» Venüs hakkında arşivlenen resim, video, animasyon vs. gibi kayıtlar görüntüleniyor.

ASTROLOJİ

ASTROLOJİ hakkında diğer dizin sayfaları >>ASTROLOJİ

Özet:

ASTROLOJİ i. (fr. astrologie). Yer olayları üstüne yıldızların etkisini belirtmeğe ve bu etkileri gözönünde tutarak geleceği önceden haber vermeğe dayanan müneccimlik sanatı. (Astroloji, özellikle kişilerin geleceğini, doğ­dukları sırada yıldızların bulunduğu duruma bakarak çıkarmağa çalışır): İkisi arasında kemalini bulan ve astroloji denen ilimdir ki Sark düşüncesini yoğurmuştur (Peyami Safa).

Devamı >>

Agen müzesi

Agen müzesi hakkında diğer dizin sayfaları >>Agen müzesi

Özet:

Agen müzesi, Fransa’da Agen’de, Estares ve diğer iki XVI. yy. konağında kurulmuş müze. Kolleksiyonları arasında önemli bir arkeoloji ve bir heykel (Ciodion, David J’-Angers) bölümleri İle, Sevr, Saksonya, Çin porselenleri, empresyonist resimler vardır. Mas Venüsü, Mino da Fiesole’nin bir alçak kabartması ve beş Goya tablosu müzede­ki en değerli eserlerdir, (L)

Aeneis

Aeneis hakkında diğer dizin sayfaları >>Aeneis

Özet:

Aeneis, Vergilius’un 12 bölümlük destanı. M.Ö. 29′da yazılmağa başlanan eser, şair öl­düğü zaman, yani on yıl sonra henüz bit­memişti.

Devamı >>

ADONİS

ADONİS hakkında diğer dizin sayfaları >>ADONİS

Özet:

ADONİS, Fenike tanrısı. Avlamak istedi­ği yaban domuzu tarafından öldürülen bir genç tanrı şeklinde gösterilir.

Devamı >>

ADİANTUM

ADİANTUM hakkında diğer dizin sayfaları >>ADİANTUM

Özet:

ADİANTUM i. (yun. adiantos, kuru olmayan’dan lat. k.) Venüssaçı veya baldırıkara’nın ilmî adı. Nemli ve kayalık yerlerde ye­tişen, hafif acı lezzetli, kokulu bir eğrelti. (Yapraklarının zarafetinden dolayı salon bitkisi olarak yetiştirilir.) [Bk. baldirikara]. (L)

ABBADİE (Antoine Thompson d’)

ABBADİE (Antoine Thompson d’) hakkında diğer dizin sayfaları >>ABBADİE (Antoine Thompson d’)

Özet:

ABBADİE (Antoine Thompson d’), fransız seyyahı (Dublin 1810-Paris 1897). 1837′de mıknatıslı ibrenin günlük değişmelerini ince­lemek üzere Brezilya’ya gönderildi.

Devamı >>

SAHİPKIRAN

SAHİPKIRAN hakkında diğer dizin sayfaları >>SAHİPKIRAN

Özet:

SAHİPKIRAN blş. i. (ar. şâhib ve kı­ran’ dan fars. taml. şâhib-i kıran > şahib-kırân). Başarı ve üstünlük kazanan pa­dişah. Evreni buyruğu altına alan yüce kimse.

Devamı >>

SA’DEYN

SA’DEYN hakkında diğer dizin sayfaları >>SA’DEYN

Özet:

SA’DEYN ikil i. (ar. sa^d’dan sa^deyn). Esk. Müneccimlerin «iki uğurlu» adını ver­diği Venüs (Zühre) ile Jüpiter (Müşteri) gezegenleri. || Kırân-ı sadeyn. Bk. kıran. (M)

SA’D

SA’D hakkında diğer dizin sayfaları >>SA’D

Özet:

SA’D i. (ar. sa

Devamı >>

SACHER-MASOCH (Leopold von — şö­valyesi)

SACHER-MASOCH (Leopold von — şö­valyesi) hakkında diğer dizin sayfaları >>SACHER-MASOCH (Leopold von — şö­valyesi)

Özet:

SACHER-MASOCH (Leopold von — şö­valyesi), avusturyalı yazar (Lemberg 1836-Lindenheim, Hessen 1895).

Devamı >>

SABAH

SABAH hakkında diğer dizin sayfaları >>SABAH

Özet:

SABAH i. (ar. sabah). Gündüzün özellikle ilk saatleri, günün başlangıcı: Gece, sabaha kadar gezinir, ancak sabah vakti şöyle ya­tağına uzanırdı (A. H. Tanpınar).

Devamı >>

ROUSSEL (Ker Xavier)

ROUSSEL (Ker Xavier) hakkında diğer dizin sayfaları >>ROUSSEL (Ker Xavier)

Özet:

ROUSSEL (Ker Xavier), fransız ressamı (Lorryles-Metz 1867-L’Etangla-Ville 1944).

Devamı >>

ROSAMEL (Claude DU CAMP, — baronu)

ROSAMEL (Claude DU CAMP, — baronu) hakkında diğer dizin sayfaları >>ROSAMEL (Claude DU CAMP, — baronu)

Özet:

ROSAMEL (Claude DU CAMP, — baronu), fransız amirali (Frencq, Montreuil yakın­ları 1774-Paris 1848). 1817′de tuğamiralliğe yükseldi, Antil adaları valiliği sırasında Bolivar ile dostluk kurdu.

Devamı >>

RİVİERE (Charles François de RİFFAR- DEUE, — markisi, sonra dükü)

RİVİERE (Charles François de RİFFAR- DEUE, — markisi, sonra dükü) hakkında diğer dizin sayfaları >>RİVİERE (Charles François de RİFFAR- DEUE, — markisi, sonra dükü)

Özet:

RİVİERE (Charles François de RİFFAR- DEUE, — markisi, sonra dükü), fransız si­yaset adamı (La Ferte-sur-Cher 1763-Paris 1828).

Devamı >>

RİTTENHOUSE

RİTTENHOUSE hakkında diğer dizin sayfaları >>RİTTENHOUSE

Özet:

RİTTENHOUSE, amerikalı astronom ve matematikçisi (Germantown, Pennsylvania 1732-Philadelphia 1796).

Devamı >>

RESNİK (Regina)

RESNİK (Regina) hakkında diğer dizin sayfaları >>RESNİK (Regina)

Özet:

RESNİK (Regina), amerikalı kadın şarkıcı (New York 1922). New York’ta okuduktan sonra ilk konserini Brooklyn’de verdi (1942).

Devamı >>

RAVAİSSON-MOLLİEN (Felix LACHER)

RAVAİSSON-MOLLİEN (Felix LACHER) hakkında diğer dizin sayfaları >>RAVAİSSON-MOLLİEN (Felix LACHER)

Özet:

RAVAİSSON-MOLLİEN (Felix LACHER), fransız filozofu ve arkeologu (Namur 1813

Devamı >>

RAOUX (Jean)

RAOUX (Jean) hakkında diğer dizin sayfaları >>RAOUX (Jean)

Özet:

RAOUX (Jean), fransız ressamı (Montpellier 1677-Paris 1734). Ranc ve Bon Boullongne’un öğrencisiydi. 1704′te İtalya’ya gitti, üç yıl Roma’da, iki yıl da Venedik’de kaldı. 1714′te Paris’e dönüşünde, çeşit­li fanteziler yaptı (kapı alınlıkları, masal kompozisyonları, tarihî portreler). Bir İn­giltere gezisi dönüşünde, rahibe, su peri­si, ilham perisi kılığında tiyatro oyuncularının, Ceres, Venüs, Diana, Pomone kılı­ğında saraylı kadınların resmini yaptı. Eserleri Louvre, Versailles ve eyalet müzelerindedir. (L)

RACHİLDE

RACHİLDE hakkında diğer dizin sayfaları >>RACHİLDE

Özet:

RACHİLDE (Marguerite EYMERY, Madam Alfred VALETTE — denir), fransız kadın yazar (Chateau l’Eveque, Dordogne 1860 -Paris 1953). Adı sembolizmin ve Mercure de France dergisinin tarihine bağlıdır. Bu derginin yöneticisi Alfred Valette ile ev­lendi. Birçok roman, deneme ve az rast­lanılır ruh halleri konusunda incelemeler yayımladı.
Başlıca eserleri: Monsieur Ve­nüs (Bay Venüs) [1889]; Les Hors-Nature (Tabiat Dışı’lar) [1897]; Le Meneur de Louves (Kurt Sürücüsü) [1905]; Le Tour d’Amour (Aşk Kulesi) [1914]; Le Grand Seigneur (Büyük Senyör) [1922]; Alfred Jarry ou le Surmâle des Lettres (Alfred Jarry veya Ede­biyatın Üstün Erkeği) [1928]; Mon Etrange Plaisir (Garip Zevkim) [1934]; Face a la Peur (Korkuyle Karşı Karşıya) [1942]. (L)

QUEROL (Vicente Wenceslao)

QUEROL (Vicente Wenceslao) hakkında diğer dizin sayfaları >>QUEROL (Vicente Wenceslao)

Özet:

QUEROL (Vicente Wenceslao), ispanyol şairi (Valencia 1836 – ay.y. 1889). Başlıca eserleri: valencia lehçesiyle yazdığı ünlü Rimas (Kafiyeler) [1877] ve La Fiesta de Venüs (Venüs’ün Bayramı) [1878], Çanta Epico a la Guerra de Africa (Afrika Sa­vaş Destanı) [1924'te basıldı]. (L)

PRİMATİCE

PRİMATİCE hakkında diğer dizin sayfaları >>PRİMATİCE

Özet:

PRİMATİCE (Francesco PRiMATiCCO, il— denir), italyan ressamı, heykeltıraşı ve mimarı (Bologna 1504 veya 1505-Paris 1570). İ. da İmola’nın, Bagnacavallo’nun ve Mantova’daki Te sarayı çalışmalarında yardım ettiği Giulio Romano’nun öğrencisi. Fontainebleau şatosunu süslemek için François I tarafından Fransa’ya çağrıldı. Orada yalan­cı mermerden tavan ve çerçeveler, alegorik resimler yaptı. Balo salonu (veya Henri II galerisi) için yaptığı kompozisyonlar, ona­rımlar yüzünden büyük değişikliğe uğradı. Primatice’nin maniyerist üslûbu desenlerin­de daha açıkça görülür (Saatlerin dansı, Frankfurt), François II’nin Kırallık bina­ları sorumlusu oldu (1559) ve bir çeşit sanat diktatörlüğü kurdu. 1540′ta İtalya’ya yaptı­ğı bir geziden, çok sayıda eski heykel, büst, Trajanus sütununun, Laocoon ve Medici Venüsü’nün mulajlarıyle birlikte döndü. (L)

PRAKSİTELES

PRAKSİTELES hakkında diğer dizin sayfaları >>PRAKSİTELES

Özet:

PRAKSİTELES, yunan heykeltıraşı (Atina MÖ. 390′a doğr. -ay.y. 330′a doğr. ?). Zen­gin bir ailenin çocuğuydu. 350′ye doğru, kibar fahişelerden Phryne ile ilişki kurdu, bu ilişki eserlerini büyük ölçüde etkiledi.
Peloponnesos ve Asya yolculukları hakkın­da bilinenler ihtimal sınırlarını aşmadığın­dan eserlerinin doğru bir kronolojisini yap­mak güçtür. İlk eserinin İçki Boşaltan Satyros (kopyası Dresden’de) olması muhte­meldir. Bu heykelde Polykleitos’un etkisi görülürse de, biçimler daha yumuşak ve uzundur. öbür erkek heykelleri mermerden­dir (oysa V. yy.ın büyük eserleri bronzdan­dır); çok zaman ressam Nikias’ın boyadığı bu heykeller Praksiteles’e ve taklitçilerine has zarif, yuvarlak çizgili ve oldukça kadınsı bir delikanlı güzelliğini canlandırır:
Thespiai Eros’u (Louvre ve Parma’daki kopyalar), Dinlenen Saiyros veya Periboetos (Roma [Torloina ve Capitole müzeleri], Louvre), Apollon Sauroktonos (Vatikan, Avignon, Louvre, Roma’da Villa Albani’deki bronz), Lykia’lı Apollon (Floransa, Officine müzesi), 1875′te Olympia kazıların­da bulunan ve kopya olduğu sanılan Çocuk Dionysos’u Taşıyan Hermes. Ama sanatçı­nın asıl ünü, sevgilisi Phryne’nin dolgun çizgilerinden ilham alarak meydana getirdi­ği çeşitli Afrodit tiplerinden gelir. Bu eser­lerde çok belirgin bir gerçekçilik göze çarp­maktadır: Thespiai Afrodit’i (Arles kazıla­rında bulunan Venüs [Louvre], bu Afrodit’in tam bir kopyasıdır); istanköy Afrodit’i; Karia Aleksandreia’sı Afrodit’i ve en ünlü­sü Knidos Afrodit’i (bu sonuncu eser, yı­kanmağa hazırlanan bir kadının göz kamaş­tırıcı çıplaklığını canlandırır; eserin çok sa­yıda kopyası vardır [Vatikan; Thermes mü­zesi, Roma; Floransa, Louvre, Münih; sa­dece başı kalanlar ise Louvre, Berlin ve Toulouse'dadır], Knidos Afrodit’inin daha sonraki heykeltıraşlar üstünde büyük etkisi oldu [Capitole Venüsü]). 346′da Atina Akropolis’i için yontulan Artemis Brauronia’nın hatırasını Gabies kazılarından gelen Diana heykeli (Louvre) yaşatmaktadır.

Devamı >>

Prado müzesi

Prado müzesi hakkında diğer dizin sayfaları >>Prado müzesi

Özet:

Prado müzesi, Madrid’de müze. Bina, mi­mar Juan de Villanueva’nın eseridir. 1819′da açıldı. Müzede en geniş yeri ispanyol ressamlarının eserleri tutar: primitiflerden Bermejo, Gallego, Berruguete; rönesans sa­natçılarından Morales, Pantoja de la Cruz, Coello ve özellikle El Greco, Velazquez ve Goya’nın eserler vardır. Müzede El Greco’nun, Elini Göğsüne Koymuş Şövalye ve Don Rodrigo Vasquez ile büyük bir mistikliğin izlerini taşıyan Teslis, İsa’nın Vaftizi, Hamsin Yortusu adlarındaki dinî kompo­zisyonları yer alır. Velazquez’in ise en ünlü eserleri olan Vulcanus’un Ocakları, Breda’nın Teslimi, İplik Eğiren Kadınlar, Las Meninas ve bir dizi portre vardır: Felipe IV’ün çeşitli zamanlarda yapılmış portreleri, Kra­liçe Mariana, Veliaht Don Fernando ve Don Carlos, infanta Margarita, saray cüceleri ve soytarıları. Müze, Goya’nın şaheserleri ba­kımından da aynı derecede zengindir: Fran­cisco Bayeu’nün, Carlos IV’ün ve ailesinin portreleri; iki Maya, manzaralar (La San isidro Kırları), tarihî tablolar
(2 ve 3 mayıs 1808 kurşuna dizme olayları) ve halılar. Prado, italyan okulunun ressamlarına da geniş yer verir: Giorgione, Tintoretto, Veronese, Tiziano, Venüs’e Sungu, Bacchus Şenliği, Danae ve çeşitli portreler. Flaman ressamlarından Memling, Matsys, Bosch, Jan Bruegel ve Rubens’in de eserleri var­dır. Rubens’in eserleri Tiziano’nunkilerden daha büyük bir yer tutar (Paris’in Yargısı, Adem ile Havya, Katolik Kilisesinin Zaferi, Samanyolu, Diana ve Callistous, Aşk Bah­çesi). Ayrıca, Dürer’in kendi yaptığı port­resi ile Watteau’nun bir manzarasını ve bir şenlik resmini de anmak gerekir. Heykel bö­lümü ise, yunan, roma ve iberik kısımların­dan meydana gelir. (L)

POUSSİN (Nicolas)

POUSSİN (Nicolas) hakkında diğer dizin sayfaları >>POUSSİN (Nicolas)

Özet:

POUSSİN (Nicolas), fransız ressamı (Villers, Andelys yakınları 1594-Roma 1665). Yoksul bir ailedendi. Küçük yaşta Quintin Varin’in derslerini izledi, on sekiz yaşın­da Paris’e gitti, orada flaman Ferdinand Elle’in, sonra Lallemand’ın atelyesine girdi. Philippe de Champaigne ile birlikte Luxem-bourg sarayının dekorasyonunda çalıştı, 1624′te Roma’ya gitti. Orada, oldukça sı­kıntılı yıllar geçirdikten sonra ancak 1628′de biraz rahata kavuştu ve giderek ün ka­zanmağa başladı. 1629′da Jacques Dughet ile tanıştı ve onun kızıyle evlendi. Bunu takip eden on yıl en çok eser verdiği dö­nemdir. Konularını genellikle Kutsal Kitap’tan aldı: Âşdod’da Veba Salgını (Louvre), Masumların öldürülmesi (Chantilly), Altın Buzağının Etrafında Dans (Londra), Kudüs’ün Zaptı (Louvre). Tarihten ve mi­tolojiden de yararlandı: Sabinli Kadınların Kaçırılması (New York), kardinal Barberini için, Germanicus’un ölümü, Camilla ve Falerii Okulu Ustası (Louvre). Ayrıca ale­gorik tabloları da vardır: Şairin ilham Al­ması (Louvre). Cassino de Pozzo için yap­tığı Yedi Dini Tören’m birinci dizisi de bü­yük başarı kazandı.

Devamı >>

PİGALLE (Jean-Baptiste)

PİGALLE (Jean-Baptiste) hakkında diğer dizin sayfaları >>PİGALLE (Jean-Baptiste)

Özet:

Technorati Profile

Devamı >>

Pervigilium Veneris

Pervigilium Veneris hakkında diğer dizin sayfaları >>Pervigilium Veneris

Özet:

Pervigilium Veneris (Venüs Şenlikleri Ge­cesi), M.S. II. veya III. yy.’da, Catullus tarzında yazılmış ilkbahar koşuğu. (l)