Özel Arama

ARAE FLAVİAE

ARAE FLAVİAE hakkında diğer dizin sayfaları >>ARAE FLAVİAE

Özet:

ARAE FLAVİAE, Yukarı Neckar vadisin­de ordugâh; Ren ve Tuna nehirleri arasın­daki limes’ın kilit noktası. 89 Yılında Domitianus tarafından, agri decumates’ın işgalin­den sonra kurulmuştur. Bugün Ruttweil (Al­manya), [L]

Almanya Mimarlık, Resim, Gravür ve Heykeltraşlık

Almanya Mimarlık, Resim, Gravür ve Heykeltraşlık hakkında diğer dizin sayfaları >>Almanya Mimarlık, Resim, Gravür ve Heykeltraşlık

Özet:

ALMANYA

Almanya Mimarlık, Resim, Gravür ve Heykeltraşlık
• Ortaçağ. Taş binalar, planı Ottmarsheim manastırından alınan Pfalz Aachen kilise­siyle (796-814), Charlemagne devrinde başladı. Bununla beraber, İsviçredeki St. Gali ba­zilikasının planı daha çok taklit edilmiştir. Karolenj hanedanının ve sarayının teşvikiy­le el yazmaları resimlendirildi. Bu resimlerde, Eskiçağ unsurları büyük bir yer tutar (Taç Giyme, Godescalc, Adu dua kitapları). Saksonyalı, Frankonyalı, sonra da Huhenstaufenli imparatorların himayesinde büyük sayı­da roman kiliseleri yapıldı. Ren kıyısında geniş katedraller art arda yükselmeğe baş­ladı (Spİer, Mainz, Worms). Kulelerin çok­luğu, lombard galerileri, doğuda ve batıda bi­rer koro yerinin bulunması, bu katedrallerin özelliklerindendir. Köln’deki St. Maria im Kapitol, St. Aposteln ve Gross St. Martin, üç absid’e yer verilen orijinal planlara göre yapılmıştır.

Devamı >>

Avrupa’da Türkler

Avrupa’da Türkler hakkında diğer dizin sayfaları >>Avrupa’da Türkler

Özet:

Avrupa’da Türkler

Avrupa’nın doğu taraflarında görülen ilk Türkler, M.S. Birinci yüzyıl sonunda, Hunlardı. Hunların avrupa tarihinde rol oy­namağa başlaması daha sonraki devrede, IV. yüzyıldadır. Fransa ortalarına kadar ilerleyen Hunlar 375′te Gotları ve Akınlar’ı yenerek Don ırmağını geçtiler. Romalılar onlardan yardımcı kuvvet olarak faydalan­dılar. V. Yüzyılın başından itibaren Av­rupa’da dağınık yaşıyan hun kabileleri bir­leşti. Attilâ (434-453) ile Hunlar Avrupa’da kuvvetlerini daha çok hissettirdiler. Attilâ, Balkan seferi sonucu Doğu Roma’yı ha­raca bağladı (447-448). 451′de Batı Ro­ma ordularıyle Galya’da karşılaştı.

Devamı >>

Pön savaşları

Pön savaşları hakkında diğer dizin sayfaları >>Pön savaşları

Özet:

Pön savaşları, M. ö. 264 ile 146 arasında Roma ile Kanaca arasındaki savaşlara ve­rilen ad.
• Birinci Pön savaşının M.ö. 264′e kadarki menşeleri. Roma, önce Campania’daki yu­nan siteleri, sonra da Büyük Yunanistan si­teleri üstünde nüfuzunu yaydığı sırada du­rumu sarsılmış olan Kartaca (V. yy.), Ati­na’nın deniz hâkimiyetini kaybetmesi üzerine Doğu Akdeniz’in kendisine yeniden açıl­ması ve Ptolemaios’iar yönetimindeki Mısır ile iktisadî ilişki kurması (IV. yy.) sonucun­da eski dinamizmini yeniden kazanmakta idi. Himera’da uğradıkları bozgundan (480) beri Sicilya’nın batısına çekilmiş olan Kartacalılar, tahıl üretimini denetimleri altında bulundurmak amacıyle bütün adaya hâkim olmayı tasarlıyorlardı. Pyrros’un giriştiği seferin başarısızlıkla sonuçlanmasından son­ra da Osklardan olan Mamortinus’un (osk soyundan ücretli askerler) çağrısı üzerine Messina’ya yerleştiler. Mamortinus’lar şehri kısa bir süre önce ele geçirmişlerdi. Ama burada, Romalıların müttefiki Syrakusai’li Hieron’un tehdidi altındaydılar. Syrakusai’­li Hieron 269′da onları yenilgiye uğratmıştı. Kartacalıların, Messina boğazını kapatmak ve Sicilya’yı tekellerine almak tehdidinde bulunmaları Güney İtalya Yunanlılarının çı­karlarına dokunuyordu; bu durum Roma’yi da, Kartaca ile imzaladığı antlaşmalara (306 ve 279-278) rağmen, konfederasyonun sağ­lamlığını korumak amacıyle adaya müdaha­le etmek zorunda bıraktı ve Kartaca’nın tahakkümünden usanan Mamertinus’lar sa­yesinde Roma, M.ö. 264′te Messina’yr işgal etti.
• Birinci Pön savaşı (264-241). Messina’daki kolonilerini ve boğaz üstündeki kontrol haklarını kabul ettirmekten başka düşünce­leri olmayan Romalılar Syrakusai’li Hieron ile ittifak kurduktan (263) ve Agrigento’yu ele geçirdikten (262) sonra Kartacalıları tec­rit ettiler. Ama denizlere hâkim olan düş­manlarına boyun eğdirtemeyince, bütün ada­yı ele geçirmenin zorunlu olduğunu anladı­lar ve bu iş için müttefiklerine 150 gemilik ilk roma donanmasını yaptırdılar. Bu donan­ma 260′ta corvus’un (karga) sayesinde Mylae’de önemli bir deniz savaşı kazandı. Ar­dından, 256′da, Kartaca’ya Afrika’da saldı­rarak Sicilya’yı bırakmasını sağlamak ama­cıyle ikinci bir denemeye girişildi ve 256 ya­zında Eknomon’da kartaca donanmasına önemlı kayıplar verdirdikten sonra 256-255′te Afrika’ya çıkan Regulus, Clupea’yı ele ge­çirdi, Kartaca’nın nüfuzunu sarstı (Numidia’lıların ayaklanması), ama yenildi ve Xantippus’un para ile tuttuğu yunanlı asker­lere esir düştü, öte yandan, kartaca donan­masını Hermaion burnunda bozguna uğra­tan roma donanması da Camarina açıkların­da battı. Bunun üzerine Roma yeniden Si­cilya’yı ele geçirmeğe çalıştı ve 255-254′te 220 parça gemi yaptıktan sonra Panormus’u aldı. Ama 253 yılında Lucania’da Palinurum burnundaki ikinci bir deniz kazasında bu donanma da battı. Roma bundan sonra, an­cak 250 yılında yeni bir donanma ile Lilybaeum ve Drepanum’u ablukaya aldıysa da kartaca donanmasının kuşatılanlara yiyecek sağlaması ve Drepanum önünde roma gemi­lerinin bir kısmını batırması, bu teşebbüsün de başarısızlıkla sonuçlanmasına yol açtı.. Romalılar bu abluka sırasında kartaca do­nanmasının batırdığı gemilerden başka za­rarlara da uğramış ve kalan gemilerini de Camarina’da bir fırtınada kaybetmişlerdi (249). Ama Kartaca bu elverişli durumdan yararlanmayı bilemedi ve Hannon’un teşvi­kiyle, Afrika’yı fethe yönelerek Sicilya’da sadece Drepanum ile Lilybaeum’u savun­makla yetindi (Hamilkar Barkas’ın Heirkte ve Eryks dağlarındaki direnme hareketi). Bundan dolayı Roma, 243 yılında büyük bir çaba göstererek 200 parça gemi donatınca, Kartaca gafil avlanmış oldu ve Drepanum ile Lilybaeum’u savunamadığı gibi, donan­masının da Aegates adalarında bozguna uğ­ramasını önleyemedi; sonuç olarak on yılda 3 200 talent ödemek, Sicilya’yı ve Aegates adalarıyle Lipari adalarını terk etmek zorun­da kaldı (241 tarihli barış antlaşması).

Devamı >>

Özel Arama