) üstüne bestelenmiş bir melodi makamını belirten sanskritçe kelime. (Raga’lar belirli saatlerde ve her makam için özel olarak seçilmiş çal­gılarla çalınır. Bu makamların şekil olarak da [ragini] belli bir düzenleri vardır.) [L]
RAGA. Esk. eoğ. Bk. REY.

QUİROGA (Horacio)

QUİROGA (Horacio) hakkında diğer dizin sayfaları >>QUİROGA (Horacio)

Özet:

QUİROGA (Horacio), Uruguaylı yazar, şa­ir, hikayeci ve romancı (Ciudad del Saİto 1878 – Buenos Aires 1937).

Devamı >>

QUASİMODO (Salvatore)

QUASİMODO (Salvatore) hakkında diğer dizin sayfaları >>QUASİMODO (Salvatore)

Özet:

QUASİMODO (Salvatore), italyan şairi (Siracusa 1901 – Napoli 1968). Yoksul bir aile­den geldiği için, öğrenimini çok erken terk etmek zorunda kaldı.
1921′de Roma’da, ken­di kendine Yunanca ve Latince öğrendi. Görevli olarak İtalya’da seyahat etti; so­nunda Milano’ya yerleşti. Giuseppe Verdi konservatuvarında italyan edebiyatı profesörü oldu ve Milano’nun günlük bir gaze­tesinde tiyatro tenkitleri yazdı. Anlaşılma­sı güç bir şairdir. Gerçeği efsane şekline sokan hayallerinin arkasında kederli bir karamsarlık sezilir.
Başlıca şiir kitapları: Acqua e Terre (Su ve Topraklar) [1930], Oboe Sommerso (Batmış Obua) [1932], Giorno Dopo Giorno (Günler Geçtikçe) [1946], La Vita non e Sogno (Hayat Bir Rüya Değildir) [1949], La Terra impareggiabile (Eşsiz Toprak) [1958] (1959 Nobel Edebiyat armağanı). [L]

PSALTERİUM

PSALTERİUM hakkında diğer dizin sayfaları >>PSALTERİUM

Özet:

PSALTERİUM i. (lat. psalterium; yun. psal­terion). Parmaklarla çalman ve şiirlere, mezmurlara eşlik etmeğe yarayan yaylı çal­gı. (L)

PROMETHEUS

PROMETHEUS hakkında diğer dizin sayfaları >>PROMETHEUS

Özet:

PROMETHEUS. Yun. mit. Titan, İapetos ile Klymene’nin oğlu, Atlas, Athos, Epimetheus’un kardeşi. Hesiodos, Aiskhylos ve öteki yazarlar tanrıların, özellikle Zeus’un öfkesini üstüne çekerek insanlığa nasıl hiz­met ettiğini anlatırlar. Tanrılar ateşten ya­rarlanmayı kendilerine sakladıkları için Prometheus ateşi çaldı ve içi oyuk bir bastona saklayarak insanlara getirdi. Bunun üzeri­ne tanrılar Pandora’yı insanlara gönderdi ve Prometheus Kafkas dağının tepesinde zincire vuruldu: bir kartal sürekli olarak, onun geceleri yeniden oluşan karaciğerini kemiriyordu. Herakles kartalı öldürerek iş­kenceye son verdi. Bu efsane birçok deği­şik yoruma konu oldu. Prometheus ayrıca, insanlara medeniyeti getirecek bütün bilgi­leri de öğretmişti: ev yapma, hayvanları ev­cilleştirme, madenleri işleme, yazı, tıp, kâ­hinlik v.b. Hattâ, kili yoğurarak insanı yarattığı ve bir parça kutsal ateşle canlan­dırdığı da söyleniyordu. Küçük zanaatçı­ların koruyucusu olan Prometheus’un Attike’de ünü çok yaygındı.
— İkonogr. Prometheus efsanesi antik sa­natta çok işlenmiştir: resimli vazolar, oy­malı taşlar, kabartmalar; heykeltıraşlıkta Capitolino müzesinin bir taş mezarı, Na­poli’deki başka bir taş mezar, helenistik bir heykel (Terme müzesi) Vatikan’da bir alçak kabartma sayılabilir.
— Ed. tar. Prometheus masalının görüldü­ğü en eski eserler, Hesiodos’un şiirleri olan Theogonia ve Ezga Kai Hemerai’du. (tşler ve Günler). Prometheus burada hile yoluyle, Zeus’a kafa tutacak gücü kaza­nır ve insanlığa iyilik eder, fakat Zeus so­nunda onu cezalandırır. Aiskhylos’un Zincire Vurulmuş Prometheus’u (Prometheus Desmotes) tanrılar tanrısı Zeus’un nankör­lüğüne kurban olur ve uğradığı haksızlığı protesto eder. Tanrıya isyan eden bu Pro­metheus sembolü daha sonra romantik edebiyatta işlendi: A. W. Schlegel’in Pro­metheus şiiri (1797) Prometheus’u «insan»a büyük bir inançla bağlı bir kahraman ha­line sokar; aynı anlayış Byron’un Prometheus’unda. (1816) ve Shelley’in Kurtulmuş Prometheus’unda de görülür. Andre Gide, Zincire Kötü Vurulmuş Prometheus’ta, kah­ramanına başka bir sembolik anlam verir: Prometheus’un karaciğerini kemiren kartal ihtirasların, insanın zararına beslenen istek­lerin ve duyguların sembolüdür. Promet­heus, kartalını yiyerek dengeyi yeniden bu­lacaktır. (L)

Devamı >>

PRODROMOS (Theodoros)

PRODROMOS (Theodoros) hakkında diğer dizin sayfaları >>PRODROMOS (Theodoros)

Özet:

PRODROMOS (Theodoros), bizanslı yazar (İstanbul 1115-1166). Çeşitli manastırlarda oldukça yoksul bir hayat sürdü. Bu sebep­ten kendisine Prokhoprodromos (Yoksul Prodromos), eserlerinin tümüne de Prokhoprodromika denildi. Manzum bir roman (Ta Kata Rodanthen kai Dosiklea [Rodanthe ve Dosiklea]), Katomyomakhia (Fare­lerle Kedinin Savaşı) gibi bürlesk şiirler ve konusunu günlük hayattan alan birçok şiir yazdı. Yazılarının en ilgi çekicisi ioannes II Komnenos (1118-1143) ve Manuel I Komnenos (1143-1180) için Halk Yunancasıyle ve zengin bir hayal gücüyle yazdığı şiirlerdir. (L)

Prisoner of Chillon (Chillon Mahpusu)

Prisoner of Chillon (Chillon Mahpusu) hakkında diğer dizin sayfaları >>Prisoner of Chillon (Chillon Mahpusu)

Özet:

Prisoner of Chillon (Chillon Mahpusu), Byron’ın şiiri (1816). Kahramanı, bir zamanlar Savoia dükünün emriyle Chillon şa­tosuna kapatılan Bonivard’dır. Şair ona, babasıyle iki erkek kardeşinin işkenceyle öl­mesi gibi, gerçekte başından geçmeyen serü­venler anlattırarak, hayal ürünü bir kişilik kazandırdı. Fakat Byron bu unsurlardan do­kunaklı bir şiir ortaya çıkarmayı başarır. Delacroix’nın, Chillon Mahpusu’nu canlan­dıran bir tablosu vardır. (L)

PRİAPEİUM

PRİAPEİUM hakkında diğer dizin sayfaları >>PRİAPEİUM

Özet:

PRİAPEİUM i. (lat. k.). Lat. ed. Priapus’un bir heykeli üzerindeki yazılar. || Priapus onuruna yazılmış şarkı. || Latin edebiyatında açık saçık bir şiir türü.
— Priapeia çoğl. i. Priapus onuruna dü­zenlenen şenlikler.
— ANSiKL. Lat. ed. Başlangıçta, priapeium’lar Priapus onuruna yazılmış şarkılar­dı. Bu adı taşıyan açık saçık şiirlerden, çeşitli ritimlerde yazılmış ve değişik yazar­lara ait seksen şiiri kapsayan bir derleme kalmıştır. Vergilius, Catullus, Tibullus v.b.ye mal edilen şiir derlemelerinde de priapeium’lara. rastlanır. (L)

Prelüdler

Prelüdler hakkında diğer dizin sayfaları >>Prelüdler

Özet:

Prelüdler, Liszt’in senfonik şiiri. 1848′de bestelendi, 1850′de gözden geçirildi. İlk de­fa 1854′te Weimar’da çalındı. Liszt, Joseph Autran’ın «Hayatımız, ilk ve kutlu notasını ölümün çaldığı, o bilinmez şarkı için, bir preiüdler dizisinden başka bir şey midir?» şeklindeki düşüncesinden ilham alarak mey­dana getirdiği bu eserinde, Berlioz’un prog­ramlı müzik sistemini izledi ve geniş çeşit­lemelerle, şairin dile getirdiği, aşk, yanıl­samalar, tabiatın tesellisi, zaferin çağrısı gibi duyguları müziğe uyguladı. (L)

Preciosite

Preciosite hakkında diğer dizin sayfaları >>Preciosite

Özet:

Preciosite, XVII. yy .ın ilk yarısında Fran­sa’da bazı kibar çevrelerde, duyguların di­le getirilişinde ve edebî anlatımda kendini gösteren aşırı incelik hevesi.
Kelimenin tam anlamıyle preciosite, Fran­sa’da 1650′den sonra, edebî bir akım ol­maktan çok, feminist hareketin bir özlemi olarak ortaya çıktı. Evlilik hayatında kadı­nın baskı altında tutulmasına karşı çıkan preciosite, toplumsal kısıtlamalardan ba­ğımsız, son derece güçlü ve ideal bir aşk anlayışını geliştirdi. Bu anlayış aşırı bir duygu inceliğinin ve kibarlar âleminde ka­dının hâkimiyetinin onaylanışı olarak kabul ediliyordu. Aynı incelik çabası, çeşitli sa­lonlarda, nezaket kuralları ve konuşma tar­zında da kendini gösterdi. Kişisel orijinal­lik, kelimeleri bu anlayışa uygun anlamlar vererek kullanmak, ince istiareler yapmak gibi önceleri hiç de gülünç olmayan bir tarz haline geldi. Zaten precieuses kelime­si de, ilk olarak 1653′te, kibar edebi­yatına, romanesk tarza ve aşk şiirlerine karşı çıkan kimseler tarafından, evlerinde edebiyatçıların katıldığı toplantılar düzen­leyen kadınlar ve Özellikle de Mile de Scudery için kullanılmıştır.
Urfe” ile Rambouillet konağı şairleri Voituıe, Maileville, Godeau’nun eserlerinden kaynak alan preciosite’ edebiyatı, bu kimselerin eserlerinde, italyan concetti’lerindeki sıkıcılığın, ispan­yol Gongora’cılığının ve ingiliz eupheus’çuluğunun izlerini taşıyordu. Başlıca temsilci­leri de, Benserade, Segrais, Sarasin, Pellisson, Menage, Gomberville, La Calprenede ve özellikle de Mile de Scudery’ydi (Le Grand Cyrus, 1650; Clelie, 1654-1660). Pre­ciosite edebiyatı çok zaman, aşırı incelik, yapmacıklı bir biçimde derinleştirilmiş bir havaîlik ve anlaşılmazlığa kadar varan bir anlatım özentisine düştü. Bütün bu özellik­lerine rağmen, âşıkane duyguların açıklanmasındaki özenli ve ayrıntılı açıklamalarıyle başarılı da oldu. «Precieux»lerden ve «preciosite»den 1660′a kadar söz edilmiştir. Bundan sonraki tarihlerde terim çok daha az kullanıldı. Ama preciosite’ye has dav­ranışlar ortadan kalkmadı, öyle ki, yüzyıl sonundaki kibar çevreleri, 1655-1660 sıra­sının kibar çevrelerinden pek de farklı ol­madı. Preciosite denince her şeyden önce bu aşırı incelik ve yapmacık dolu üslûp akla geldiği için, bazı modern yazarların (E. Rostand, J. Giraudoux) preciositesinden de söz edilebilir. (L)

PRİNCİPE (Miguel Augustin)

PRİNCİPE (Miguel Augustin) hakkında diğer dizin sayfaları >>PRİNCİPE (Miguel Augustin)

Özet:

PRİNCİPE (Miguel Augustin), ispanyol ya­zan (Caspe 1817-Madrid 1863). Zaragoza üniversitesinde edebiyat profesörlüğü yaptı. Sonra Madrid’e gitti, baroya girdi, Millî kütüphane müdürü oldu. Komediler (Periquillo Entre Ellas [Kendi Aralarında Tatlı Erikler], 1844), tarihî dramlar, şiirler, hi­kâyeler, La Casa de Pero Hernandez (Pero Hernandez’in Evi) [1848] adlı bitmemiş bir roman, siyasî hicivler (Tirios y Troyanos [Hizipler], 1845) ve Diccionario Poetico (1852) adlı bir şiir lügati yazdı. (L)

PRADOS (Emilio)

PRADOS (Emilio) hakkında diğer dizin sayfaları >>PRADOS (Emilio)

Özet:

PRADOS (Emilio), ispanyol şairi (Mala­ğa 1899 – Mexico 1962). Freiburg üniver­sitesinde okudu (1921), sonra bazen Mad­rid öğrenci yurdunda, bazen de Malaga’da kaldı. Burada Sur matbaasını kurdu, M. Altolaguirre ile birlikte yönettiği Litoral dergisini yayımladı (1926-1929). 27′ler grubuna bağlı olduğunu gösteren ilk eser­leri şunlardır: Tiempo (Zaman) [1925]; Canciones del Farero (1926); Vuelta (Dö­nüş) [1927]. Siyasî şiir denemeleri de yaz­dı. Resim ve plastik sanat kollarında da «kolaj»larıyle (yapıştırma) tanındı, ispan­yol savaşından ilham alarak Llanto Subterraneo (Yeraltından Akan Gözyaşı Pına­rı) [1936]; Llanto de Sangre (Kanlı Göz­yaşı Pınarı) [1937] adlı eserleri yayımladı. Bu yıllarda, Hora de Espana adlı cum­huriyetçi dergiye katıldı. Romancero Ge­neral de la Guerra de Espana (İspanya Sa­vaşı Genel Şiir Antolojisi) [1937] adlı kita­bın hazırlanmasında Rodriguez Monino ile birlikte çalıştı. 1939′dan sonra gittiği Mexico’da birçok eser daha yayımladı: Memoria del Olvido (Unutmanın Hatırası) [1940]; Minima Muerte (Minik Ölüm) [1942]; Jar-din Cerrado (Kapalı Bahçe) [1946]; Dormido en la Yerba (Otlar Arasında Uyur­ken) [1953]; Circuncision Del Sueno (Bö­lünen Uyku) [1957]; Rio Natural (Tabiî Irmak) [1957]; La Piedra Escrita (Yazılı Taş) [1961]; La Sombra Abierta (Açık Göl­ge) [1961]; Signos del Ser (Susuzluk Be­lirtileri) [1962] ve Transparençia (Saydam­lık) [1962]. Eserinin büyük bir bölümü he­nüz yayımlanmamıştır. Yalnız 1923′ten 1954′e kadar yazmış olduğu şiirleri Antologia adlı bir eserde toplandı. (M)

şiir hakkında yerli ve yabancı kaynaklardan derlenerek 08 Haziran 2009 Tarihi ve Saat 14:39 de kayıtlara girmiş bu içerik dökümanı PRADOS (Emilio) hakkında bilgi içermektedir ve şiir ile ilgili olduğu düşünülerek etiketlenmiştir.
Etiketler:bahçe, Freiburg, Göz pınarı, İspanya, ispanyol, ispanyol şairi, öğrenci, PRADOS, resim, şair, şiir, yeraltında akan

PRADOS (Emilio) hakkındaki tüm sayfalar için tıklayınız: PRADOS (Emilio) hakkında >>

Kategori Bilgi, Kültür Sanat | Yorum yap

PRADO (Pedro)

PRADO (Pedro) hakkında diğer dizin sayfaları >>PRADO (Pedro)

Özet:

PRADO (Pedro), şilili yazar (Santiago, 1886 – öl. 1952). Revista Moderna dergisiyle birlikte Los Diez (Onlar) grubunu kurdu (1915). Şair olarak Flores de Cardo
(Di­kenli Çiçek) [1908] adlı kitabiyle ün ka­zandı. Daha sonra El llamado del Mundo (Dünyanın Çağırdığı) [1913], La Casa Abandonada (Boş Ev) [1912], Los Pajaros Errantes
(Göçmen Kuşlar) [1915], Androvar (1925), Camino de las Oras (Saatlerin Yolu) [1934], Otono en las Dunas (Ku­mullarda Güz) [1940], Esta Bella Ciudad Envenenada (Zehirlenen Bu Güzel Şehir) [1945] ve No Mas que una Rosa (Sadece Bir Gül) [1946] adlı eserleri yayımladı. Bu şiir kitaplarından sonra güçlü bir şiir hava­sının hâkim olduğu romanlar da yazdı: La Reina de Rapa Nui (Rapa Nui Kraliçesi) [1914]; Un Juez Rural (Bir Köy Hâkimi) [1924]; Alsino (1920);
Karez-I-Roshan (1923, meksikalı Antonio Costra Lael ile birlikte). [M]

şiir hakkında yerli ve yabancı kaynaklardan derlenerek 08 Haziran 2009 Tarihi ve Saat 14:34 de kayıtlara girmiş bu içerik dökümanı PRADO (Pedro) hakkında bilgi içermektedir ve şiir ile ilgili olduğu düşünülerek etiketlenmiştir.
Etiketler:kitap, Kraliçe, kuşlar, meksika, meksikalı yazar, PRADO, şiir, şilili yazar, yazar

PRADO (Pedro) hakkındaki tüm sayfalar için tıklayınız: PRADO (Pedro) hakkında >>

Kategori Bilgi | Yorum yap

PİRANESİ (Giovan Battista)

PİRANESİ (Giovan Battista) hakkında diğer dizin sayfaları >>PİRANESİ (Giovan Battista)

Özet:

PİRANESİ (Giovan Battista), italyan gravürcüsü ve mimarı (Mogliano di Mestre 1720-Roma 1778). Dayısı mühendis Lucehesi’nin yanında yetişti, sonra Roma’ya gitti (1740), Giuseppe Vasi’den ofort tek­niğini öğrendi. 1743′te Venedik’e dönün­ce, ofortla çalışmağa başladı ve yaptığı eserlerle bu alanda en büyük ustalar ara­sında yer aldı.
Büyük boy 2 000′den fazla eserinin yalnız 1 000′e yakını imzasını taşır. 1745′te Roma’ya yerleşen sanatçı, 1745 ile 1764 arasında Hapishaneler ve Eski Roma Manzaraları adlı ünlü gravür dizilerini yaptı. Mimar olarak, Roma’da barok üs­lûptaki Santa Maria del Priorato’nun ona­rımına katıldı (1764-1765). Dekoratif de­ğer taşıyan gravürlerinin, 1768′den itiba­ren, yeni-klasik zevkin bütün Avrupa’da yayılmasında büyük rolü oldu. Daha son­raları, eskiz defterlerinde Mısır sanatından ilham aldı. Bu eskizler, sonradan ampir üslûbunun temeli oldu. 1778′de Paestum Manzaralarım yaptı. Başlangıçta kullan­dığı açık renklere zamanla kattığı belirli ve keskin siyah renkler, çok etkileyici bir karşıtlık meydana getirdi. Çizdiği manzaralardaki şiir havası, hayal gücü kadar ar­keolojiden de ilham alır. Piranesi, eserle­rinin bir kenarda saklanmasını değil, du­varlara asılmasını öngörürdü. Fransız Ro­mantik çağında, Piranesi’nin harabe man­zaraları çok beğenilirdi. Fakat sonraları sanatçı yavaş yavaş unutuldu, ancak XX. yy. başlarında yeniden hatırlandı. Eserleri­nin katalogu 1918′de yayımlandı. Piranesi’­nin, çalışmalarında kendisine yardım eden üç çocuğu vardı: lAURA (Roma 1755-Paris? 1785), FRANCESCO (Roma 1758 – Paris 1810), PiETRO (?). Çocuklarının üçü de Fran­sa’ya yerleşti (1799). Güzel Sanatlar Yük­sek Okulu kütüphanesinde, Piranesi’nin de­senleri vardır. Fransa’da Cabinet des Estampes arşivinde albümlerinden bir kolek­siyon bulunur. Roma Kalkografi arşivinde ise çok sayıda bakır levhası vardır. Ayrıca, bunların XVIII. yy.da yapılan baskıları değerli sayılır. (L)

şiir hakkında yerli ve yabancı kaynaklardan derlenerek 07 Haziran 2009 Tarihi ve Saat 12:00 de kayıtlara girmiş bu içerik dökümanı PİRANESİ (Giovan Battista) hakkında bilgi içermektedir ve şiir ile ilgili olduğu düşünülerek etiketlenmiştir.
Etiketler:Albüm, Bakır, Dekoratif sanatlar, el sanatları, Francesco, gravürcü, Güzel Sanatlar, hapishane, italyan, italyan gravürcüsü, italyan mimarı, kütüphane, manzara, Mimar, mimari okulu, mühendis, PHANES, PİRANESİ, şiir, Venedik

PİRANESİ (Giovan Battista) hakkındaki tüm sayfalar için tıklayınız: PİRANESİ (Giovan Battista) hakkında >>

Kategori Bilgi, Fransa, Kültür Sanat | Yorum yap

POSOFLU MÜDAMİ

POSOFLU MÜDAMİ hakkında diğer dizin sayfaları >>POSOFLU MÜDAMİ

Özet:

POSOFLU MÜDAMİ (Sabit ataman, — denir), Müdâmi Baba diye de anılır, türk saz şairi (Posof 1918-ay.y. 1968). Ardahan Yatılı ilkokulunu bitirdi. Babası, Kahraman’dan din dersleri aldı, köylerde imam­lık yaptı. Doğu illerinde kışın kasaba ve şehir kahvelerinde, köy odalarında, düğün ve derneklerde saz çalar, şiirler söylerdi. Şiirlerinde yurt ve millet sevgisi geniş yer tutar. 1966′da Konya’da yapılan Âşıklar bayramında birincilik kazandı. (M)

şiir hakkında yerli ve yabancı kaynaklardan derlenerek 06 Haziran 2009 Tarihi ve Saat 12:58 de kayıtlara girmiş bu içerik dökümanı POSOFLU MÜDAMİ hakkında bilgi içermektedir ve şiir ile ilgili olduğu düşünülerek etiketlenmiştir.
Etiketler:Ardahan, bayram, kahve, Konya, POSOFLU MÜDAMİ, şair, saz şairi, şiir, yurt sevgisi

POSOFLU MÜDAMİ hakkındaki tüm sayfalar için tıklayınız: POSOFLU MÜDAMİ hakkında >>

Kategori Bilgi | Yorum yap

Porto Riko Edebiyat

Porto Riko Edebiyat hakkında diğer dizin sayfaları >>Porto Riko Edebiyat

Özet:

Porto Riko Edebiyat
Ada, ispanyol dil ve medeniyetine bağlı kalmıştır.
• Şiir. Porto Riko’da doğmuş en eski şair Ayerre Santa Maria’dır (1630-1708); bu şair, Mexico’da Tridentin Rahip okulu rektör­lüğünü yaptı. 1843′te adada şair sayısı bir antoloji yayımlanacak kadar çoktu. XIX. yy.ın ikinci yarısında ve XX. yy.da Porto Riko’nun en önemli şairleri şunlardır: ada­sını tutkuyle dile getiren Jose Gautier Benitez
(1851 – 1880), Ruben Dario ve Jose Santos Chocano’nun dostu olan ve Mare Nostrum gibi manzumelerinde gerçekten destansı bir hava yaratan Luis Llorens Torres (1878-1944); Antiller’deki zencilerin acık­lı trajedisini işleyen Luis Pales (doğ. 1897); özellikle kısa şiirleriyle başarı kazanan Ribera Chevremont (doğ. 1896). Nihayet genç şiir nesli ülke şiirinin giderek gelişmesinde önemli rol oynadı; lirizm dolu soyutlama­lar yapan Julia de Burgos bu nesildendir. Modernist devreden sonra porto riko şiiri çeşitli okulların oluşmasıyle yenilendi: Luis Hernandez Aquino (doğ. 1907) ispanyol şii­ri etkisinde kalıyorsa da, Francisco Marique Cabrera
(doğ. 1908) ve Juan Antonio Corretjer (doğ. 1908) daha çok doğdukları ülkeye bağlı kaldılar. Carmelina Vizcarrondo (doğ. 1906) ve Carmen Alicia Cadilla (doğ. 1908) ile entimist olan şiir, Francisco Matos Paoli (doğ. 1915) ile ten ile ruhu yüceltmeğe çalışır ve insan meselelerinin ortaya konuşunu Felix Franco Oppenheimer (doğ. 1912), Francisco Lluch Mora (doğ. 1925) ve Jorge Luis Morales’in (doğ. 1930) biçim kaygılarıyla birleştirmek ister.

Devamı >>

şiir hakkında yerli ve yabancı kaynaklardan derlenerek 06 Haziran 2009 Tarihi ve Saat 11:06 de kayıtlara girmiş bu içerik dökümanı Porto Riko Edebiyat hakkında bilgi içermektedir ve şiir ile ilgili olduğu düşünülerek etiketlenmiştir.
Etiketler:Alfa ısını, Antiller, Aquino, Birleştirme, destan, Dişi alfa, edebiyat, hayat, Hürriyet, İkinci nesil, insan, ispanyol, ispanyol tiyatro yazarı, ispanyol trajedi yazarı, ispanyol yazarı, kadın romancı, manzum eseri, manzum romanı, Martin, PORTO RİKO, Porto Riko Edebiyat, rahip, romancı, San Francisco, şiir, SOYUT, soyut ruh, tiyatro, yazar

Porto Riko Edebiyat hakkındaki tüm sayfalar için tıklayınız: Porto Riko Edebiyat hakkında >>

Kategori Bilgi | Yorum yap

PORTA (Carlo)

PORTA (Carlo) hakkında diğer dizin sayfaları >>PORTA (Carlo)

Özet:

PORTA (Carlo), italyan yazarı (Milano 1776-ay.y. 1821). Milano lehçesinde şiirler yazdı: Giovannin Bongee (1812, 1813-1814). Klasikler ile romantikler arasındaki mücadelede, romantikleri destekleyen birçok sone yayımladı. (L)

şiir hakkında yerli ve yabancı kaynaklardan derlenerek 05 Haziran 2009 Tarihi ve Saat 14:00 de kayıtlara girmiş bu içerik dökümanı PORTA (Carlo) hakkında bilgi içermektedir ve şiir ile ilgili olduğu düşünülerek etiketlenmiştir.
Etiketler:Giovanni, italya lehçesi, italyan, italyan yazar, Lehçe, Milano, PORTA, romantik, şiir, yazar

PORTA (Carlo) hakkındaki tüm sayfalar için tıklayınız: PORTA (Carlo) hakkında >>

Kategori Bilgi | Yorum yap

PORCHE (François)

PORCHE (François) hakkında diğer dizin sayfaları >>PORCHE (François)

Özet:

PORCHE (François), fransız yazarı (Cognac 1877 – Vichy 1944). Birinci Dünya sa­vaşından ilham alarak yazdığı bir dizi şiiri Les Commandements du Destin (Kaderin Cilvesi) [1921] adı altında yayımladı. Ge­rek komedi, gerek dramlarını genel olarak serbest vezinle yazdı: La Vierge au Grand Coeur (İyi Kalpli Bakire) [1925]; La Race Errante (Serseri Irk) [1932]; Un Roi, Deux Dames et Un Valet (Bir Papaz, îki Dam ve Bir Vale) [1934]. Ayrıca edebiyat tari­hiyle ilgili eserler yayımladı; Peguy et les Cahiers (Peguy ve Defterler) [1914]; Paul Valery et la Poesie Pure (Paul Valery ve Arı Şiir) [1927]; Verlaine tel Qu’il Fut (Gerçek Kişiliğiyle Verlaine) [1933]; Portrait Psychologique de Tolsto’i (Tolstoy’un Psikolojik Portresi) [1935] ve 1945′te ya­yımlanan Baudelaire. (L)

şiir hakkında yerli ve yabancı kaynaklardan derlenerek 05 Haziran 2009 Tarihi ve Saat 10:43 de kayıtlara girmiş bu içerik dökümanı PORCHE (François) hakkında bilgi içermektedir ve şiir ile ilgili olduğu düşünülerek etiketlenmiştir.
Etiketler:edebiyat, fransız yazar, komedi, papaz, Paul Verlaine, PORCHE, Psikoloji, şiir, yazar

PORCHE (François) hakkındaki tüm sayfalar için tıklayınız: PORCHE (François) hakkında >>

Kategori Bilgi | Yorum yap

PORCHAT (Jean-Jacques)

PORCHAT (Jean-Jacques) hakkında diğer dizin sayfaları >>PORCHAT (Jean-Jacques)

Özet:

PORCHAT (Jean-Jacques), fransızca ya­zan isivçreli yazar (Rolle, Vaud kantonu 1800 – Lozan 1864). Recueil de Fables (Masal Derlemesi) [1826], Poesies Vaudoises (Vaud Şiirleri) [1832], Glanures d’Esope (Aisopos’tan Derlemeler) [1837], Fables et Faraboles (Masallar ve Meseller) [1854] adlı şiir kitaplarından başka, gençler için çeşitli eserler yayımladı ve Goethe’nin bü­tün eserlerini Fransızcaya tercüme etti (1860-1863). [L]

şiir hakkında yerli ve yabancı kaynaklardan derlenerek 05 Haziran 2009 Tarihi ve Saat 10:41 de kayıtlara girmiş bu içerik dökümanı PORCHAT (Jean-Jacques) hakkında bilgi içermektedir ve şiir ile ilgili olduğu düşünülerek etiketlenmiştir.
Etiketler:Fransızca, kitap, Lozan, masal, PORCHAT, şiir, tercüme, yazar

PORCHAT (Jean-Jacques) hakkındaki tüm sayfalar için tıklayınız: PORCHAT (Jean-Jacques) hakkında >>

Kategori Bilgi | Yorum yap

PORADECİ

PORADECİ hakkında diğer dizin sayfaları >>PORADECİ

Özet:

PORADECİ (Lazer Gusho PORADECİ, Las-gush — denir), arnavut şairi (Pogradec 1899). Felsefî şiir kitapları yazdı: Vallja i Yjve (Yıldızların Dansı); Ylli i Zemres (Kalbin Yıldızı). [L]

şiir hakkında yerli ve yabancı kaynaklardan derlenerek 05 Haziran 2009 Tarihi ve Saat 10:29 de kayıtlara girmiş bu içerik dökümanı PORADECİ hakkında bilgi içermektedir ve şiir ile ilgili olduğu düşünülerek etiketlenmiştir.
Etiketler:arnavut, dans, kitap, PORADECİ, şair, şiir, Yıldız

PORADECİ hakkındaki tüm sayfalar için tıklayınız: PORADECİ hakkında >>

Kategori Bilgi | Yorum yap

POPÜLİZM

POPÜLİZM hakkında diğer dizin sayfaları >>POPÜLİZM

Özet:

POPÜLİZM i. (fr. populisme’den). Ed. Fransa’da, halkın duyuş ve davranış tarzı­nı dile getirmeyi amaç edinmiş yazarlarca (halkçı’lar), 1929-1930 yıllarında kurulan edebî okul.
— ANSiKL. Popülizm’in kurucuları Leon Lemonnier ile Andre” Therive’dir. 29 Ağus­tos 1929 tarihli l’(Euvre dergisinde yayım­lanan bildiriye göre, ilkin yalnız roman içİn düşünülen popülizm, burjuva ve salon psikolojisine, işsiz bir topluma mensup aydınların özentili tutumuna karşı çıkmak ve bilinçli bir şekilde, halktan insanlar sa­fında yer almak iddiasındaydı.
Akım, hor görülen işlerle meşgul sosyal sı­nıfları bütün özellikleriyle yansıtmağa ça­lışırken, natüralizmin dile getirmekten hoş­landığı kabalık ve bayağılıklardan sakınma­ğa da itina etti. Gerçeği değiştirecek bir yüceleştirme gayretine kapılmadıysa da, halkta en iyi ne varsa onu bulup ortaya çıkarmak için gayret harcadı. Ahlâkî, sosyal, siyasi alanlarda herhangi bir angajmana girmekten ayrıca sakındı. Tabiî ve sade bir dil ve üslûbu benimseyen popülizm’in, Antonine Coullet-Tessier tarafından kurulan roman ve şiir ödülleri, buna eklenen resim («Salon Annuel») ve sinema ödülleri vardı. Bu ödülleri kazananlar arasında Eugene Dabit, Jean-Paul Sartre, Armand Lanoux, Roger Michael sayılabilir. Popülizm oku­lunun karşısında, halkla daha yakın ilgi kurmak iddiasında olan Henri Poulaille’ın «proleter» okulu yer alır. (L)

şiir hakkında yerli ve yabancı kaynaklardan derlenerek 05 Haziran 2009 Tarihi ve Saat 10:24 de kayıtlara girmiş bu içerik dökümanı POPÜLİZM hakkında bilgi içermektedir ve şiir ile ilgili olduğu düşünülerek etiketlenmiştir.
Etiketler:Af çıkmak, ahlâk tutumu, Aydın, balık, burjuva, insan, kabalık, Natüralizm, ortaya çıkmak, POPÜLİZM, Psikoloji, resim, şiir, sinema, siyasi, sosyal, Toplum, yazar

POPÜLİZM hakkındaki tüm sayfalar için tıklayınız: POPÜLİZM hakkında >>

Kategori Bilgi, Fransa | Yorum yap

Sonraki sayfa »

Özel Arama

123»