Özel Arama

Fransız akademisi

Fransız akademisi hakkında diğer dizin sayfaları >>Fransız akademisi

Özet:

Fransız akademisi (Academie Française), Fransa’da devlet tarafından tanınmış ve bir yönetmeliğe bağlanmış ilim adamları ve edebiyatçılar topluluklarının en eskisi olan Fransız akademisi, esasında Richelieu’nün eseridir.

Devamı >>

ADDAMS (Jane)

ADDAMS (Jane) hakkında diğer dizin sayfaları >>ADDAMS (Jane)

Özet:

ADDAMS (Jane), amerikalı kadın sosyolog (illinois’te Cedar City 1860-Chicago 1935). 1889′da Chicago’da Hull House isminde bir sosyal müessese kurdu. 1915′te Milletlerarası Barış ve Hürriyeti seven Kadınlar derneği­ne başkan seçildi ve 1931′de Nobel barış armağanını kazandı, (L)

RÜMELİN (Gustav)

RÜMELİN (Gustav) hakkında diğer dizin sayfaları >>RÜMELİN (Gustav)

Özet:

RÜMELİN (Gustav), alman siyaset ada­mı ve sosyologu (Ravensburg 1815-Tübingen 1888). Frankfurt Millî meclisi (1848-1849) ve Landtag üyesi (1852), Württemberg kültür bakanı oldu.

Devamı >>

RUSSELL

RUSSELL hakkında diğer dizin sayfaları >>RUSSELL

Özet:

RUSSELL (George, William, A. E. takma adiyle tanınır), irlandalı yazar, ressam ve sosyolog (Lurgan, Armagh kontluğu 1867 -Bournemouth 1935).

Devamı >>

RUSSELL (Bertrand, üçüncü — kontu)

RUSSELL (Bertrand, üçüncü — kontu) hakkında diğer dizin sayfaları >>RUSSELL (Bertrand, üçüncü — kontu)

Özet:

RUSSELL (Bertrand, üçüncü — kontu), in­giliz matematikçisi, filozofu ve sosyologu (Trelleck, Galler 1872-Penrhydeudraeth, Galler 1970). 1908′de Krallık derneği üyesi, Trinity College’ta (Cambridge) öğretim görev­lisi oldu, barışçı görüşleri yüzünden göre­vinden çekilmek zorunda kaldı (1916).

Devamı >>

ROTHACKER (Erich)

ROTHACKER (Erich) hakkında diğer dizin sayfaları >>ROTHACKER (Erich)

Özet:

ROTHACKER (Erich), alman psikologu ve sosyologu (Pforzheim 1888).

Devamı >>

RİESMAN (David)

RİESMAN (David) hakkında diğer dizin sayfaları >>RİESMAN (David)

Özet:

RİESMAN (David), amerikalı sosyolog (Philadelphia 1909).

Devamı >>

PRENS SABAHADDİN

PRENS SABAHADDİN hakkında diğer dizin sayfaları >>PRENS SABAHADDİN

Özet:

PRENS SABAHADDİN, türk sosyologu ve siyasetçisi (İstanbul 1877 – İsviçre, Neuchâtel 1948). Damat Mahmud Celâleddin Pa­şanın oğlu. Annesi, Sultan Abdülmecid’in kızı Seniha Sultan’dır. Saray geleneğince özel öğrenim gördü. Sonra babası ve kar­deşiyle Paris’e gitti (1899). Paris’te jön türkler içinde bir grubun başına geçti. İkin­ci Meşrutiyetin ilânı (1908) üzerine Türkiye’­ye döndü. Avrupa’da bulunduğu sürede La Revue dergisindeki yazılarıyle ilgi çekti. 1906-1908 Yılları arasında Terakki adlı aylık bir dergi çıkardı. Sosyal ve siyasî düşünce­lerini Birinci İzah, İkinci İzah ve Üçüncü izah (İttihat ve Terakki ile kendi arasındaki görüş ayrılıklarını açıklar) adlan altında ya­yımladı. 31 Mart olayından bir süre sonra tutuklandı (1909); Mahmud Şevket ve Hurşid Paşaların araya girmeleri üzerine serbest bırakıldı. «Teşebbüsü şahsî ve ademi mer­keziyet» (özel teşebbüs ve merkeze bağlı olmadan yönetim) diye adlandırdığı görüş­leri yayılmağa başlayınca «Nesli Cedid kulü­bü adı verilen bir ocak kuruldu. Prens Sa­bahaddin’in düşüncesini benimseyen gençler bu ocağın çevresinde toplandılar. Zaman­la ocağın faaliyetleri siyasî bir nitelik ka­zanmağa başladı, bunun üzerine ocak ka­natıldı (1911). Prens Sabahaddin, ademi merkeziyetçi bir görüşü savunuyor, İttihat ve Terakki’ye karşı çıkıyordu. Bu tutum ve düşüncelerine rağmen Türkiye’de liberal görüşü benimseyenlerle açıkça birleşmedi, onları üstü kapalı bir şekilde tutar görün­dü. İttihat ve Terakki ile bağdaşmayan dü­şüncelerini yazılarıyle açığa vurunca gergin­lik daha da arttı. Bir ara padişaha hitaben Tembellik ve merkeziyetçilik bizi mahvedi-or diye bir yazı yazdı. Balkan savaşının çaktığı yıllarda yazdığı bu yazı ittihatçıları büsbütün öfkelendirdi. Mahmud Şevket Pa­sa suikastine adı karıştı; mahkûm edildi. Bunun üzerine Paris’e kaçtı. Birinci Dünya savaşının çıkması üzerine padişaha barış yapılmasını ileri süren mektuplar yazdı. Savaş bitince Türkiye’ye döndü (1919). Türkiye’de bulunduğu sürece sosyal ve siyasî virüslerini açıklayan yazılar yayımladı. Bir süre sonra tekrar Avrupa’ya gitti (1920). Cumhuriyetin ilânından sonra Osmanlı hanedanın Türkiye’den çıkarılması üzerine bir daha yurda dönemedi, İsviçre’de yerleşti. Prens Sabahaddin, Türkiye’de Durkheim sosyolojisine karşı, kaynağını Le Play ve Edmond Demoulins’de bulan ferdiyetçi (bireyci) sosyoloji anlayışının kurucusu ve tanıtıcısı sayılır. Ona göre bir toplumun, bir devletin temelini fertler teşkil eder. Toklumu kuran, ona varlık bütünlüğü, ya­şama gücü kazandıran fert olduğu için, sosyolojinin işe fertleri ele alarak başlaması gerekir. Ferdin varlık kurallarını, toplum içindeki yerini, görevlerini, fertler arasındaki karşılıklı davranışları, fert­lerin birbirleri karşısındaki tutumlarını, sorumluluklarını araştırmak, açıklamak sosyolojinin görevleridir. Fert, toplum için de­ğil, toplum fert içindir. Devlet, fertlerin or­tak bir başarısı olduğu için, ferde yönelme­li ye onun varlık ilkelerine göre düzenlenmelidir. . Devletin görevi ferdin mutlu­sunu sağlamaktır. Toplum ve devlet ancak fertlerle açıklanabilir; devletten ferde değil, fertten devlete varılır. Fert, devletin temel taşıdır. Devlet fertleri sağlam, yetenekli, yetişkin ve başarılı oldukları ölçüde bütün­lük ve süreklilik kazanır. Başta devlet ol­mak üzere, bütün sosyal kurumlardan önce vardır, öğretim ve eğitimin amacı ferdin yetişmesi, devletin görevi ferdin güvenliğidir. Prens Sabahaddin Durkheim’in görüşlerini benimseyen, içlerinde Ziya Gökalp’in de bulunduğu ittihatçılarla anlaşamıyordu. özellikle Paris’te bulunduğu yıllarda yazmıs olduğu mektuplarda bu görüşleri savun­du. Türkiye’nin kalkınmasını özel teşebbüsün geliştirilmesinde buluyordu. Ona göre üretimin düzenlenmesi, üretici güçlerin geliştirlmesi, bir tarım üfkesi olan Türkiye’de ırana geniş ölçüde önem verilmesi gerek­lidir. Bunların gerçekleştirilmesi de özel te­şebbüsün gelişmesine, tekelci, belli ve tek bir merkeze bağlanmama anlamına gelen ademi merkeziyetçilik anlayışının yerleştirilmesine bağlıdır.

Devamı >>

POVİNA (Alfredo)

POVİNA (Alfredo) hakkında diğer dizin sayfaları >>POVİNA (Alfredo)

Özet:

POVİNA (Alfredo), arjantinli sosyolog (Tucuman 1904). Cordoba üniversitesine pro­fesör oldu (1948). Alman düşüncesinin etki­sinde kalarak, Durkheim sosyolojisi ile Max Weber sosyolojisini uzlaştırmağa çalıştı.
Eser­leri: Caracter de la Sociologia (Sosyolojinin Karakteri) [1930]; Sociologia de la Revolucion (Devrim Sosyolojisi) [1933]; Historia de la Sociologia Latinoamericana
(Latin Amerika’da Sosyoloji Tarihi) [1941]. (M)

POSADA (Adolfo Gonzaes)

POSADA (Adolfo Gonzaes) hakkında diğer dizin sayfaları >>POSADA (Adolfo Gonzaes)

Özet:

POSADA (Adolfo Gonzaes), ispanyol hu­kukçusu ve sosyologu (Oviedo 1860 – Mad­rid 1944). Oviedo üniversitesini bitirdi. 1883′te bu üniversitenin İdare Hukuku kür­süsüne getirildi ve 1904′e kadar bu görev­de kaldı. O tarihte Madrid’e geçerek, Sos­yal Reform enstitüsünün Hukuk, Bibliyog­rafi ve Sosyal Faaliyet bölümlerini yönet­meğe başladı. 1920-1924 Arasında ise ens­titüyü yönetti.
Orada iş hukuku ihtisası yaparak, 1918 Washington ilk Milletlerarası İş kongre­sinde İspanya’yı temsil etti. 1910′da Mad­rid üniversitesi siyasî hukuk profesörü ol­du. Siyasette, reformdan yanaydı. Krallık devrinde senatör oldu.
Eserleri: Tratado de Derecho Pölilico (Siyasî Hukuk Naza­riyesi)
[2 cilt, 1892-1893]; Teoria Social y juridica del Estado (Sosyal Devlet ve Hu­kuk Devleti Nazariyesi) [1922]; La tdea Pura des Estado (Salt Devlet Fikri) [1933], (M)

PELLİZZİ (Camillo)

PELLİZZİ (Camillo) hakkında diğer dizin sayfaları >>PELLİZZİ (Camillo)

Özet:

PELLİZZİ (Camillo), italyan edebiyatçısı sosyologu (doğ. Collegno 1896). Londra üniversitesinde 1920-1939 arasında ital-ır.ca profesörüydü, 1939-1943 arasında da Messina ve Floransa üniversitelerinde genel terlet doktrini (bu öğretiye sonradan faşizm gretisî adı verildi) dersleri verdi. 1948′de Frransa Üniversitesi Sosyoloji kürsüsüne çeçti. Ayrıca italyan ve ingiliz edebiyatiyle uğraştı. Başlıca eserleri: Le Lettere 1ta-iume del Nostro Secolo (Çağdaş İtalyan E-ftci /atı) [1929]; İl Teatro İnglese (İngiliz ratrosu) [1933]; Una Rivoluzione Manca-Başansız bir Devrim) [1948]; Simbolo e etâ (Sembol ve Toplum) [1950]; La De-crazia e la Politica di Massa (Demokra-re Kitle Siyaseti) [1952]; Discussion sans _ •; landage (Pazarlıksız Tartışma) [1956]; ::al;an Sociology in Our Century (Çağdaş riyam Sosyolojisi ,[1957]. (M)

Özel Arama