» zeytin hakkında arşivlenen resim, video, animasyon vs. gibi kayıtlar görüntüleniyor.

ALTINÖZÜ

ALTINÖZÜ hakkında diğer dizin sayfaları >>ALTINÖZÜ

Özet:

ALTINÖZÜ, Akdeniz bölgesinde Hatay ilinin bir ilçe merkezi; 3 312 nüf.

Devamı >>

ALTINOVA

ALTINOVA hakkında diğer dizin sayfaları >>ALTINOVA

Özet:

ALTINOVA, Ege bölgesinde Balıkesir ili­nin Ayvalık ilçesi içinde bucak merkezi ka­saba (eski adı Ayazment), Kasaba, Ege denizi kıyısı boyunda uzanan verimli bir ova içinde, Çanakkale-İzmir yolu üzerinde, Ayvalık’ın 16 km. güneyinde bulunur; 6 368 nüf.

Devamı >>

ADAGİDE (yeni adı Ovakent).

ADAGİDE (yeni adı Ovakent). hakkında diğer dizin sayfaları >>ADAGİDE (yeni adı Ovakent).

Özet:

ADAGİDE (yeni adı Ovakent). İzmir ili­nin ödemiş ilçesinde bucak merkezi bir ka­saba.

Devamı >>

ACQUAVİVA DELLE FONTİ

ACQUAVİVA DELLE FONTİ hakkında diğer dizin sayfaları >>ACQUAVİVA DELLE FONTİ

Özet:

ACQUAVİVA DELLE FONTİ, italya’da (Pugîia bölgesi, Bari eyaleti.) kasaba; 14 700 nüf. Tarım merkezi: şarap, zeytin, ba­dem, (L)

Emlak İlanları Sayfası Örneği

Emlak İlanları Sayfası Örneği hakkında diğer dizin sayfaları >>Emlak İlanları Sayfası Örneği

Özet:

Örnek Emlak İlanları Sayfası
Dikkat !.. Bu sayfadaki telefon no ve fiyatlardaki rakamlar sahiplerinin izni alınmadığı için otomatik olarak değiştirilmektedir. Seri ilanların ciddiye alınmaması gerekir. Düzenli bir yayın değildir, sadece örnek olarak yayınlanmaktadır. Doğru telefon numaralarını ve rakamları sadece yetkili kullanıcılarımız görebilmektedir.

Devamı >>

SAPİNDUS

SAPİNDUS hakkında diğer dizin sayfaları >>SAPİNDUS

Özet:

SAPİNDUS i. Panama odununu veren Ağaç. (Sapindaceae familyasından.)

Devamı >>

SANTRAL

SANTRAL hakkında diğer dizin sayfaları >>SANTRAL

Özet:

SANTRAL i. (fr. central, merkezî’den). Elektr. Elektrik santralı, elektrik ürete­cek bir fabrikayı meydana getiren tesislerin tümü.

Devamı >>

SAMANLI dağları

SAMANLI dağları hakkında diğer dizin sayfaları >>SAMANLI dağları

Özet:

SAMANLI dağları, Marmara bölgesinde kuzeyde İzmit körfezi, güneyde İznik gölü ve Gemlik körfeziyle sınırlanan yörede, batıda Bozburun, doğuda Sakarya ırmağının Geyve boğazı arasında yer alan dağlara verilen genel ad. (Aslında Samanlı dağı Ya­lova ile Gemlik arasında yükselen bir te­pedir [870 m].)

Devamı >>

SALATA

SALATA hakkında diğer dizin sayfaları >>SALATA

Özet:

SALATA i. (fr. salade veya ital. insalata’dan). Mutf. Genellikle bazı çiğ ot veya seb­zelerle hazırlanan, içine tat verici maddeler (tuz, sirke veya limon, soğan, biber, yağ v.b.) konulmuş yardımcı yemek: Domates salatası.

Devamı >>

SALERNO

SALERNO hakkında diğer dizin sayfaları >>SALERNO

Özet:

SALERNO, İtalya’da şehir, Campania’da, il idare merkezi, Salerno körfezinin kuzey kı­yısında; 145 000 nüf.

Devamı >>

SALENTO

SALENTO hakkında diğer dizin sayfaları >>SALENTO

Özet:

SALENTO, italya’nın güneydoğusunda ya­rımada, Taranto’dan Brindisi’ye kadar uzanır. Kuzeyde Messapia eşiğiyle sınırlıdır; 5 800 km2.

Devamı >>

SALAMURA

SALAMURA hakkında diğer dizin sayfaları >>SALAMURA

Özet:

SALAMURA i. (ital. salatura’dan). Mutf. İçinde et, balık, sebze v.b. yiyecekleri sak­lamak için hazırlanmış tuzlu su. // Bu su­yun içinde saklanmış yiyecek: Yaprak, balık salamurası. || Sıf. Bu su içinde tutulmuş olan: Salamura balık. Salamura zeytin.

Devamı >>

SALÂHADDİN EYYUBÎ

SALÂHADDİN EYYUBÎ hakkında diğer dizin sayfaları >>SALÂHADDİN EYYUBÎ

Özet:

SALÂHADDİN EYYUBÎ, Eyyubîler dev letinin kurucusu (Tekrit [Irak] 1138 – Şam 1193). Emîr Necmeddin Eyyub’un oğlu. Ba­bası, Musul atabeki Nureddin Mahmud bin Zengi tarafından Baalbek valisi tayin edil­di.

Devamı >>

SAKIZ adası

SAKIZ adası hakkında diğer dizin sayfaları >>SAKIZ adası

Özet:

SAKIZ adası, yun. Khios veya Khio, ital. Scio, Ege denizinin batı kesiminde yunan adası, İzmir körfezini kapatan Çeşme yarı­madasının karşısında; 858 km2; 64 700 nüf.

Devamı >>

SAIS

SAIS hakkında diğer dizin sayfaları >>SAIS

Özet:

SAIS, kuzey Fas’ta ova, Rif’lerin önündeki sırtlar ve Orta Atlas causse’u ile sınırlıdır; Fas ile Meknes ovası arasında. Sais, Taza geçitinın ağzında önemli bir geçiş yoludur. Tahıl, zeytin ve turunçgil tarımı. (L)

SAİNETE

SAİNETE hakkında diğer dizin sayfaları >>SAİNETE

Özet:

SAİNETE i. (sain, içyağ’dan «ince parça» anlamında isp. k.). İspanyol tiyatrosuna has eğlenceli küçük oyun.

Devamı >>

SAHEL veya SAHEL SUMMAM (VAD)

SAHEL veya SAHEL SUMMAM (VAD) hakkında diğer dizin sayfaları >>SAHEL veya SAHEL SUMMAM (VAD)

Özet:

SAHEL veya SAHEL SUMMAM (VAD), Cezayir’de vâdi; 195 km.

Devamı >>

SABİA

SABİA hakkında diğer dizin sayfaları >>SABİA

Özet:

SABİA i. Asya’nın tropikal ve ılıman böl­gelerinde yetişen ağaç. (Sapindales takı­mından küçük sabiaceae familyasının ör­nek tipi.)

Devamı >>

RUEDA (Lope DE)

RUEDA (Lope DE) hakkında diğer dizin sayfaları >>RUEDA (Lope DE)

Özet:

RUEDA (Lope DE), ispanyol yazar (Sevilla 1500′e doğr.-Cordoba 1565). Gezici tiyatro­larda oyunculuk yaptı ve piyesler yazdı, yok­sulluk içinde öldü. Oyunları, dostu Timoneda tarafından 1567 ve 1588′de yayımlandı.

Devamı >>

RİVİERA

RİVİERA hakkında diğer dizin sayfaları >>RİVİERA

Özet:

RİVİERA, İtalya’nın Cenova körfezindeki kıyı bölgesine verilen ad. Riviera, Fransa sınırında La Spezia körfezine kadar uza­nır. (Bu adın kapsamına bazen Fransa’daki Cöte d’Azur de girer).

Devamı >>

RİF

RİF hakkında diğer dizin sayfaları >>RİF

Özet:

RİF, Kuzey Fas’ta sıradağlar, Cezayir’den Muluya’nin ağzına kadar Akdeniz kıyısında uzanır; güneyde Garb ovasına, Taza ge­çidine ve Aşağı Muluya ovalarına hâkimdir.

Devamı >>

RİBATEJO

RİBATEJO hakkında diğer dizin sayfaları >>RİBATEJO

Özet:

RİBATEJO, Portekiz’de il, Tajo’nun aşa­ğı çığırında; 464 000 nüf.; merkezi, Santarem.

Devamı >>

RİBA

RİBA hakkında diğer dizin sayfaları >>RİBA

Özet:

RİBA i. (ar. ribâ). Esk. Çoğalma, artma.

Devamı >>

RELİZÂN

RELİZÂN hakkında diğer dizin sayfaları >>RELİZÂN

Özet:

RELİZÂN, Cezayir’de (Mostaganem idare bölgesi) idare çevresi merkezi, Mina ova­sında; 35 380 nüf.

Devamı >>

RAVENSARA

RAVENSARA hakkında diğer dizin sayfaları >>RAVENSARA

Özet:

RAVENSARA i. Madagaskar’da yetişen tarçın-zencefil ağacı. (Defnegillerden.)

Devamı >>

RAB

RAB hakkında diğer dizin sayfaları >>RAB

Özet:

RAB, ital. Arbe, Adriya denizinde yugos-lav adası, Velebit’in karşısında 92.4 km2; 7 200 nüf. Bağcılık. Zeytinlikler. Balıkçı­lık. Büyük turizm merkezi (yılda 20 000 tu­rist gelir). Batı kıyısında Rab şehri 2 800 nüf. XII. yy.dan kalma katedral; roman üslûbunda güzel çan kulesi; XV. yy.dan kalma saraylar ve birçok ilgi çekici kilise. Sayfiye merkezi. (L)

PYANEPSİA

PYANEPSİA hakkında diğer dizin sayfaları >>PYANEPSİA

Özet:

PYANEPSİA çoğl. i. (yun. pyanos, bakla ve epsein, pişirtmek’ten yun. k.). Esk. Yun. Pyanepsion ayının (15 ekim – 15 kasım) yedisinde Apollon onuruna . yapılan atina şenliği. (Şenlikte, mitoloji yazarlarına göre, Theseus’un Girit’ten dönüşünde bakla ye­mesini anmak için bakla bulamacı yenirdi.
Pyanepsia aynı zamanda ürünlerin devşirilmesini kutlamak amacıyle yapılan bir tarım şenliğiydi ve bu şenlikte Apollon’a çevre­sine mevsim meyveleriyle bal, yağ ve şarap kapları asılmış zeytin veya defne dalı [eiresione] sunulurdu.) [L]

PUGLİA veya PULYA

PUGLİA veya PULYA hakkında diğer dizin sayfaları >>PUGLİA veya PULYA

Özet:

PUGLİA veya PULYA, İtalya yarımadasın­da bölge, Apennin dağıyle Adriya denizi arasında, Fortore’den Salento yarımadasının ucuna kadar uzanır; 19 300 km2, 3 409 700 nüf. Beş ili içine alır: Bari, Brindisi, Foggia, Lecce ve Tarento. Bölgede birçok ke­sim ayırt edilir. Gargano, karst olayları ba­kımından zengin bir kalkerli burundur; kuzeyde iki büyük denizkulağı (Lesina ve Varano) kıyısında uzanır; büyük kısmı or­man ve makilerle kaplıdır. Gargano’nun arkasında, Fortore ile Ofanto arasındaki Tavoliere, Murge’ler ve Bari toprağı, kıyı­ya paraleldir; Murge dağları, yükseltisi 400 – 700 m arasında değişen kalkerli kayalar­dan meydana gelir; aşağıda, çok verimli pliyosen kumları ve killerinden meydana ge­len Bari toprağı uzanır. Salerno yarımada­sında kalkerli engebeler, killi çöküntüler ve kıyı bataklıkları birbirini takip eder.

Devamı >>

PROVENCE Tarih

PROVENCE Tarih hakkında diğer dizin sayfaları >>PROVENCE Tarih

Özet:

PROVENCE Tarih

Phokaia’lılar M. ö. VI. yy.da Massaliaryı (Marsilya) kurdukları sırada Ligürler de Rhöne’un doğusunda Akdeniz kıyısına yer­leştiler; Massalia gerek doğrudan doğruya, gerek ticaret acenteleri aracılığıyle yerli­ler arasında yunan asıllı bir tarım (bağcılık, zeytinlikler) ve sanayiyi (çanak çömlek ya­pımı) yaydı. Keltler, Ligürlerle karıştılar (M.ö. IV.-III. yy.). Galya’da bir koalisyon kurulması (125-121), Romalıları ülkeyi işgal etmeğe teşvik etti (salyen kalesi Entromont’un yıkılması; Aix’in kurulması 122); bu iş­galin hedefi, İspanya’ya geçişi kolaylaştırmaktı (via Domitia’nın inşası). İlk Alp ötesi eyalet (Provincia Romana) meydana geldi ve bölgeye adını verdi:
Provence. Son­radan Narbonnensis (Narbonne’un kurul­ması, 118) adını alan bu eyalete Tötonların yenilmesinden (Aix, 102) ve barışın sağlan­masından (90-83) sonra tüccarlar ve şöval­yeler akın etti. Marsilya’ya boyun eğdirilmesinden sonra (49) Sezar emekli askerlerini Arles, Bezieıs ve Frejus’e yerleştirdi; Augustus da, Orange, Vienne, Avignon v.b. kolonilerini kurarak eyaletin yasasını tespit etti. Alp kesimi (Alp e s-M arıt ime s) impara­torun yetkisi altına verildi; bölgenin geri kalan kısmı senato eyaleti haline getirildi ve bir vali ile bir meclis (her ikisi de Narbonne’da [Narbonnensis]) tarafından yöne­tilmeğe başlandı. İlk barbar akınlarından sonra (M.S. 250′ye doğr.) Narbonnensis iki­ye bölündü; Rhöne’un doğusundaki kısım (Alpes Maritimes buraya bağlıydı) Viennoise adını aldı (293-305). Yeni barbar akınları ön­ce Viennoise’ın doğusunda ikinci bir Nar­bonnensis kurulmasını (381), sonra Galyalar valisinin Treves’den Arles’e çekilmesini ge­rektirdi. Arles, Batı imparatorluğunun de­vamı boyunca (395-476), Vizigotlara direndi. Batı Roma imparatorluğu yıkılınca bölgenin güneyini Vizigotlar, kuzeyini ise Burgondlar işgal ettiler. Vizigotların Vouills’de bozguna uğramasından (507) sonra yerlerini Ostrogotlar aldı; sonra Franklar Provence’ı krallık­larına kattılar (536). Bourgogne krallığına bağlanan Provence, muhtariyetini bir ölçü­de korudu; ama Araplar Septimania bölge­sini işgal edince (VIII. yy.) Charles Mart el Arapların tarafını tutan Provence’lılara bo­yun eğdirdi (736-739). Martel’in birliklerinin yakıp yıktığı Provence, Karolenjler zamanın­da büyük ölçüde geriledi. Verdun antlaşmasıyle (843) Lothar’a geçen eyalette, oğlu Kari ilk Provence krallığını (855-363) kur­du. Mirasçılar arasındaki on beş yıl süren mücadeleden sonra Kel Charles’ın kayınbi­raderi Boson, Bourgogne ve Provence kralı seçildi (879); Boson’un ölümünden sonra birçok defa el değiştiren eyalette, 947′de Bourgogne-Provence krallığı kuruldu. Bura­nın hükümdarı Konrad, Arles, Apt ve Avignon’da üç kontluk kurarak yönetimi elinde topladı. Bu sayede Boson’un oğlu Guillaume, derebeylere hâkimiyetini kabul ettire­rek, kıyıya yerleşmiş olan Arapları ülkeden çıkardı; şehirlerde ticaretin yeniden başla­ması sayesinde burjuvazi gelişmeğe başladı. Bourgogne Provence krallığı imparatora ge­çene kadar (1032) Guillaume’un sülâlesi iktidarı elinde tuttu. Toprakların kadın vâris­ler elinde bölünmesini önlemek için 1112′de Gevaudan’lı Beauce ile evlenen Barcelona kontu Ramon Berenguer III ve Toulouse kontu Alphonse Jourdain 1125′te Provence’ı bölüştüler. Berenguer III, Rhöne, Durance, Alpler ve deniz arasında kalan toprakları (kontluk), Alphonse Jourdain ise Rhöne’un batısındaki kısmı (markilik) aldı. Baux de­rebeyleri (Baux savaşları, 1142-1162), Forcalquier kontları ve Toulouse kontlarıyle çatışan katalonyalı Provence kontları, din adamlarının desteğini sağladılar; savaşı kazanınca evlilik yoluyle Forcalquier kontlu­ğunu ele geçirdiler (1196). Kontların Toulon’da ve Balear adalarında müslümanlarla savaştıkları sırada, doğu ticaretiyle zengin­leşen burjuvalar birçok hürriyet elde ettiler. Tutumları kont Ramon Berenguer IV’ü (1209-1245) kontluğu yeniden teşkilâtlandır­mağa şevketti. Berenguer IV, Provence’ı «baillie»liklere (adalet görevlisi) böldü; ken­dinden öncekilerin siyasetinden vaz geçti ve Fransa ile ilişki kurdu (1235′e doğr). ölümü üzerine yerine damadı Anjou’lu Charles geçti (1246-1285); sık sık yurt dışına çıkmak zorunda kalan Charles, Provence’ta katalan asıllı bir senechal tarafından yönetilen ger­çek bir merkezî hükümet kurdu; senechal’e bir kurul yardım ediyordu; Charles iki yeni «baillie» kurdu ve Baux derebeylerinin des­teklediği bir komün isyanından yararlanarak konsüllüklerin yerine «viguerie»leri (hâkim) getirdi (1251-1262). Ramon Berenguer IV-ün ustaca maliye siyasetiyle biriken bütçe fazlası, Charles I’in İtalya’da, özellikle Na­poli’de (1266) bir ittifak ve fetih siyasetine girişmesine imkân verdi. Ama Sicilya kat­liamı (1282) ertesinde, Napoli Deniz savaşında Charles I’in bozguna uğramasından sonra, oğlu Charles II’nin (1285-1309) fid­yesini ödemek için ilk Provence meclisleri toplandı (1286) ve vergi işleri düzenlendi. Provence’ın zenginliği, Sicilya’nın ve Akka’-yı müslümanların almasından (1291) sonra doğu ticaretinin kaybedilmesinden, Ara-gon’a karşı savaştan ve korsanlardan büyük zarar gördü. ülke o tarihte halkının üçte ikiye yakınını kaybetti. Kra­liçe Jeanne I, Anjou’lunun (1343 – 1382) siyaseti, şirketlerin (1357-1358), Aragon çe­telerinin (1361) ve fransız çetelerinin (1365-1369) akınları durumu daha da ağırlaştır­dı. Jeanne I’in evlat edindiği (1380) Anjou’­lu Louis I’in (1383-1384) ölümünden sonra dul karısı, Nice, Puget-Theniers, Lantosque vadisi ve Barcelonette’i Savoia’ya bıraktı. Vârisleri Louis II (1384-1417) ve Louis III (1417-1434), Napoli’yi yeniden ele geçirmek için giriştikleri seferler yüzünden hazineyi boşalttılar. Rene (1434-1450) Napoli’yi kesinlikle kaybetti ve barış yeniden sağlanın­ca Provence’ın iktisadî kalkınmasına katkı­da bulundu. Yerine geçen yeğeni Maine’li Charles (öl. 1480) ölürken Provence’ı Fran­sa kralı Louis XI’e miras bıraktı. Fransa kralı bir barış ve birliği sağlama siyaseti güttü. Fransız-lspanyol savaşları sırasında François I’in isviçreli ve alman birlikleri, Provence’a («Valdo’culuğu» ve Luther’ciliği soktular (1545). Aix parlamentosu sapkınlı­ğa savaş açtı ve «valdo’cular» ezildi (1545). Din savaşı sırasında katolikler «Ligue» (birlik) adı altında birleşirken Protestanlar krala ve «siyasetçilere» yanaştılar (1584). Ligue başkanı Cassaubc (1591-1596), Marsil­ya’da zorbalığını sürdürürken vali, Proven­ce’ın ortasına ve güneyine hâkimdi. Aix parlamentosu, Henri IV’ün mezhep de­ğiştirmesinden sonra tanıdı (1594). Her üç yılda bir toplanan meclisler vergi kanunları çıkarmada çekimser davrandığından, 1639′dan sonra toplanmağa çağrılmadılar; yerleri­ni kralın iktidarını destekleyen bir komün­ler genel meclisi aldı; bu mecliste Aix konsülleri, Provence’ın savunucusuydu. Bir dilekçe meclisi kurulması ve üye­lerine parlamento başkanı ve danışmanı olma imkânı tanınması (1647) soyluların is­yanına yol açtı; isyanı Mazarin’in Provence valiliğine tayin ettiği Merceur dükü bastır­dı (1652-1653). Marsilya’ya boyun eğdirilme-sinden sonra (mart 1660), Provence’ı krali­yet idaresi yönetti.

Devamı >>

PROVENCE Coğrafya

PROVENCE Coğrafya hakkında diğer dizin sayfaları >>PROVENCE Coğrafya

Özet:

PROVENCE Coğrafya
Provence’ın fizikî ve beşerî özellikleri, belir­li bir homogenliğin sonucudur. İklimin baş­lıca özelliği eyaletin her yerinde yazların kurak, kışların ise yağışlı ve oldukça yu­muşak geçmesidir. Yağışların şiddetliliği ve kuraklık, Provence’a çıplak bir görünüş ka­zandırır. Buğday ve zeytin tarımıyla küçük­baş hayvan yetiştiriciliğine dayanan gelenek­sel hayat tarzı bitki ve toprakların büyük ölçüde yozlaşmasına yol açmıştır. XIX. yy. sonundan itibaren yoksul bölgelerde yaşayan halkın o tarihe kadar sağlığa zararlı olan o-valara ve şehirlere göç etmesi, nüfusun da­ğınık kümeler halinde toplanmasına yol açtı. Eyalette yükseltiye göre iki bütün ayırt edi­lir:
Yukarı Provence ve Aşağı Provence.

Devamı >>

PROPİYONİK

PROPİYONİK hakkında diğer dizin sayfaları >>PROPİYONİK

Özet:

PROPİYONİK sıf. (yun. protos, birinci ve pion, yağlı’dan fr. propionique). Kim. Ase­tik asit ve buna bağlı bileşiklerin yüksek homologu olan bir doymuş asit için kulla­nılır.
— ANSiKL. Formülü CH3—CH2—CO2H olan propiyonik asit, 1847′de Gottlieb tara­fından, kamış şekerinin alkali ergimesin­de keşfedildi ve Dumas tarafından adlan­dırıldı. İnorganik bir tuz katılarak sulu çözeltilerden ayrılan yağlı asitler serisinin ilkidir.

Devamı >>

PİRİNA

PİRİNA hakkında diğer dizin sayfaları >>PİRİNA

Özet:

PİRİNA i. (yun. pyrin, meyve çekirdeğin­den). Sıkıldıktan sonra (birinci veya ikinci defa) yağ bakımından hâlâ zengin olan, hayvan yemi veya gübre olarak kullanılan zeytin küspesi.

Devamı >>

PRES

PRES hakkında diğer dizin sayfaları >>PRES

Özet:

PRES i. (fr. presser, sıkıştırmak, bastır-mak’tan presse). Mekanik veya hidrolik bir kumanda ile birbirlerine yaklaşan ve ara­larına konulmuş şeyleri sıkıştırmağa yara­yan iki tabladan yapılmış makine. Bk. CEN­DERE.
— Ciltc. Kitabın iyice sıkıştırılmasını gerek­tiren ciltleme işlemleri (msl. sırt geçirme) sırasında, arasına kitabın yerleştirildiği ci­haz veya âletlerin tümü. || Kenar kesme presi, bir veya iki vida ile kumandalı ikiz iki parçadan meydana gelen ve aralarına ciltler yerleştirildikten sonra, bir kundağa bağlı bıçakla kenarları tıraş etmeğe yara­yan pres. || Renkli veya siyah baskı presi, kâğıt veya bez cilt kapaklarını süslemek için siyah veya renkli tipo mürekkebiyle baskı yapan pres. || Sıkıştırma presi, kâğıt­lara forsa baskı yapmağa, bağlanmış ciltle­rin kırışıklık ve forsalarını düzeltmeğe, kaplama ve kapak geçirme süresince ciltleri sıkıştırmağa yarayan, tablaları vida ve vo­lanla kumandalı ahşap veya dökme de­mirden pres. (Sanayide bu preslerin yerine hidrolik veya pnömatik presler kullanılır.) ||Yaldız presi, cilt kapaklarına baskı yap­mak ve yaldız vurmak için kullanılan pres. (Bazı yaldız preslerinde, yaldızlama demir­lerini yeterli derecede ısıtmak için bir ısıt­ma düzeneği ve altın yaldız, bronz veya renkli mürekkep merdanelerinin otomatik olarak ilerlemesini sağlayan bir sistem bu­lunur.)
— Foto. Bk. ANSiKL.
— Kâğıtç. Basınç etkisiyle veya hem ba­sınç, hem vakum etkisiyle kâğıdın suyunu almağa yarayan karton veya kâğıt makine­si elemanı. || Emici pres, biri yekpare, öbürü üstü kauçuk kaplı madenî bir kovan halindeki iki silindirden meydana gelen pres; içi boş silindirin bütün yüzeyini kaplayan delikler dışarının havasını emer: Emici pres, hem basınç hem de vakum etkisiyle suyu alır. || Keçeli pres, kâğıdın suyunu yalnız basınç yoluyle alan içi dolu iki si­lindirden yapılmış pres. || Ofset presi, ku­rutma tesisinin başlangıcına yerleştirilen ve kâğıdın yüzeyini yumuşatmağa yarayan iki silindirden yapılmış pres. || Platinli pres, kutu yapımında, karton veya kâğıdı yaprak yaprak kesmeğe yarayan pres. || Tutkal presi, kurutma tesisinin ortasına konan ve kâğıt veya kartona özel nitelikler vermek için yüzeylerini tutkallamağa yarayan iki silindirden yapılmış pres.
— Malzeme. Beton kalıbına basınçla (hidro­lik pres), darbe veya titreşimle yığılan be­tonu tokmaklarla sıkıştırmağa yarayan ma­kine.
— Marang. Kontrplak, kaplama veya for­mika gibi tabakaları iş yüzeyine tutkalla­makta kullanılan baskı âleti. Bk. ansikl.
— Plast. mad. Plastik malzemeyle döküm yapan makine. || Bloklu pres, haddelenmiş bir levhadan kare şeklinde kesilen ve had­delemeden doğan anizotropiyi azaltmak için 90° çapraz olarak üst üste yerleştirilen plas­tik malzemeyi isiyle yapıştırmağa yarayan pres. || Çift pistonlu pres, sırasıyle püs­kürtme, aktarma ve sıkma kuvveti uygula­yacak aynı türden (hidrolik veya mekanik) veya farklı türden iki ayrı sistemle donatıl­mış pres. || Püskürtme presi, püskürtme yoluyle döküm yapan pres. || Sıkıştırma pre­si, kalıbın alt matrisine yerleştirilen kalıpla­nacak madde üzerine gerekli basıncı kalı­bın üst matrisinin uyguladığı basit düşey pres. || Yukarı basınçlı pres, ana pistonu hareketli alt tablanın altında bulunan ve bu tablanın çıkış hareketiyle basınç uygu­layan hidrolik pres.
— Şekercilik. Pancar presi, pancar küspe­lerinde kalan bir miktar suyu basınçla gi­deren âlet.
— Teknol. Kumaşları, elbise veya astarlan apreleyerek güzel bir görünüş kazandırmak için, sıcakta basınç altında tutmağa yara­yan ısıtıcı tablalı makine. || Çekme presi, madenleri art arda darbelerle veya kade­meli basınçla çekmeğe yarayan pres.
— Tekst. Keten elyafının taranmasında, elyaf demetini sıkıştıran madenî plakalar. || Bazı tip trikotaj tezgâhlarında, tığ gaga­larını, aşağıya inmeden önce kapatmağa ya­rayan mekanizma.
— Zır. sanay. Üzüm, elma, zeytin ve daha pek çok meyveyi sıkarak suyunu çıkarma­ğa yarayan cihaz. (Bk. ASNiKL.). || Ot pre­si. Bk. ansıkl. // Peynir presi, peynircilik­te, kalıba konan pıhtılaşmış sütün baskı altında süzülmesini çabuklaştırmak için kul­lanılan peynir cenderesi.

Devamı >>

PRAYS

PRAYS hakkında diğer dizin sayfaları >>PRAYS

Özet:

PRAYS i. Uzun saçaklı kanatlı, gri renkli kelebek. (Kurtçuğu körpe sürgünlere ve meyvesine saldırdığı için zeytin ağaçlarına zararlıdır. İlmî adı prays obellus. Pulkanatlıların hyponomeutidae familyasından.) [L]

POUSSİN (Nicolas)

POUSSİN (Nicolas) hakkında diğer dizin sayfaları >>POUSSİN (Nicolas)

Özet:

POUSSİN (Nicolas), fransız ressamı (Villers, Andelys yakınları 1594-Roma 1665). Yoksul bir ailedendi. Küçük yaşta Quintin Varin’in derslerini izledi, on sekiz yaşın­da Paris’e gitti, orada flaman Ferdinand Elle’in, sonra Lallemand’ın atelyesine girdi. Philippe de Champaigne ile birlikte Luxem-bourg sarayının dekorasyonunda çalıştı, 1624′te Roma’ya gitti. Orada, oldukça sı­kıntılı yıllar geçirdikten sonra ancak 1628′de biraz rahata kavuştu ve giderek ün ka­zanmağa başladı. 1629′da Jacques Dughet ile tanıştı ve onun kızıyle evlendi. Bunu takip eden on yıl en çok eser verdiği dö­nemdir. Konularını genellikle Kutsal Kitap’tan aldı: Âşdod’da Veba Salgını (Louvre), Masumların öldürülmesi (Chantilly), Altın Buzağının Etrafında Dans (Londra), Kudüs’ün Zaptı (Louvre). Tarihten ve mi­tolojiden de yararlandı: Sabinli Kadınların Kaçırılması (New York), kardinal Barberini için, Germanicus’un ölümü, Camilla ve Falerii Okulu Ustası (Louvre). Ayrıca ale­gorik tabloları da vardır: Şairin ilham Al­ması (Louvre). Cassino de Pozzo için yap­tığı Yedi Dini Tören’m birinci dizisi de bü­yük başarı kazandı.

Devamı >>

Sonraki sayfa »